Koło roku
Podczas roku odbywają się cztery większe sabaty, związane z mocą drzemiącą w żywiołach i cztery sabaty mniejsze (przesilenia i równonoce), związane z duchowością i astronomią. Dzielą one rok na mniej-więcej równe części. Są bezpośrednio związane z ruchem Ziemi dookoła słońca. Czarodziejskie święta biorą swój początek w czasach, kiedy związek człowieka z naturą był naprawdę ważny (od tego zależało czy przeżyje kolejny rok), dlatego wiele z nich powiązanych jest bezpośrednio z rolnictwem. W dzisiejszych czasach, kiedy wielu czarodziejów zamieszkuje duże miasta takie jak Londyn, zachęca się ich do wyjazdu na wieś na czas sabatu, dlatego Dolina Godryka i Little Hangleton tętnią wtedy życiem. Sabaty odbywają się w otoczeniu kamieni, które zostały postawione już w zamierzchłych czasach przez przodków, którzy nauczyli się obserwować niebo i ustawili je tak, aby w poszczególne święta słońce wschodziło oświetlając dokładnie wyryte w nich runy.
21 grudnia – Yule, Przesilenie Zimowe
Święto światła. Dzień, w którym mrok ostatecznie przegrywa ze światłem. Dni ponownie się wydłużają, a noce robią się coraz krótsze. Jest to początek nowego roku. Tradycje Yule obejmują przystrajanie jodły, kładzenie w palenisku odpowiednio przygotowanej kłody drewna, wieszanie w domostwach jemioły i ostrokrzewu, dawanie prezentów oraz ogólnie rozumiane świętowanie.
1 lutego – Imbolc
Święto oczyszczenia przez ogień i wodę, poświęcone bogini wiosny, poezji, lecznictwa i rzemiosła, Brigid. Jest to dzień, który zwiastuje odejście zimy, zapowiada pobudkę Matki Natury, oraz ponowne panowanie Słońca na niebie po długiej nocy. Celebracja ma dodać matce naturze energii, by ponownie wróciła na Ziemię. Niektóre koweny praktykują zawarcie w tym prośby o dobrą pogodę w następnych miesiącach, kiedy to zaczyna się sadzić rośliny.
21 marca – Ostara, Równonoc Wiosenna
Patronką tego święta jest Ostara - bogini wiosny oraz budzącego się życia, której świętym zwierzęciem jest zając. Podczas równonocy składane są przyrzeczenia, tworzy się plany oraz postanowienia, które zostaną zrealizowane w nadchodzącym, ciepłym, wiosennym czasie, a także planuje podróże. Tradycyjnym symbolem tego dnia jest jajko, które symbolizuje odrodzenie i powstanie nowego życia. Innym zwyczajem praktykowanym tego dnia jest sadzenie kwiatów, drzew i ziół.
1 maja – Beltane
Jest świętem celebrowania płodności i zmysłowości. Podczas Beltane również rozpala się rytualne ogniska, jednakże celebruje się je również poprzez wyprawy na pola, gdzie pary kochają się i przynoszą ziemi urodzaj. Dziewice podczas Beltane zbierają przez całą noc kwiaty, z których tworzą wianki. Mężczyźni zaś przygotowują tzw. majowe pale, po których wspinają się i umieszczają wykonane przez nie, kwietne korony. Beltane to idealny czas na zaślubiny.
21 czerwca – Litha, Przesilenie Letnie
Litha to święto kwitnącego życia i radości, podczas którego czarodzieje bawią się, celebrując najdłuższy i najcieplejszy dzień w roku. Jest to okres hucznych zabaw, tańców i śpiewów. W Lithę czci się również dęby, wokół których czarodzieje odprawiają rytuały. Tradycją jest poszukiwanie w Lithę kwiatu paproci, który kwitnie wyłącznie w tę jedną noc - młode pary udają się wspólnie do lasu, aby zacieśnić swoje więzi i odnaleźć tę magiczną roślinę.
1 sierpnia – Lammas
Lammas to festiwal zbiorów, najważniejsze święto rolnicze w roku. Tradycyjnie odbywało się wtedy, kiedy pierwsze owoce dojrzewały na drzewach w sadach Doliny Godryka. Lammas to również okres ochronny - czarodzieje odprawiają rytuały rozpraszające i zabezpieczają swoje domostwa zaklęciami.
22 września – Mabon, Równonoc Jesienna
Z jego okazji organizowane są różne festiwale, na których czarodzieje ucztują, a także sprzedają swoje tegoroczne wyroby. Mabon to czas na refleksję, zamyślenie, podsumowania, wyciąganie wniosków. Symbolizuje ciągłe przemijanie. Zwyczajowo w ten dzień organizowane są uczty wśród najbliższych, aby nieco podumać nad swoim żywotem.
31 października – Samhain
Święto ciemności. Symbolizuje przyjście zimy, stagnację, pustkę, niepewność. Koniec żniw i zbiorów, przygotowanie do krótszych dni. Czas kiedy rośliny zrzucają liście, a zwierzęta przechodzą w hibernację. Podczas tego czasu granica między królestwem żyjących, a zaświatów jest bardzo delikatna. Są odprawiane rytuały i nawiązywane kontakty ze zmarłymi członkami rodzin. Przed drzwiami są wystawiane talerze z jedzeniem, aby obce duchy nie przejęły ciał domowników. Wszelkie światła i ogniska są gaszone, żeby nie ściągnąć nieprzychylnych dusz do swoich domów.