- Gdybym wymuszał, to nie stawiałbym pytań. Stawiałbym stwierdzenia. - Czasami trzeba kogoś pchnąć do robienia rzeczy, która wydawała mu się obca, abstrakcyjna, nie pomyśleliby o zrobieniu tego. Na siłę? Nie. Kiedy ktoś się zapiera rękoma i nogami, mówi wyraźne "nie", to namolność stawała się grzechem. Takim sposobem można tylko ludzi skrzywdzić, prawda? Więc... wcale nie musieli nigdzie iść. Wcale nie musiał widzieć więcej kolorów. Laurent rozumiał tu doskonale jedno - on wróci do tego szarego świata. Zapewne tak jak ostatnim razem - 24 godziny i koniec. Aż się chciało zapytać "i jak się czujesz w tym ciele"? Jak to jest być mną. Bo on się czuł... całkiem dobrze nie będąc sobą. "Całkiem", ha... ładne niedopowiedzneie. - To jest twój wybór. - Potwierdził, bo może coś w tym, co mówił, kierunkowało Flynna na myślenie inaczej. Albo i nie. Szanował ten wybór, nawet jeśli wcale mu się nie podobał i naprawdę chciał i miał ochotę zmusić go do podjęcia innej decyzji. Bardzo nie chciał więc przy tym zabrzmieć na jakiegoś frustrata. Z perspektywy rozumiał, dlaczego te ekscesy z badaniami mogły mu się tak nie podobać. Przecież to była słabość. To było obnażanie się ze słabości, których nikt nie powinien poznać. Ktoś mógłby to źle wykorzystać. Uczynić mu krzywdę. Czy podjąłby inną decyzję? Nie. Było tych kilka osób, którym wiedział, że można ufać. Basilius się do nich zaliczał. - Nie będzie powtórki z Basiliusem. I chociaż jestem do zdolny do celowości takich działań, to naprawdę nie powiedziałem ci przypadkiem. Przez to wszystko, co się działo i ile mi tkwiło na głowie. - Winny się tłumaczy? No uważał, że to wyszło tragicznie i zawalił tam sprawę. Ale... może to nawet lepiej wyszło. Tym nie mniej - powtórki z rozrywki nie będzie. Trudno, najwyżej znowu będzie miał więcej pracy, bo teraz przyjdzie odłożyć książkę z fizyki na bok i zacząć się uczyć o oczach. I problemach z nimi.
- Mam osobę, która może to odkręcić. - Więc nie było potrzeby szukania. - A skoro nie chcesz pooglądać świata... to po nią poślę. - Bo będzie szybciej niż wysłanie sowy. Podniósł się, ale zaproponował gestem Flynnowi, że podniesie go razem ze sobą... jeśli tylko miał ochotę na to. - Przykro mi, ale musisz się ubrać. Inaczej zaraz już na pewno nigdzie nie pójdę, jak wrócimy do swoich ciał... i przy okazji znajdę moją różdżkę i twoje papierosy. - Albo znajdą je wspólnymi siłami w niekoniecznie swoich ciuchach. Jeśli Flynn nie protestował to Laurent wprowadził ich do środka, zabierając kwiatki z tarasu i wkroczyli z powrotem do salonu. - Załóż swoje ubrania, jeśli chcesz, transmutuję je tak, żeby na ciebie pasowały... akurat na te parę godzin wystarczy. - Sam złapał za swoje spodnie, które Flynn z siebie zrzucił, żeby namierzyć swoją różdżkę. Tylko mnie słuchaj, szmato, bo złamię cię i spalę w kominku. Różdżka w jego dłoni aż puściła iskry, zupełnie jakby przejęła się groźbą.