Nie był typem hulaki, który na tańcach i zabawie potrafi i lubi spędzić całą noc, ale jednak nie przepuszczał tych wszystkich festynów, w których lubowali się czarodzieje. Każdy z nich odwiedzał chociaż na chwilę, aby przynajmniej przejść się z jednego końca na drugi. Czasem szukał czekoladowych jajek jak na Ostarze, a czasem po prostu siedział i obserwował płonące ognisko, samiusieńki i milczący. Przyszła więc pora na to, aby zamiast ciągle tylko brać, zacząć w końcu dawać coś od siebie. Na polanę gdzie miały odbywać się obchody Beltane przybył po raz pierwszy dzień wcześniej, aby znaleźć sobie jakieś twórcze zajęcie i odciążyć może odrobinę głównych organizatorów tego przedsięwzięcia. Nie, nie dostał przydziału aby tutaj być i pomagać. Korzystał tutaj ze swojego wolnego czasu, którego ostatnio miał w nadmiarze.
Jakiś ruch już tutaj panował. Może nawet większy, niż początkowo się spodziewał, ale to chyba dobrze. W razie czego będzie komu oferować pomoc, choć na początek chciał zająć się czymś ze swojej dziedziny. Nie miał oczywiście żadnego swojego stanowiska do urządzenia, nie planował niczego sprzedawać podczas festiwalu. Na wszelkich takich happeningach był klientem, a nie dystrybutorem, więc skupiał się na innych aktywnościach, którymi mógł wspomóc Beltane.
Sam wpadł na pomysł, aby dowiedzieć się gdzie rozciągają się umowne granice obchodów święta, a następnie przejść się wzdłuż nich, rzucając często i szczelnie Repello Muggletum oraz kilka zaklęć chroniących i zabezpieczających podobne wydarzenia. Nie chciał przedobrzyć, aby nikomu nie narobić problemów w dostaniu się na miejsce i swobodnym świętowaniu, ale jakieś podstawowe środki ostrożności przed czarną magią trzeba było zachować. Zajęcie było żmudne, ale dla niego przyjemne i satysfakcjonujące. Spokojna praca w samotności była jego ulubioną, dlatego nie spieszył się aby jak najszybciej ją wykonać. W końcu jednak granice obszaru doprowadziły go w pobliże innych ludzi, których mógł już dostrzec i usłyszeć. Nie robił sobie nic z tego, na początku nie przyglądając się nawet, kogo zastał na miejscu. Praca w pobliżu polany wrzała jednak aż za bardzo, co w pewnym momencie zwróciło uwagę chyba wszystkich, którzy brali udział w przygotowaniach do świętowania. Peregrin nie był tutaj wyjątkiem. I tak już kończył swoją robotę, więc bez zbędnej zwłoki udał się w kierunku hałasu, aby na własny oczy zobaczyć co się dzieje.
To co zastał wymagało chwili, aby przetworzyć wszystkie informacje. Połamane stoły, zwalone na siebie jeden na drugim, a na samym spodzie dwóch chłopaków w szampańskich nastrojach. Wokół małe zbiegowisko, w którym wyłapał twarz Nory. McGonagall rozejrzał się dokładnie dookoła, na razie nie dołączając jeszcze do kółeczka. Wyglądało na to, że nikt nie jest ranny, no może nikt oprócz stołów, które będą wymagały solidnej renowacji, zanim będą nadawały się znowu do użytku. Nie było to nic, z czym nie poradzi sobie magia, tylko... po co? Zrobił kilka kroków w kierunku całej tej szopki, aby usłyszeć czy na pewno nikomu nic się nie stało. Wszyscy zapewniali się nawzajem, że wszystko jest w porządku, więc Peregrin nie przejmował się poszkodowanymi, a zamiast tego po zdawkowym:
- Hej... - rzuconym do wszystkich i do nikogo, zaczął pomagać z przewracaniem stołów na te nogi, które im jeszcze pozostały.