26.01.2023, 19:03 ✶
- Żaden problem, siostrzyczko, w razie czego przyświecę lumos, nie martw się – pocieszył ją Darcy, wiedziony dziwnym przeczuciem, że do tych bójek to jednak będzie dochodziło po zmroku, kiedy ludzie będą mieli w czubie albo jakaś dziewczyna wymknie się do lasu nie ze swoim chłopakiem.
Przy okazji Darcy skręcił się wewnętrznie, bo tknęła go upokarzająca myśl, że w tym roku nie udało mu się zaprosić żadnej dziewczyny na randkę na Beltaine. No doprawdy, taki chłopak jak on, młody, przystojny, inteligentny, u progu sławy i kariery, a panny (najlepiej blondynki, chociaż ostatecznie ciemnowłosa, o ile byłaby ładna, miła i mądra, ale nie mądrzejsza od niego też byłaby dobrym wyborem) nie ustawiały się do niego w kolejce!
- Jaka szkoda, że nie znam się na eliksirach. Gdyby tak do ich szklanek wpadła odrobina amortencji… - westchnął Lockhart, chociaż teraz tak naprawdę paplał bardziej dla samego paplania niż dlatego, że faktycznie porwałby się na coś takiego. Bo by się nie porwał. Może z powodu jakichś resztek moralności, jakie ostały się w jego duszy, a może – co bardziej prawdopodobne – ze strachu przez konsekwencjami.
- Na razie nic nie mówi – powiedział Darcy z zastanowieniem, spoglądając na wskazanego mężczyznę. – Chodź bliżej, kapłanki chyba widzę przy ogniskach, rozmawiają właśnie o… tak, rozstawieniu stoisk. I naprawdę, Daisy? Nawet gdyby była w samej bieliźnie? – dopytał, spoglądając na siostrę z miną zbitego psiaka. Było w tym trochę żartu z jego strony, bo przecież nie spodziewał się, że Nora Figg, która czymś zdenerwowała jego wspaniałą, inteligentną i dobrą siostrę, więc na pewno nie była miłą osobą, faktycznie stanęła na stole w samej bieliźnie i zaczęła żonglować pączkami.
Chociaż gdyby to zrobiła, nie zwrócenie na to uwagi byłoby trudne. To dopiero by się sprzedawało.
Idąc w stronę miejsca, gdzie zapłoną ogniska, przystanął przy jednym ze stoisk, przypatrując się rzeźbom o dziwnych kształtach. Sięgnął po jedną z nich, ot tak, by obejrzeć.
- Ma pan dobre oko! – oświadczył Aaaron (l. 30), rzeźbiarz, który właśnie rozstawiał resztę swoich wyrobów. Obdarzył przy tym Darcy’ego nieco maniakalnym uśmiechem. – Spójrzcie, przygotowałem doskonale rzeźby!
- Eee… tak, jasne – zapewnił Darcy, zerkając na siostrę. – A co to właściwie jest?
- Symbol płodności, oczywiście!
Lockhart spojrzał na Aarona, potem na trzymaną w rękę rzeźbę i odstawił ją na stoisko tak szybko, że ręka prawie się mu rozmyła. Okropnie zawstydzony obrócił się gwałtownie, ruszając dalej, w stronę kapłanek, w duchu obiecując sobie, że nie napisze nic, ani słowa, o żadnych rzeźbach wystawianych na sabacie.
No jak tak można!
- Może z okazji kolejnego balu jacyś czystokrwiści wyprawią bal i będzie go relacjonować zamiast sabatu? – wymamrotał po chwili, wciąż czerwony na uszach. Zwolnił kroku dopiero po chwili, kiedy zbliżali się już do kapłanek sabatu. – Tam przynajmniej jest dobre jedzenie za darmo, a nie takie nudy… Przepraszam! Czy panie zechcą poświęcić nam krótką chwilę? Darcy Lockhart, Daisy Lockhart, jesteśmy reporterami, dziś działamy z ramienia Proroka Codziennego. Przygotujemy materiał o przygotowaniach do Beltaine, które jest przecież tak ważnym wydarzeniem w świecie czarodziejów. Czy możemy prosić o komentarz?
Przy okazji Darcy skręcił się wewnętrznie, bo tknęła go upokarzająca myśl, że w tym roku nie udało mu się zaprosić żadnej dziewczyny na randkę na Beltaine. No doprawdy, taki chłopak jak on, młody, przystojny, inteligentny, u progu sławy i kariery, a panny (najlepiej blondynki, chociaż ostatecznie ciemnowłosa, o ile byłaby ładna, miła i mądra, ale nie mądrzejsza od niego też byłaby dobrym wyborem) nie ustawiały się do niego w kolejce!
- Jaka szkoda, że nie znam się na eliksirach. Gdyby tak do ich szklanek wpadła odrobina amortencji… - westchnął Lockhart, chociaż teraz tak naprawdę paplał bardziej dla samego paplania niż dlatego, że faktycznie porwałby się na coś takiego. Bo by się nie porwał. Może z powodu jakichś resztek moralności, jakie ostały się w jego duszy, a może – co bardziej prawdopodobne – ze strachu przez konsekwencjami.
- Na razie nic nie mówi – powiedział Darcy z zastanowieniem, spoglądając na wskazanego mężczyznę. – Chodź bliżej, kapłanki chyba widzę przy ogniskach, rozmawiają właśnie o… tak, rozstawieniu stoisk. I naprawdę, Daisy? Nawet gdyby była w samej bieliźnie? – dopytał, spoglądając na siostrę z miną zbitego psiaka. Było w tym trochę żartu z jego strony, bo przecież nie spodziewał się, że Nora Figg, która czymś zdenerwowała jego wspaniałą, inteligentną i dobrą siostrę, więc na pewno nie była miłą osobą, faktycznie stanęła na stole w samej bieliźnie i zaczęła żonglować pączkami.
Chociaż gdyby to zrobiła, nie zwrócenie na to uwagi byłoby trudne. To dopiero by się sprzedawało.
Idąc w stronę miejsca, gdzie zapłoną ogniska, przystanął przy jednym ze stoisk, przypatrując się rzeźbom o dziwnych kształtach. Sięgnął po jedną z nich, ot tak, by obejrzeć.
- Ma pan dobre oko! – oświadczył Aaaron (l. 30), rzeźbiarz, który właśnie rozstawiał resztę swoich wyrobów. Obdarzył przy tym Darcy’ego nieco maniakalnym uśmiechem. – Spójrzcie, przygotowałem doskonale rzeźby!
- Eee… tak, jasne – zapewnił Darcy, zerkając na siostrę. – A co to właściwie jest?
- Symbol płodności, oczywiście!
Lockhart spojrzał na Aarona, potem na trzymaną w rękę rzeźbę i odstawił ją na stoisko tak szybko, że ręka prawie się mu rozmyła. Okropnie zawstydzony obrócił się gwałtownie, ruszając dalej, w stronę kapłanek, w duchu obiecując sobie, że nie napisze nic, ani słowa, o żadnych rzeźbach wystawianych na sabacie.
No jak tak można!
- Może z okazji kolejnego balu jacyś czystokrwiści wyprawią bal i będzie go relacjonować zamiast sabatu? – wymamrotał po chwili, wciąż czerwony na uszach. Zwolnił kroku dopiero po chwili, kiedy zbliżali się już do kapłanek sabatu. – Tam przynajmniej jest dobre jedzenie za darmo, a nie takie nudy… Przepraszam! Czy panie zechcą poświęcić nam krótką chwilę? Darcy Lockhart, Daisy Lockhart, jesteśmy reporterami, dziś działamy z ramienia Proroka Codziennego. Przygotujemy materiał o przygotowaniach do Beltaine, które jest przecież tak ważnym wydarzeniem w świecie czarodziejów. Czy możemy prosić o komentarz?