[28.08.1972] Księżycowy Staw | Choć goni nas czas

Przez cały czas nie odzywał się, raz, że nie był czasu tu na pogawędki, dwa ze nie chciał rozpraszać Dory, wcale nie była przecież taka kiepska z magii rozpraszającej z tego co pamiętał. Owszem zdarzał się, że pomagał jej czasami z jakimiś zaklęciami w trakcie jej nauki, jednak wiedział, ze jest całkie zdolna w tym zakresie. Wiec to może stres i kwestia sytuacyjna? Tak obstawiał, cóż nie zaszkodzi jej zaproponować poćwiczenia rzucania tarcz po tym jak już przejdą ten tor.
Inna sprawa, że gdyby to nie były ćwiczenia to nie musiałaby rzucać tarcz, stałby przed nią niczym ludzka tarcza.

Uśmiechnął się widząc, że żadne niepowodzenie nie sprawia, że się dziewczyna zniechęca, to było bardzo ważne w trakcie ćwiczeń. Łatwo było zrezygnować, gdy coś ci nie wychodzi ileś razy. Domyślał się jednak, że miała w sobie więcej motywacji niż potrzebę sprawdzenia się. Nie miał jednak czasu podziwiać jej zasię†ości i tego, ze wyczarowała tym razem skuteczną tarczę.

Samemu uniósł różdżkę, aby zasłonić się przed tym dziwnym szarym promieniem, który pomknął w jego stronę. Nie miał pojęcia, że to tak naprawdę zielony. Ale byli już o dwa kroki od wyjścia z tego dziwnego korytarza, gdzie siedzili jak kaczki na strzelnicy. Dotarli już do końca pierwszej przeszkody!

Rozproszenie - tarcza

Rzut PO 1d100 - 3
Akcja nieudana