07.12.2024, 18:24 ✶
-Czyli jednak gejowski harem - rzuciła ze śmiechem, powątpiewając w jej słowa - Skarbie, młode nie lubią starych dziadów, chyba że.. - spojrzała na nią - te stare dziady mają hajs. Urocze twarze i smutne oczy marzące o lepszym życiu... mało to takich? Jakby chciał to by znalazł i to nie jedną... - wzruszyła ramionami - widocznie nie chce...
Temat ponownie zszedł na Erika. Ah, wiec to tego typu persona. Śniące o wielkiej nieprzemijającej miłości. To było zarówno słodkie co i okropnie naiwne. Ale czy one w pewnym sensie nie były do niego podobne? - zerknęła na towarzyszkę. Przecież były ładne i niegłupie. Może trochę patologiczne i ciężkie do okrzesania. A jednak gdyby chciały to pewnie małżeństwo nie byłoby czymś trudnym.
-Myślisz, że stary wklei Erika do gazety? - zaśmiała się - "Mój syn szuka żony" - pokręciła głową. Miała wrażenie, ze już widziała gdzieś w gazecie czy na słupie ogłoszenie matrymonialne. A jednak nie pamiętała kompletnie kim był szukający. Było to dość dawno.
-Przecież jedno nie wyklucza drugiego, skarbie - spojrzała na nią. Słuchała o balach i ... kiedy ona ostatni raz była na takowym? Oh... Musiałaby sie poważnie skupić, a nawet wtedy by nie była w stanie odpowiedzieć czy to byłoby to co dziewczyna ma na myśli. A jednak wizja braku kolejnych zaproszeń, mimo iż pewnie taka nie była, zdawała się nieco smutna.
-Jeśli kiedyś będę się hajtać - gdy wypowiedziała to na głos poczuła olbrzymie rozbawienie, jakoby powiedziała coś absurdalnego - wiem, mało prawdopodobne - dodała ze śmiechem - ale jeśli jednak... To obiecuje skonsultować z tobą termin, abyś się pojawiła - szturchnęła ją delikatnie ramieniem, aby ukazać jej rozweselone i iście rozbawione lica - zostaniesz moją świadkową czy coś... - opatuliła ją ramieniem, rozrysowując drugą ręką coś na niebie - a potem świadkiem podczas rozprawy rozwodowej jak wyjdzie, że na weselu za bardzo odjebałyśmy - rzuciła, zanosząc się śmiechem - ale przynajmniej będziemy mieć powód do picia, nie - zachichotała.
Temat zszedł na rodzinę, rodzeństwo i nie było zbyt słodko. Co prawda nie było goryczy, ale był jej posmak, a ten wystarczył, aby inne smaki zostały zagłuszone. Nie rozumiała dlaczego jej bracia mogliby się od niej odsuwać. Ale czy musiał być powód? Jakby nie patrzeć, argument zawsze się znajdzie, prawda Leo?
-Rodzeństwo to bardzo dziwne zjawisko - stwierdziła, by zaraz się zaśmiać.
-Też mam dwóch braci. Jeden mnie nienawidzi od kiedy się urodziłam, wcześniej tego nie rozumiałam... w końcu jak wyjaśnisz dziecku co dopiero co nauczyło się chodzić i zlepiać dwa zdania czym jest nienawiść. Potem mnie to wkurwiało, ale z czasem zaczęło mi to być obojętne. Mam co mam. - na jej usta wkradł się delikatny uśmiech. Nie łudziła się, aby kiedyś stali się szczęśliwą rodzinką. Nigdy nią nie byli i nigdy nie będą.
Uniosła brew słysząc szczegóły ich planu. Spojrzała na nią jakoby chciała się upewnić czy dziewczyna żartowała, ale... nie żartowała.
Roześmiała się dźwięcznie
-Już wiem dlaczego cię tak kocham, Faye - pokręciła głową. Uwielbiała tego sposób działanie. Robisz, a konsekwencjami pomartwią się później, a jeśli te nie zajmą dłużej niż chwilę, to nie ma co się nad nimi pochylać szczególnie.
-No to w drogę - podeszła do beczek, wyciągając różdźke. Zastygła w bezruchu, a zaraz wybuchła śmiechem
-Ty, wiesz co.. - spojrzała na nią, majtając delikatnie różdżką - jestem straszną pizdą z transmutacji... - przyznała z rozbawieniem - weź ty to zmniejsz...
Temat ponownie zszedł na Erika. Ah, wiec to tego typu persona. Śniące o wielkiej nieprzemijającej miłości. To było zarówno słodkie co i okropnie naiwne. Ale czy one w pewnym sensie nie były do niego podobne? - zerknęła na towarzyszkę. Przecież były ładne i niegłupie. Może trochę patologiczne i ciężkie do okrzesania. A jednak gdyby chciały to pewnie małżeństwo nie byłoby czymś trudnym.
-Myślisz, że stary wklei Erika do gazety? - zaśmiała się - "Mój syn szuka żony" - pokręciła głową. Miała wrażenie, ze już widziała gdzieś w gazecie czy na słupie ogłoszenie matrymonialne. A jednak nie pamiętała kompletnie kim był szukający. Było to dość dawno.
-Przecież jedno nie wyklucza drugiego, skarbie - spojrzała na nią. Słuchała o balach i ... kiedy ona ostatni raz była na takowym? Oh... Musiałaby sie poważnie skupić, a nawet wtedy by nie była w stanie odpowiedzieć czy to byłoby to co dziewczyna ma na myśli. A jednak wizja braku kolejnych zaproszeń, mimo iż pewnie taka nie była, zdawała się nieco smutna.
-Jeśli kiedyś będę się hajtać - gdy wypowiedziała to na głos poczuła olbrzymie rozbawienie, jakoby powiedziała coś absurdalnego - wiem, mało prawdopodobne - dodała ze śmiechem - ale jeśli jednak... To obiecuje skonsultować z tobą termin, abyś się pojawiła - szturchnęła ją delikatnie ramieniem, aby ukazać jej rozweselone i iście rozbawione lica - zostaniesz moją świadkową czy coś... - opatuliła ją ramieniem, rozrysowując drugą ręką coś na niebie - a potem świadkiem podczas rozprawy rozwodowej jak wyjdzie, że na weselu za bardzo odjebałyśmy - rzuciła, zanosząc się śmiechem - ale przynajmniej będziemy mieć powód do picia, nie - zachichotała.
Temat zszedł na rodzinę, rodzeństwo i nie było zbyt słodko. Co prawda nie było goryczy, ale był jej posmak, a ten wystarczył, aby inne smaki zostały zagłuszone. Nie rozumiała dlaczego jej bracia mogliby się od niej odsuwać. Ale czy musiał być powód? Jakby nie patrzeć, argument zawsze się znajdzie, prawda Leo?
-Rodzeństwo to bardzo dziwne zjawisko - stwierdziła, by zaraz się zaśmiać.
-Też mam dwóch braci. Jeden mnie nienawidzi od kiedy się urodziłam, wcześniej tego nie rozumiałam... w końcu jak wyjaśnisz dziecku co dopiero co nauczyło się chodzić i zlepiać dwa zdania czym jest nienawiść. Potem mnie to wkurwiało, ale z czasem zaczęło mi to być obojętne. Mam co mam. - na jej usta wkradł się delikatny uśmiech. Nie łudziła się, aby kiedyś stali się szczęśliwą rodzinką. Nigdy nią nie byli i nigdy nie będą.
Uniosła brew słysząc szczegóły ich planu. Spojrzała na nią jakoby chciała się upewnić czy dziewczyna żartowała, ale... nie żartowała.
Roześmiała się dźwięcznie
-Już wiem dlaczego cię tak kocham, Faye - pokręciła głową. Uwielbiała tego sposób działanie. Robisz, a konsekwencjami pomartwią się później, a jeśli te nie zajmą dłużej niż chwilę, to nie ma co się nad nimi pochylać szczególnie.
-No to w drogę - podeszła do beczek, wyciągając różdźke. Zastygła w bezruchu, a zaraz wybuchła śmiechem
-Ty, wiesz co.. - spojrzała na nią, majtając delikatnie różdżką - jestem straszną pizdą z transmutacji... - przyznała z rozbawieniem - weź ty to zmniejsz...