16.11.2024, 22:43 ✶
Mulciber zaśmiała się cicho
-A wiesz, że robisz uroczą minę, gdy stajesz się poważna? - zagaiła z kocim uśmiechem, a zaraz delikatnie ją szturchnęła - no już...- zaśmiała się cicho, zastanawiając się cóż takiego zrobili jej rudzi ludzie, że aż tak bardzo wypierała się tych poszczególnych pasm skąpanych w słonecznej kąpieli.
No cóż, mogła się spodziewać, że Longbottom nie będzie żadnym przystojnym młodym kawalerem.
-Żonaty zarozumiały snob z idealnym snobistycznym dzieciorem? - zagaiła rozbawiona.
Rodzina bogaczy. Cóż. Żadnego dotychczas nie poznała, a różnica majątkowa sugerowało jasno, że raczej żadnego nie spotka.
Wraz z kolejnymi informacjami, dziewczyna zdawała się jednak wychodzić z pewnego rodzaju zaćmienia umysłu, szczególnie, gdy usłyszała nazwę szkoły.
Nie zostawiła jednak temu tematowi ani chwili dłużej, gdyż kolejny zdawał się o wiele bardziej intrygujący.
-Maddox Greyback - powtórzyła, jakoby smakowała ów imienia, to jak brzmiało, aby spisać je na pergaminie pamięci i wsunąć do jednej z szuflad podpisanej "Faye".
Zauważając subtelne zmiany w jej mimice i sposobie mówienia Scarlett wiedziała, że trafiła w punkt.
Najwidoczniej gust do facetów miały podobny, lubiły wybierać beznadziejne dla siebie opcje.
-znam to- przyznała, uznając, że porównanie dziewczyny do wilków, mimo iż zdawało się idealne to jednocześnie zupełnie niepasujące. W końcu wilki wiązały się na całe życie - chociaż nikt nie powiedział, że ich relacje nie są toksyczne. Może to właśnie było to. Może ot cały sekret.
-Jak to mówią "Z nim źle, bez niego jeszcze gorzej", co? - zagaiła z nieco smutnym uśmiechem, zaraz delikatnie szturchnęła dziewczynę - Taki los, Faye. Jak się lubi niegrzecznych chłopców to się ma zszargane nerwy i kurwiki w oczach - dodała, chcąc niejako rozluźnić atmosferę - I wpierdala się w dziwne i niejasne relacje bo te zdrowe okropnie nudzą.
Temat wrócił do bogatej rodzinki. Ta, dbanie o wizerunek to dewiza bogatych, ale też konserw. Może Charlie też powinien wtedy zrobić akcje charytatywną? Może wtedy by nie wyleciał z domu. Chociaż nie miał hajsu by obdarować zwycięzców, no i ten nie żałował, a Mulciber zgadywała, że nawet mu tam lepiej. Nie mówiąc o tym, że odcięcie pępowiny wyjdzie mu na dobre.
Zaśmiała się cicho na opis staruszki. Cóż, to musiała być barwna kobieta.
-Stoi, wnuczki babuni. - skinęła głową - Widać, że nasza matka lubiła rozwiązłe życie - dodała z głupim uśmiechem. W końcu gdy te stały obok siebie ciężko było nazwać je siostrami. To co je łączyło to płeć i zjebany łeb. Ale kto będzie o to pytać? Nikt. To nie ładnie być wścibskim. Zresztą jakby kto był to każda wdała się w innego rodzica. W końcu w swojej własnej rodzinie też wyglądała jak podrzucona.
-Chociaż w swojej własnej rodzinie też wyglądam trochę jakby mnie podmienili w szpitalu - wyznała - Charles i Leonard są podobni do ojca, zaś ja jestem kopią matki. Ponoć. Co prawda widziałam ją na zdjęciach, ale nie bardzo chciałam na nią patrzeć, więc niezbyt pamiętam. - Z daleka wyglądała rzeczywiście jak podrzucona. Z bliska jednak widać było podobieństwo z braćmi, którzy pewną część urody odziedziczyli po rodzicielce.
-Właściwie to skąd chcesz zbierać tą wodę? - rzuciła, rozglądając się za jakimkolwiek zbiornikiem wodnym. Chociaż wątpiła by mogły charytatywnie nosić wodę z jeziora.
-A wiesz, że robisz uroczą minę, gdy stajesz się poważna? - zagaiła z kocim uśmiechem, a zaraz delikatnie ją szturchnęła - no już...- zaśmiała się cicho, zastanawiając się cóż takiego zrobili jej rudzi ludzie, że aż tak bardzo wypierała się tych poszczególnych pasm skąpanych w słonecznej kąpieli.
No cóż, mogła się spodziewać, że Longbottom nie będzie żadnym przystojnym młodym kawalerem.
-Żonaty zarozumiały snob z idealnym snobistycznym dzieciorem? - zagaiła rozbawiona.
Rodzina bogaczy. Cóż. Żadnego dotychczas nie poznała, a różnica majątkowa sugerowało jasno, że raczej żadnego nie spotka.
Wraz z kolejnymi informacjami, dziewczyna zdawała się jednak wychodzić z pewnego rodzaju zaćmienia umysłu, szczególnie, gdy usłyszała nazwę szkoły.
Nie zostawiła jednak temu tematowi ani chwili dłużej, gdyż kolejny zdawał się o wiele bardziej intrygujący.
-Maddox Greyback - powtórzyła, jakoby smakowała ów imienia, to jak brzmiało, aby spisać je na pergaminie pamięci i wsunąć do jednej z szuflad podpisanej "Faye".
Zauważając subtelne zmiany w jej mimice i sposobie mówienia Scarlett wiedziała, że trafiła w punkt.
Najwidoczniej gust do facetów miały podobny, lubiły wybierać beznadziejne dla siebie opcje.
-znam to- przyznała, uznając, że porównanie dziewczyny do wilków, mimo iż zdawało się idealne to jednocześnie zupełnie niepasujące. W końcu wilki wiązały się na całe życie - chociaż nikt nie powiedział, że ich relacje nie są toksyczne. Może to właśnie było to. Może ot cały sekret.
-Jak to mówią "Z nim źle, bez niego jeszcze gorzej", co? - zagaiła z nieco smutnym uśmiechem, zaraz delikatnie szturchnęła dziewczynę - Taki los, Faye. Jak się lubi niegrzecznych chłopców to się ma zszargane nerwy i kurwiki w oczach - dodała, chcąc niejako rozluźnić atmosferę - I wpierdala się w dziwne i niejasne relacje bo te zdrowe okropnie nudzą.
Temat wrócił do bogatej rodzinki. Ta, dbanie o wizerunek to dewiza bogatych, ale też konserw. Może Charlie też powinien wtedy zrobić akcje charytatywną? Może wtedy by nie wyleciał z domu. Chociaż nie miał hajsu by obdarować zwycięzców, no i ten nie żałował, a Mulciber zgadywała, że nawet mu tam lepiej. Nie mówiąc o tym, że odcięcie pępowiny wyjdzie mu na dobre.
Zaśmiała się cicho na opis staruszki. Cóż, to musiała być barwna kobieta.
-Stoi, wnuczki babuni. - skinęła głową - Widać, że nasza matka lubiła rozwiązłe życie - dodała z głupim uśmiechem. W końcu gdy te stały obok siebie ciężko było nazwać je siostrami. To co je łączyło to płeć i zjebany łeb. Ale kto będzie o to pytać? Nikt. To nie ładnie być wścibskim. Zresztą jakby kto był to każda wdała się w innego rodzica. W końcu w swojej własnej rodzinie też wyglądała jak podrzucona.
-Chociaż w swojej własnej rodzinie też wyglądam trochę jakby mnie podmienili w szpitalu - wyznała - Charles i Leonard są podobni do ojca, zaś ja jestem kopią matki. Ponoć. Co prawda widziałam ją na zdjęciach, ale nie bardzo chciałam na nią patrzeć, więc niezbyt pamiętam. - Z daleka wyglądała rzeczywiście jak podrzucona. Z bliska jednak widać było podobieństwo z braćmi, którzy pewną część urody odziedziczyli po rodzicielce.
-Właściwie to skąd chcesz zbierać tą wodę? - rzuciła, rozglądając się za jakimkolwiek zbiornikiem wodnym. Chociaż wątpiła by mogły charytatywnie nosić wodę z jeziora.