15.11.2024, 16:44 ✶
Kąciki ust Charlotte uniosły się w wyuczonym, przyjaznym uśmiechu, chociaż widok przysadzistej kobiety w fartuszku wywołał u niej myśl mało przyjazną, mianowicie Ach, tak, mugolska wersja domowego skrzata, ciekawe, czemu taką ma czarodziej…. Oczywiście, Charlie nie pozwoliła, aby jakakolwiek niechęć pojawiła się na jej twarzy, która dzięki dobrym genom, drogim kremom, regularnie kupowanym dla niej na urodziny i święta przez przyjaciół i starannemu makijażowi (niemal niewidocznemu – wiele czasu kosztowało zrobienie sobie makijażu, który zdawał się nie istnieć), nie zdradzała, że pani Kelly przekroczyła już czterdziestkę.
– Pan Remington, jak miło pana spotkać – zaświergotała radośnie, gdy tylko się pojawił, zastanawiając się przy okazji, czy nigdy nie słyszał o magii estetycznej i zaklęciach stomatologicznych, no naprawdę, tak łatwo mógłby zlikwidować sobie tę szczerbę! – Nie jest tak źle, do jesieni zostało jeszcze trochę czasu. Chociaż nie mogę powiedzieć, żeby jej nadejście mnie smuciło, słyszałam, że tegoroczne, jesienne kolekcje płaszczy będą wyjątkowo oryginalne – powiedziała, wkraczając krokiem modelki do mieszkania i rozglądając się po nim ciekawie. Głównie próbując stwierdzić, na ile było po nim widać, że mieszka tutaj czarodziej. Czy Enzo próbował się maskować ze swoimi zdolnościami, zwłaszcza jeśli miał tutaj niemagicznego skrzata, znaczy się tfu, Gustawę? Na razie wszystko wyglądało bardzo… mugolsko. Ale może były to tylko pozory? Salon domku Kellych w Stanach też wyglądał mugolsko, na wypadek, gdyby w drzwiach stanął jakiś sąsiad – dopiero w innych pokojach pojawiały się magiczne przedmioty i dodatki…
– Ach nie, nie trzeba – zapewniła, w duchu sobie myśląc, że ona to chyba nie ufa kawie, którą miałaby przygotować Gustawa. Czy mieli tutaj prawdziwie ekskluzywne mieszanki? Co gdyby Charlotte dostała jakieś błoto, udające kawę, i musiała się uśmiechać, udając, że tak bardzo jej smakuje? W duchu to aż się wzdrygnęła na samą myśl… – Wprost nie mogę się doczekać, aby zobaczyć pańskie projekty. Polecił mi pana znajomych z Ministerstwa, wspomniał chyba coś o nowej gwieździe na firmamencie czarodziejskiej mody… – stwierdziła, posyłając mu kolejny uśmiech, zanim skierowała się ku schodom, aby zacząć się po nich wspinać.
– Pan Remington, jak miło pana spotkać – zaświergotała radośnie, gdy tylko się pojawił, zastanawiając się przy okazji, czy nigdy nie słyszał o magii estetycznej i zaklęciach stomatologicznych, no naprawdę, tak łatwo mógłby zlikwidować sobie tę szczerbę! – Nie jest tak źle, do jesieni zostało jeszcze trochę czasu. Chociaż nie mogę powiedzieć, żeby jej nadejście mnie smuciło, słyszałam, że tegoroczne, jesienne kolekcje płaszczy będą wyjątkowo oryginalne – powiedziała, wkraczając krokiem modelki do mieszkania i rozglądając się po nim ciekawie. Głównie próbując stwierdzić, na ile było po nim widać, że mieszka tutaj czarodziej. Czy Enzo próbował się maskować ze swoimi zdolnościami, zwłaszcza jeśli miał tutaj niemagicznego skrzata, znaczy się tfu, Gustawę? Na razie wszystko wyglądało bardzo… mugolsko. Ale może były to tylko pozory? Salon domku Kellych w Stanach też wyglądał mugolsko, na wypadek, gdyby w drzwiach stanął jakiś sąsiad – dopiero w innych pokojach pojawiały się magiczne przedmioty i dodatki…
– Ach nie, nie trzeba – zapewniła, w duchu sobie myśląc, że ona to chyba nie ufa kawie, którą miałaby przygotować Gustawa. Czy mieli tutaj prawdziwie ekskluzywne mieszanki? Co gdyby Charlotte dostała jakieś błoto, udające kawę, i musiała się uśmiechać, udając, że tak bardzo jej smakuje? W duchu to aż się wzdrygnęła na samą myśl… – Wprost nie mogę się doczekać, aby zobaczyć pańskie projekty. Polecił mi pana znajomych z Ministerstwa, wspomniał chyba coś o nowej gwieździe na firmamencie czarodziejskiej mody… – stwierdziła, posyłając mu kolejny uśmiech, zanim skierowała się ku schodom, aby zacząć się po nich wspinać.