Philomena Mulciber

o przeszłości

93-letnia czarownica (ur. w marcu 1879 r.), z domu ojca Potter, z domu matki Crouch, po mężu, z którym wzięła w 1899 roku ślub, Mulciber — i to z tą ostatnią rodziną była najbliżej związana przez całe życie. Mimo to do dziś układa włosy wyłącznie przy pomocy specyfików Potterów, a po skończeniu Hogwartu praktykowała w rodzinnej kancelarii Crouchów.
Nie od razu zaczęła karierę pełnoprawnej prawniczki. Zrezygnowała z pracy, aby poświęcić się wychowywaniu synów, stąd zawodowo intensywny rozwój zaczęła dopiero w 1906 roku. Początkowo pod szyldami Crouchów, z czasem założyła własną kancelarię, ofirmowaną już nazwiskiem Mulciber.
W latach 20. i 30. — za czasów aktywności Grindelwalda — mocno sympatyzowała z przedstawianymi przez niego ideami, lecz unikała bezpośredniego wikłania się w działania akolitów. Broniła jednakże przed sądem tych o pochodzeniu brytyjskim. Nie stroniła od brania za klientów żadnych czarnoksiężników tak długo, jak ich czyny zgodne były z jej własnymi przekonaniami, a te — mówiąc delikatnie — nie były mugolom i mugolakom nigdy szczególnie przychylne. Zaskarbiła sobie sławę adwokatki diabła i cieszyła się uznaniem w środowisku.
Wydała kilka książek, a wśród nich największego posłuchu doczekały się pozycje: Patologia krwi, czyli rzecz o destrukcyjnym wpływie mugolskich korzeni na system wartości jednostki oraz Zgnilizna moralna tocząca brytyjskie społeczeństwo magiczne. Wszystkie utrzymane w tonie obiektywnej analizy, co miało przypudrować przemycane tam magirasistowskie poglądy autorki.

WSPOMNIENIA