07.02.2025, 23:43 ✶
(Ten post był ostatnio modyfikowany: 07.02.2025, 23:44 przez Freddy Lockhart.)
W trakcie swojego pięknego i upojnego życia Freddy wiele razy popełniał błędy, nie był w stanie się na nic zdecydować lub nie był czegoś pewny. W tym jednak momencie pewność była po jego stronie, to tak musieli czuć się ludzie poddani zaklęciu Cruciatus. Gardło było suchsze od pustyni ani gram pysznej wódeczki nie rozkoszował jego wyrafinowanych kubków smakowych przez stanowczo zbyt długi okres czasu. Tak mniej więcej od wczorajszego wieczoru…
Do tego Alfredzik, ta siwa menda brodata co to żal mu postawić pyszną czyściutką dla kolegi zrzędził gdzieś z boku. Wszystko potęgował ten niemiłosierny ból głowy, a miało być tak super. Ciasteczko z wróżbą to było to, czego w życiu potrzebował, czuł, że jego życie obróci się co najmniej o 360 stopni.
-Tylko byś kurde narzekał. Wychodzi człowiek z inicjatywą, ażeby miasto pozwiedzać to piach w oczy od razu. A zresztą co cię tam rusza co se ludzie myślą? Chcą patrzeć, to niech patrzą, ja się tam kurde nie wstydzę. Tutaj się poważne rzeczy dzieją, dla poważnych ludzi Alfredzik! Wiesz, ile kosztuje taka usługa wróżbiarska? Co najmniej kilka dni, w których moglibyśmy spożywać pyszne winko.- Ah winko, wśród wszystkich alkoholi świata było ono co najmniej siódmym ulubionym Freddy’ego. Pyszny metaliczny posmak i ledwo wyczuwalna nutka prawdziwych owoców, marzenia trzeba jednak zostawić na później, teraz wzywa go przeznaczenie.
-Moje pieniądze, moja sprawa. Chuja cię tam obchodzi, na co mnie stać a na co nie. Skończ jojczyć, to szybciej stąd wyjdziemy i wychylim kielicha. O pa!- Freddy wskazał paluchem na kolejkę do ich głównej atrakcji. Jak na typowym festynie przed każdym ze stoisk tłoczyły się sznury ludzi, rodzice z dzieciaczkami, pary zakochanych i okazjonalnie dwa menele tworzący wokół siebie magiczny teren smrodu i braku komfortu. Gdy ci zaś stanęli w kolejce, ta zaczęła sama z siebie się kurczyć, widocznie wszyscy widzieli, że mają do czynienia z nie byle kim. W tym też momencie w ledwo myślącej głowie Freddy’ego coś się połączyło.
-Ty, Alfredzik. Przecie ty jesteś z tych Trewleyów co nie? Czemu, żeś mnie nigdy żadnej wróżby nie dał? Wszystkie dla siebie trzymasz czy o co kurde chodzi, hm?-zapytał, a w jego głosie kryło się pijackie podejrzenie. Czyżby jego kolega i współpracownik dymał go na kasę? Czyżby był posiadał tajemne życie, którym się nie dzielił? Wróżbiarstwo polegało przecież na widzeniu przyszłości, jakby Freddy miał takie umiejętności, to by był już królem tego kurwidołku. Takie biznesy by prowadził. By mu służba na śniadanko dawali pyszne piwko do łóżka. Na obiadek wódeczka, podwieczorek winko a na kolację pyszną wyborną whiskey.
Do tego Alfredzik, ta siwa menda brodata co to żal mu postawić pyszną czyściutką dla kolegi zrzędził gdzieś z boku. Wszystko potęgował ten niemiłosierny ból głowy, a miało być tak super. Ciasteczko z wróżbą to było to, czego w życiu potrzebował, czuł, że jego życie obróci się co najmniej o 360 stopni.
-Tylko byś kurde narzekał. Wychodzi człowiek z inicjatywą, ażeby miasto pozwiedzać to piach w oczy od razu. A zresztą co cię tam rusza co se ludzie myślą? Chcą patrzeć, to niech patrzą, ja się tam kurde nie wstydzę. Tutaj się poważne rzeczy dzieją, dla poważnych ludzi Alfredzik! Wiesz, ile kosztuje taka usługa wróżbiarska? Co najmniej kilka dni, w których moglibyśmy spożywać pyszne winko.- Ah winko, wśród wszystkich alkoholi świata było ono co najmniej siódmym ulubionym Freddy’ego. Pyszny metaliczny posmak i ledwo wyczuwalna nutka prawdziwych owoców, marzenia trzeba jednak zostawić na później, teraz wzywa go przeznaczenie.
-Moje pieniądze, moja sprawa. Chuja cię tam obchodzi, na co mnie stać a na co nie. Skończ jojczyć, to szybciej stąd wyjdziemy i wychylim kielicha. O pa!- Freddy wskazał paluchem na kolejkę do ich głównej atrakcji. Jak na typowym festynie przed każdym ze stoisk tłoczyły się sznury ludzi, rodzice z dzieciaczkami, pary zakochanych i okazjonalnie dwa menele tworzący wokół siebie magiczny teren smrodu i braku komfortu. Gdy ci zaś stanęli w kolejce, ta zaczęła sama z siebie się kurczyć, widocznie wszyscy widzieli, że mają do czynienia z nie byle kim. W tym też momencie w ledwo myślącej głowie Freddy’ego coś się połączyło.
-Ty, Alfredzik. Przecie ty jesteś z tych Trewleyów co nie? Czemu, żeś mnie nigdy żadnej wróżby nie dał? Wszystkie dla siebie trzymasz czy o co kurde chodzi, hm?-zapytał, a w jego głosie kryło się pijackie podejrzenie. Czyżby jego kolega i współpracownik dymał go na kasę? Czyżby był posiadał tajemne życie, którym się nie dzielił? Wróżbiarstwo polegało przecież na widzeniu przyszłości, jakby Freddy miał takie umiejętności, to by był już królem tego kurwidołku. Takie biznesy by prowadził. By mu służba na śniadanko dawali pyszne piwko do łóżka. Na obiadek wódeczka, podwieczorek winko a na kolację pyszną wyborną whiskey.