10.12.2024, 23:41 ✶
Parsknęła rozbawiona na tę zachętę, taką śliczną poetycką i próżną.
- Konwenanse okej, ale niska samoocena? Nie jest tak, że pani bozia Matka dała do wyboru albo niską samoocenę, albo narcyzm i zajebiście wysokie mniemanie o sobie nie poprarte zbyt wieloma hm... nie wiem... faktami? - poduszki zdawały się przyjemnie układać pod plecami, choć musiała jeszcze trochę się pokokosić na nich. Trochę nie mogła też się zdecydować, czy leżeć plackiem i patrzyć w niebo, czy na tę swoją szczęsną nieszczęsną randkę. Zastanawiała się nad tym czy zacznie jej się nudzić, chodź odpowiedź na następne pytanie była oczywista:
- Zdecydowanie mam dość głośnym kurwa przyjęć. Mam dość ludzi. Tak w ogóle mam dość ludzi. Ha, jak siedziałam w lecznicy dusz, to tylko marzyłam o tym, żęby wyjśc do ludzi, ale wystarczył miesiąc, żebym nimi rzygała. - Może to jednak była jakaś próba? Powiedział jej, że może mówić co chce, więc nie zamierzała nakładać filtra, choć akurat sukienka i delikatnie podkreślone oko kontrastowało mocno z myślami, które wypadały z jej bladych ust. - Chujek, ten pierwszy to był mój były... w pewnym sensie... i wiesz tak zachwalał te randki i mówił, że ohohoho fajnie być na jednej, potestować, popatrzeć, czy ludzie nie wiem, czy jest dobry vibe rozmowy, obczajkęzrobić wspólnej chemii. Było fajnie, odjebana byłam słuchaj... Spdobałoby Ci się. Miałam na sobie sukienkę elfiej królewny, z kawałkami imitującymi korę i maską z jelenimi rogami. - Na moment pozwoliła sobie być dziewczyną i zachwycić się tym strojem, który był dziwaczny, ale jednocześnie bardzo kobiecy, co zawsze wprawiało ją w lekkie zakłopotania, jeśli większość życia fantazjowała o tym jakby to było urodzić się facetem.
- A potem no nie dźwignął. Pocałował mnie i nie kumał czemu się wkurwiłam, a wiesz serio świeżo wyszłam ze szpitala i nie oczekiwałam od nikogo litości. - Milles paplała sobie niewinnie, zastanawiając się czy właśnie dlatego była taka kiepska w randki, skoro z randkami kojarzyły jej się głównie jej fuckupy i jeśli tylko koleś dawał jej dojść do słowa, to niestety te zmierzały w bardzo złe, mało seksowne miejsca opowiadania o swoich byłych.
- Powiedz mi, powedziałbyś że mam niską czy wysoką samoocenę? - wypaliła nagle, gnana myślą, która pojawiła się w głowie i odsunęła gwałtownie wszystko pozostałe. - Myllisz, że nadawałabym się na statek? - ot wiatr powiał z drugiej strony, a twarz uciekła znów ku morzu. Wołanie pustki. Ładne. - Skoczyłbyś ze mną? Zaufałbyś mi, że teleportowałabym nas w odpowiedniej chwili? - ostatnie pytanie padło najciszej, z dziwnym tchnieniem snu, koszmaru czającego się w gwieździstej sugestii otaczających ich ramion niebieskiego sklepienia.
- Konwenanse okej, ale niska samoocena? Nie jest tak, że pani bozia Matka dała do wyboru albo niską samoocenę, albo narcyzm i zajebiście wysokie mniemanie o sobie nie poprarte zbyt wieloma hm... nie wiem... faktami? - poduszki zdawały się przyjemnie układać pod plecami, choć musiała jeszcze trochę się pokokosić na nich. Trochę nie mogła też się zdecydować, czy leżeć plackiem i patrzyć w niebo, czy na tę swoją szczęsną nieszczęsną randkę. Zastanawiała się nad tym czy zacznie jej się nudzić, chodź odpowiedź na następne pytanie była oczywista:
- Zdecydowanie mam dość głośnym kurwa przyjęć. Mam dość ludzi. Tak w ogóle mam dość ludzi. Ha, jak siedziałam w lecznicy dusz, to tylko marzyłam o tym, żęby wyjśc do ludzi, ale wystarczył miesiąc, żebym nimi rzygała. - Może to jednak była jakaś próba? Powiedział jej, że może mówić co chce, więc nie zamierzała nakładać filtra, choć akurat sukienka i delikatnie podkreślone oko kontrastowało mocno z myślami, które wypadały z jej bladych ust. - Chujek, ten pierwszy to był mój były... w pewnym sensie... i wiesz tak zachwalał te randki i mówił, że ohohoho fajnie być na jednej, potestować, popatrzeć, czy ludzie nie wiem, czy jest dobry vibe rozmowy, obczajkęzrobić wspólnej chemii. Było fajnie, odjebana byłam słuchaj... Spdobałoby Ci się. Miałam na sobie sukienkę elfiej królewny, z kawałkami imitującymi korę i maską z jelenimi rogami. - Na moment pozwoliła sobie być dziewczyną i zachwycić się tym strojem, który był dziwaczny, ale jednocześnie bardzo kobiecy, co zawsze wprawiało ją w lekkie zakłopotania, jeśli większość życia fantazjowała o tym jakby to było urodzić się facetem.
- A potem no nie dźwignął. Pocałował mnie i nie kumał czemu się wkurwiłam, a wiesz serio świeżo wyszłam ze szpitala i nie oczekiwałam od nikogo litości. - Milles paplała sobie niewinnie, zastanawiając się czy właśnie dlatego była taka kiepska w randki, skoro z randkami kojarzyły jej się głównie jej fuckupy i jeśli tylko koleś dawał jej dojść do słowa, to niestety te zmierzały w bardzo złe, mało seksowne miejsca opowiadania o swoich byłych.
- Powiedz mi, powedziałbyś że mam niską czy wysoką samoocenę? - wypaliła nagle, gnana myślą, która pojawiła się w głowie i odsunęła gwałtownie wszystko pozostałe. - Myllisz, że nadawałabym się na statek? - ot wiatr powiał z drugiej strony, a twarz uciekła znów ku morzu. Wołanie pustki. Ładne. - Skoczyłbyś ze mną? Zaufałbyś mi, że teleportowałabym nas w odpowiedniej chwili? - ostatnie pytanie padło najciszej, z dziwnym tchnieniem snu, koszmaru czającego się w gwieździstej sugestii otaczających ich ramion niebieskiego sklepienia.