Cicho się zaśmiał na jej słowa, nie byłby jednak sobą, gdyby pozostawił to bez jakiegokolwiek komentarza. Brenna lśniła - Syriusz na niebie, do którego wzdychać mogły wszystkie inne gwiazdy. Mógłby jej prawić wiele komplementów, ale ona chyba żadnego nie traktowała do końca poważnie. Nie zdawał sobie nawet sprawy z tego, jak bardzo zbliżyła się do jego kuzyna. Że Atreus poniekąd dostał to, o co prosił ostatniej gwiazdki. Poniekąd - bo jakże ironicznie skończyło się to, o co poprosił. Z ciepła skręciliśmy do ponurego zimna.
- Brenno. - Spojrzał na nią prawie tak, jak starszy brat na młodszą siostrę. Ta korelacja wiekowa powinna być tutaj chyba jednak trochę inna? Niektórzy mogliby go oskarżyć, że jak na swój wiek jest zdecydowanie za mało... rozrywkowy. - Jesteś gwiazdą tak jasną, że Syriusz mógłby podziwiać twój blask. Jeśli te jaszczurki potrafiłyby mówić - na pewno odezwałyby się właśnie do ciebie. - Wcale niekoniecznie, bo przecież mogło być tu o wiele więcej punktów do spełnienia. Wrócił wzrokiem do książki, poprawiając okulary na nosie, które nieco się zsunęły. Fakt jedna był taki, że czasem milczenie było złotem. O dziwo najcenniejszą naukę z tego dał mu właśnie Atreus tym złamaniem nosa. Być może powinien był się tego nauczyć już w Hogwarcie, kiedy tyle uczniów mu dokuczało.
Bardzo dobrze podejrzewała. To było nic, a wręcz przyjemność. Móc się spotkać z nią, móc z nią usiąść, pogawędzić. Móc zbadać stworzenia, których na oczy nie widział - magiczne czy też nie... bez znaczenia. Zwierzęta magiczne jak i te zwykłe kochał na równi tak samo. Czasem te ze świata mugolskiego potrafiły być równie fascynujące. Zazwyczaj ich sekrety i niezwykłość nie była po prostu tak oczywista jak smok ziejący ogniem.
- Och, w pełni popieram. Wysokie temperatury bez jakiegokolwiek zbiornika wodnego... a nawet i bez wysokich temperatur... ale chyba o tym wspominałem. - Uśmiechnął się trochę pobłażliwie względem samego siebie. - Także - nie jesteś w tym sama! - Zapewnił ją.
- Tak, mieszka tu już bardzo długo. Bardzo szybko zaszła w ciążę z Pandorą, więc przeprowadzka była równie... szybka. - Przez częściowe skupienie na tekście pod nosem niekoniecznie ubierał zdania w tak eleganckie szaty, jakby sobie tego życzył. A wyjątkowo nawet nie zwrócił teraz na to uwagi. Tak czy siak - Aydaya kochała Edwarda. Może nawet za bardzo. I on ją też kochał. Najwyraźniej miłość miała tak wiele odcieni, że nawet czarodziejom nie było dane ich zidentyfikować w pełni, zebrać w zgrabną całość. Edward miał wielu wrogów, wielu go nienawidziło, wielu mu zazdrościło i wielu nim gardziło. Ale równie wielu kochało, podziwiało, albo zwyczajnie chciało zyskać na jego splendorze. Miał charyzmę i ciepło, które łatwo przyciągało. Niestety często tylko na krótką chwilę. - Żaden problem. Prawdę mówiąc to od jakiegoś czasu bardzo mocno ciśnie mi się na myśl pomysł, by zebrać ludzi do walki ze Śmierciożercami. Tacy ludzie zasługują na to, by ktoś ich chronił, skoro Ministerstwo nie może. Merlin jeden wie, jak wielu czarodziei jest już tam skorumpowanych na złą stronę. - Chyba to go przerażało najbardziej - że nie wiadomo było, komu ufać. Wyciągnął różdżkę, by rzucić parę zaklęć na terrarium - naświetlił je lepiej, uniósł jedną jaszczurkę delikatnie w powietrze, rzucił zaklęcie rozproszenia... i rozproszenie sprawiło, że na chwilę jej barwa zniknęła. Ale tylko na moment. Wydał z siebie "hmm" nim zaraz nastąpiło objawienie.
- Moja droga... jestem pewien, że to najzwyczajniejsze jaszczurki. - Obwieścił z uśmiechem, zerkając jeszcze parę razy na jaszczurki, to do książki i z powrotem. - Sungazer Smaug Giganteus, albo inaczej Jaszczurka Olbrzymia lub Jaszczurka Smoka. - Uśmiechnął się z zadowoleniem. - Jestem niemal pewien, że to one. Nie ma podobnego gatunku istot magicznych w naszym świecie, chyba że jesteś odkrywczynią jakiegoś nowego. Co, notabene, nie jest nieprawdopodobne. - W świecie magii było wiele rzeczy możliwych. - Cóż... jeśli nie chcesz wracać do Afryki, żeby je tam wypuszczać to pozostaje hodowla. Możesz je oddać hodowcom czy kolekcjonerom, powierzyć zoo - pewnie chętnie je przyjmą... w zasadzie jeśli chciałabyś coś z nimi zrobić to mogę je dla ciebie oddać w jakieś odpowiednie ręce. Nie mogą trafić do mugoli - przynajmniej dopóki mają te zaklęcia na sobie... to chyba jakieś uboczne efekty magii. Być może moja kuzynka, klątwołamaczka, by sobie z tym poradziła.