Oddychała ciężko, wbrew pozorom włożyła w to niemało wysiłku. Policzki miała zaróżowione od tego biegania po domu, ale na jej twarzy mógł dostrzec uśmiech, triumfujący, nawet jeśli było to tylko chwilowe, to udało jej się go złapać, no prawie, miał jeszcze szansę się jakoś wyswobodzić, chociaż czy aby na pewno. Używała sporo siły, aby mu to uniemożliwić.
- Powinieneś bardziej uważać na to, jakie masz życzenia. - Tak, pamiętała tamtą rozmowę, spodziewała się, że raczej nie miał na myśli tego, co robiła mu teraz. Była całkiem zadowolona z tego, że udało jej się pokazać swoją przewagę. - Jak widzisz niektóre z nich mogą się spełnić w nieco inny sposób, niż zakładałeś. - Powoli uspokajała oddech. Nie musiała nigdzie biec, skupiała się na tym, aby się na nim utrzymać i jego utrzymać w tej pozycji. To wcale nie było takie proste, wiedziała, że wystarczy krótki moment nieuwagi i będzie pozamiatane.
Tyle, że póki co Ambroise się nie wierzgał, nie powiedział jednak w głos, że wygrała, co mogło sugerować, że jeszcze nie zrezygnował. Co innego miała zrobić, jak dla niej sprawa bardzo jasno się klarowała.
Nie powinna była chwalić dnia przed zachodem słońca, to było by najrozsądniejsze, ale jak wiadomo Yaxleyówna w głębokim poważaniu miała wszystkie powinności, co kiedyś zapewne ją zgubi, może jeszcze nie teraz, ale nie wątpiła, że tak się może zdarzyć.
- Nie, we śnie wolałabym robić coś innego. - Rzuciła jeszcze spoglądając mu w oczy i dotarło do niej, że gra się jeszcze nie skończyła. W sumie to czekała na kolejną próbę, nie miała pojęcia, co wymyśli, bo możliwości powoli zaczynały mu się kończyć, nie ma się co oszukiwać, z tej pozycji nie mógł wykonać zbyt wielu, wyszukanych manewrów.
Nie spodziewała się tego, że spróbuje zrobić mostek, w sumie to nie był mostek, tylko jego przeciwieństwo? Chuj jeden wiedział co. Zachwiało to jej równowagę, aczkolwiek nie udało mu się jej odepchnąć. Nie zmieniało to jednak faktu, że jej nacisk osłabł. Ten ruch spowodował, że straciła pewność, jej ręce się poruszyły.
Roise jebnął o podłogę dość mocno, ale to wystarczyło do tego, aby zyskał kolejną szansę na spierdolenie jej sprzed nosa. Zacisnęła zęby, bo nie była zadowolona z takiego obrotu sytujacji.
Czuła, że lecą, w prawo. Nie mogli tego uniknąć, wszystko przez to, że wykonał ten dziwny ruch. Warknęła cicho pod nosem, nie zamierzała pozwolić mu się od niej uwolnić. Nie, to jeszcze nie był odpowiedni moment.
By nie daj Morgano nie przeturlał się na którąś ze stron, odruchowo wyciągnęła lewą nogę, żeby uniemożliwić mu spierdalanie, właściwie to próbowała owinąć nią mężczyznę, liczyła na to, że zrobi to na tyle szybko, że faktycznie jej się to powiedzie, co innego jej pozostawało?
Nie znosiła przegrywać, nie w dziedzinach, w których uważała się za specjalistę. To byłaby ogromna ujma na jej honorze, była naprawdę zdeterminowana, aby wybrnąć z tego z twarzą. Jej irytacja rosła, bo nie zakładała, że Ambroise będzie walczył do samego końca. Nie miała zamiaru mu tego mówić, ale okazał się być nieco silniejszym przeciwnikiem, niżeli zakładała.
O ile udało jej się narzucić na niego tę nogę po raz kolejny, to wyciągnęła lewę ramię tak, aby oprzeć je na jego klatce piersiowej, tuż przy samej szyi, tak, by tym razem faktycznie nie miał opcji, aby się jej wyswobodzić, powoli zaczynał ją wkurzać.
Jeśli jej noga nie trafiła tam gdzie miała, to cóż, zamierzała przeturlać się nieco dalej, aby przypadkiem nie znalazł się nad nią, bo to mogłoby spowodować jej przegraną, nie ona tutaj miała zostać złapana.
AF na PO
Sukces!
Krytyczny sukces!