[16.08.1972, późne popołudnie] Nie transmutuj igły w widły

Kolor materiału nie zmienił się od razu po rzuceniu zaklęcia, więc Electra już chciała rezygnować z nauki transmutacji, aby dłużej się nie upokarzać (zwłaszcza po docinku Basila). Naprawdę niewiele brakowało, żeby ostentacyjnie wyszła z gabinetu Prewetta (jak na dorosłą czarownicę przystało), ale zauważyła, że włókna zaczęły powoli stawać się coraz bardziej żółte. Po chwili cały materiał przybrał dokładnie taki kolor, jaki sobie zwizualizowała.
Nawet jeśli był to jeden z najprostszych czarów z tej dziedziny, na ustach Prewettówny pojawił się triumfalny uśmiech. Przecież ponowna nauka zapomnianych umiejętności też była nie lada wyzwaniem! Ten drobny sukces, w połączeniu z pochwałą od brata, ponownie zmotywował ją do ćwiczeń. Czuła, że da radę!
– Tak jest, panie profesorze. – odpowiedziała Basilowi, zerkając przy okazji, jakie zaklęcie próbował rzucić. Wyciągnięty przez niego kawałek denimu wciąż jednak wyglądał tak samo. A może starszy Prewett zmienił w niewidoczny sposób jego strukturę molekularną? Po tak doświadczonym czarodzieju można było spodziewać się wszystkiego.
– Co próbowałeś zrobić? – spytała, zanim ponownie skupiła całą swoją uwagę na zaklęciu. – Tym razem spróbuję z fioletowym...

Rzut O 1d100 - 31
Akcja nieudana

Rzut O 1d100 - 85
Sukces!