Jasper kochał Electrę jak drugą siostrę i dziewczyna mogłaby znaleźć w nim oparcie w niejednej sprawie, ale gdyby usłyszał, że jej planem byłaby przeprowadzka do Paryża, by zostać tancerką klubu go-go, na jego twarzy z całą pewnością mogłaby zobaczyć grymas, jakiego on sam nie widział do tej pory w lustrze (a patrzył w lustro dość często, chociaż nie tak często, jak jego mama). Chłopak doceniał zamysł artystyczny przyjaciółki i jej "elastyczność", która pozwalała jej wyrwać się z ciasnych ram Oczekiwań i otwierała przed nią możliwości, wśród których Electra mogła znaleźć to, czego naprawdę szukała i uważał, że z jej umiejętnościami stać ją było na więcej, niż rozbieranie się dla pieniędzy i rozrywki innych. I gdyby kiedyś ich przyjaźń pociągnęła go za nią, namawiałby ją albo do kontynuowania pracy w modelingu, albo promowania własnych projektów.
Przekąski dla psów faktycznie czekały w jego pokoju na test Benjiego i może faktycznie znalazłoby się tam coś, co mogłoby podbić pudelkowe serce pupila Electry, ale w głównej mierze była to wymówka, bo chociaż Jasper chciał, by jego mama i wujek lepiej poznali Electrę i polubili ją, chociaż w niewielkim stopniu tak, jak on ją lubił, tak podejrzewał, że po tej małej wpadce dziewczyna wolałaby na chwilkę zejść im z oczu. Na szczęście Anthony i Charlotte nie zwrócili uwagi na rzeczy, które wysypały się z torebki Electry.
-Później to wszystko sprzątnę, mamo - powiedział, podnosząc się z kanapy.
A kiedy zamknęły się za nimi drzwi jego pokoju, Jasper zasłonił usta dłonią, żeby nie zaśmiać się na głos.
- Daj spokój, to był tylko wypadek.- machnął ręką, rozbawiony. -I tak zapunktowałaś tym, że nie jesteś goblinem.
Torba z nowymi przekąskami leżała na łóżku i to tam właśnie podreptał Benji, z podniesionymi uszami machając radośnie ogonem, i wpakował nos do torby, przez co ta się przechyliła i parę opakowań spadło na podłogę.
-Benji - przewracając oczami, Jasper podszedł do psiaka i odciągnął go, niedbały ruchem różdżki zbierając opakowania na łóżko.
-Jeszcze ich nie testowałem, ale Benji cały czas próbuje się do nich dobrać, więc rzuć okiem, póki jest jeszcze na co - powiedział, siadając na krzesełku obok biurka i przytrzymując swojego psa.
-Do zobaczenia, wujku. Dbaj o siebie - powiedział, kiedy Anthony zajrzał do jego pokoju, żeby się pożegnać.
Czuł małe wyrzuty sumienia, że pozbawił wuja czasu, podczas którego powinien wypoczywać (tamten grymas nie wyglądał dobrze), ale naprawdę doceniał, że Anthony dał radę się pojawić i poznał Electrę. Nawet jeśli była to chwila.
-Swoją drogą, fajną masz zapalniczkę. Proszę, powiedz mi, że to nią odpalasz albo będziesz odpalać tę świeczkę od Charlesa.