Bycie przylepą, kiedy i druga strona nią była, miało tylko swoje plusy. Przeciwskazania mogły się pojawiać wyłącznie wtedy, kiedy siedząc z kimś na spotkaniu nagle poczułby na swoim kolanie jego dotyk. Bo jak tu się skupić na innych, kiedy zazdrosny partner chciał cię rozpraszać, a ty w dodatku chciałeś dać się rozproszyć? Malutki mankament, można by rzec. Szczególnie kiedy współdzielone ciepło tej chwili odpowiadało im obu.
- To w sam raz, żebyś mnie nie ululał do snu. - Bo chyba teraz nawet nie wpadłby w żaden konkretny nastrój - teraz chyba po prostu by go zmorzył sen. Zmęczenie tymi ostatnimi dniami, spełnienie w ramionach Flynna i alkohol. Trio będące idealnym przepisem na ułożenie go do snu. Może prawie idealnym. Pod warunkiem, że rano nie obudziłby się z bólem głowy. Cieszy mnie to. - Spoglądał z ciekawością na te drobne gesty, które wykonywał, zastanawiając się, czy one były zawsze, a on po prostu tego nie zauważał? Czy może coś się zmieniło? I do głowy mu nie przyszło, że to może być kwestia ukrywania tego. Myślał, że czarnowłosy się gorzej czuł, był bardziej zmęczony, albo wymagało to normalnie od niego większego skupienia. Ewentualnie - że po prostu tego nie dostrzegał. Zaraz jednak stracił tym zainteresowanie, bo coś się do niego przykleiło i wywołało uśmiech na jego wargach. Położył dłoń na jego głowie i pogłaskał go czule. - Na jakie mecze? - Zapytał zupełnie odruchowo, z tej ciekawości pełzającej po jego głowie ledwie trochę mniej namolnie niż po jego nogach pełzały dłonie i usta Flynna. Zgoda, jednak ta gra nie była całkowicie zła, kiedy ktoś kolejny raz oddawał ci hołd pocałunkami. To skutecznie rozpraszało od myśli, których wcale nie chciał teraz mieć w głowie. Teraz... tak jakby w ogóle chciał je mieć. A było to pytanie automatyczne, bo przecież według reguł gry - nie było dodatkowych pytań. Ta oświecająca myśl dotarła do niego dopiero po fakcie. Tak samo jak chciał zaraz zapytać jakie koncerty. Jakie puby. I jak to - do pubów na mecze? Jak to miało działać? Konsternacja tym tematem go rozproszyła - a jeszcze bardziej rozproszył go dotyk na stopie, od którego znów się uśmiechnął na krótki moment.
- Oczywiście, że za... - Oczywiście. I ta oczywista, automatyczna odpowiedź zamarła i zagubiła swój koniec. Za chłopaka. Przecież był mężczyznom. Ta go wychowywał ojciec, byłby zawiedziony, gdyby to miało prawo się zachwiać. Nie chciałby zostać kobietom - dzień spędzony w kobiecej formie był wspaniały, ale to nie był on. Czy to ciało czyniło go tym, kim był? Tylko że... wydawało mu się, że stał na drugim biegunie od mężczyzn, których znał. - Za... - Zaciął się, więc zamilkł. Jego zagubione spojrzenie uciekło od Flynna, bo łatwiej było teraz spoglądać na morze za oknem. - chłopa...ka? - Odpowiedział w końcu. Nie potrafił powiedzieć z całą stanowczością, że uważał się za kobietę - przecież nią nie był. Ani nie potrafił powiedzieć bez uczucia fałszu, że za mężczyznę. Przynajmniej nie tu, z nim, kiedy chciał być szczery. - Nie jestem pewien. - W takiej chwili czuł wstyd i niepoprawność wszystkiego, co robił, jak się zachowywał i jak odbiegało to od tego, jaka rola przypadła mu w społeczeństwie. Ale to było tylko chwilowe, krótkie przejście tych myśli. Spojrzał kontrolnie na Flynna. - Wyznaj mi coś, co najbardziej chciałbyś przede mną ukryć. - Jakkolwiek dziwnie nie byłoby to sformułowane wyznanie... ale chyba jasne w swoich podstawach. - Wyznanie. - Dorzucił na swoją rundę.