Wrócili do domu nim burza rozszalała się na dobre. Zebrali się z plaży w odpowiednim momencie, tuż przed tym jak zaczęła się prawdziwa zawierucha. Nie zachęcała ona do opuszczenia tego miejsca, jasne mogli się teleportować i wrócić do rzeczywistości, ale ponownie ustalili, że tego nie zrobią. Właściwie to znowu nie padły między nimi żadne konkrety, Roise powiedział, że nie zniknie stąd dopóki ona tego nie zrobi, a ona? Ona jeszcze nie wiedziała, kiedy powinna się zebrać. Na pewno nie dzisiaj, to jeszcze nie był odpowiedni moment, zresztą sprowadziła tu psy, bez sensu byłoby łażenie z nimi to w jedną, to w drugą stronę.
Ciepła kąpiel rozgrzała jej wymarznięte ciało, nadal była zmęczona, brakowało jej sił po tym, co się wydarzyło tego dnia. Liczyła na to, że noc to zmieni. Nie miała w zwyczaju odpoczywać, raczej rzadko zdarzało jej się spędzać czas na leżeniu i patrzeniu w eter nie robiąc przy tym niczego konkretnego, ale wyjątkowo miała ochotę to robić. Kiedyś spędzali czas w ten sposób, te wieczory, kiedy pogoda nie dopisywała i na zewnątrz zaczynał szaleć żywioł. Zdarzało się to dość często, nadmorski klimat bowiem bywał kapryśny, wystarczyło pół godziny, a pogoda mogła zmienić się o sto osiemdziesiąt stopni. Taki już był urok tego miejsca.
Na kanapie było jej całkiem wygodnie, wpatrywała się w pudło, znaczy ten śmieszny mugolski przedmiot, który odkryli na samym początku swoich wizyt w tym miejscu, okazało się, że nawet Yaxleyówna potrafiła znaleźć tam cos do obejrzenia. Z czasem zaczęła namiętnie oglądać programy o zwierzętach, jak przystało na prawdziwą pasjonatkę najróżniejszych stworzeń. To był sposób na to, aby zupełnie się odmóżdżyć, nie myśleć o tym, co działo się wcześniej. Może obraz nie był najlepszej jakości, dźwięk też nie należał do doskonałych, ale był to całkiem przyjemny sposób na spędzenie tego trudnego wieczoru.
Ktoś mówił coś w tle, ona nie musiała dzięki temu prowadzić konwersacji z Roisem, na to pewnie miał przyjść jeszcze czas. Mieli sobie sporo do wyjaśnienia, to na pewno, ale nie chciała tego robić teraz, za bardzo zmęczył ją ten dzień.
W domu unosił się zapach przygotowanego obiadu, a może już kolacji, jak zawsze mężczyzna zadbał o to, żeby nie była głodna, troszczył się o nią, jak miał w zwyczaju. Tym razem siedzieli razem, jak w przeszłości, mogła wtulać się w jego ciepłe ciało, korzystać z tej bliskości. Nie wyznaczyli sobie kolejnej niewidzialnej granicy, nie tym razem.
Wydawała się być całkiem mocno zainteresowana tym, co oglądali, chociaż czy na pewno? Trudno było jej się skupić na treści jaką przekazywał mugol, jej myśli wędrowały gdzieś daleko, Cain, Widma, Ambroise, Astaroth. Naprawdę miała się czym przejmować. Powinna odpuścić chociaż na chwilę, ale chyba dosyć mocno się na tym zafiksowała, ciężko jej było się skupić.
Uśmiechnęła się delikatnie, gdy poczuła usta Ambroisa na swoich włosach. Ponownie zachowywali się jak dawniej, nie wiedzieć czemu, chociaż przecież nie powinni tego robić. Znowu zaczynali zamykać się w swojej własnej bańce, która była daleka od rzeczywistości. czy to było właściwe, no nie do końca, ale tak było łatwiej. Spędzić kolejny wieczór opierając się na iluzji, bo przecież to nie miało być prawdziwe. Najwyraźniej jednak właśnie tego potrzebowali, mimo tej sprzeczki i nie do końca pozytywnego nastawienia, gdy znaleźli się dzisiaj po południu w Piaskownicy.
Obecność Roisa przynosiła poczucie bezpieczeństwa, jego dotyk pomagał jej chociaż odrobinę uporać się z tymi niewygodnymi myślami, które nie chciały jej opuścić, przynajmniej nie była tutaj sama, nie musiała się martwić tym, że demony ją nawiedzą i nie będzie w stanie sobie z nimi poradzić, z nim to było prostsze, łatwiejsze.
- Ci mugole są niesamowici, nie sądzisz, że tworzą te swoje urządzonka, żeby móc eksplorować głębiny, że też im się chce. - Rzuciła w eter w sumie, żeby przerwać ciszę, nie mogli spędzić całego wieczoru, czyż nie? Łatwiej było zacząć dyskusję o niczym.