Końcówka sierpnia przyniosła Norze niepokój. Spotkanie Zakonu przebiegało dość intensywnie, nie do końca więc wiedziała, czego może spodziewać się w najbliższym czasie. Zajmowała się tym, co zazwyczaj. Całą swoją uwagę skupiła na cukierni i tworzeniu eliksirów dla swoich przyjaciół - przeczuwała, że niedługo mogą się im przydać ich naprawdę spore ilości, więc szkoda było marnować czas. Zatracała się w tym, jakoś tak było jej najłatwiej zająć myśli.
Praktycznie nie opuszczała ostatnio murów cukierni, zresztą, czy od marca właściwie było inaczej? No nie, to tutaj się zaszyła i pewnie szybko się to nie zmieni.
Martwiło ją wiele spraw, zastanawiała się, jak miewa się Brenna, czy wszystko u niej w porządku, powinna się była do niej odezwać po tym spotkaniu, Thomas też gdzieś zniknął, nie miała pojęcia gdzie. Nie wiedziała, czy to coś niebezpiecznego, bo skąd mogła wiedzieć. Nikt nie dzielił się z nią szczegółami, mogła tylko podejrzewać, co za sprawy załatwiał.
Nie mogła się nakręcać, niepotrzebnie ciągle o tym myśleć, bo to niczego nie zmieniało, nie miała wpływu na to, że większość z jej najbliższych ciągle ryzykowała swoje życia w imię idei, o którą walczyli. Sama pewnie by to robiła, gdyby tylko miała ku temu odpowiednie umiejętności.
Znajdowała się w kuchni. Wendy zajmowała się obsługą gości kawiarni, aby ona mogła piec. Nikt nie był w stanie jej zastąpić podczas tworzenia słodkości, więc to przede wszystkim Nora się tym zajmowała. Wkładała do garnka kolejną porcję pączków, w pomieszczeniu unosił się słodki zapach wypieków, ale również nie do końca przyjemny smród nagrzanego oleju.
Sięgnęła po kubek z kawą, aby upić z niego łyk, musiała się ratować kofeiną, bo nie sypiała ostatnio najlepiej, wtedy usłyszała znajomy głos. Thomas. Wrócił. Ulżyło jej, kamień spadł Figgównie z serca, bo to oznaczało, że był bezpieczny, że nic mu się nie stało. To było najważniejsze.
- W kuchni, Tommy, jestem w kuchni.- Odkrzyknęła, właściwie nie powinno go to zaskoczyć, bo gdzie indziej mogła być? To tutaj spędzała większą część dnia.
Odstawiła kubek na blat i zamieszała w garze wielką, właściwie to zaczęła obracać pączki na drugą stronę, aby zarumieniły się odpowiednio z każdej z nich. Już za chwilę będzie miała to z głowy, wtedy powinna przejść do kolejnej porcji ciastek. Ten dzień miał być długi, w sumie jak każdy ostatnio - pełen ciężkiej, fizycznej pracy.