12.02.2025, 13:12 ✶
Ostatnim, co chciał osiągnąć Charles, było wystraszenie Scylli. Była przecież, przynajmniej w jego oczach, taka drobna i wrażliwa! Może to jej oczy, przypominające te sarnie, sugerowały, że równie łatwo było ją spłoszyć, więc wielkie słowa, wielkie gesty i jeszcze większe propozycje musiały poczekać.
- Dla mnie, zawsze będziesz wszędzie pasować. - Zapewnił szybko, nie dając sobie nawet czasu, by zastanowić się nad swoimi słowami. - Nie chcę, żebyś kiedykolwiek myślała inaczej.
Tak było dobrze. Charlie był w miejscu, w którym być chciał, wtulał twarz we włosy dziewczęcia, czerpiąc z tej czułości więcej dla siebie niż być może spodziewał się dać jej. Chciał wierzyć, że blisko niego była bezpieczna, akceptowana, jak również szczęśliwa. Słodka panienka Greyback rodziła w nim uczucia takie, jak wywoływałby mały, słodki szczeniaczek, którego należało głaskać, chronić i kochać.
Pytania Scylli dowodziły, że jej spojrzenie na sprawę było jednak nieco inne, a świat nie był jedynie czarny i biały, bo pojawiła się szarość wątpliwości. Tym razem Mulciber musiał zastanowić się nad odpowiedzią, by nie palnąć czegoś, co mogłoby wystraszyć panienkę.
- Chcę, żebyś dała mi szansę. - Powiedział ostrożnie, równie cicho, nieco zgaszony przez jej pytania, ale też brak odpowiedzi na objęcie. - Ale jeśli nie chcesz, też będzie w porządku. Przy naszym pierwszym spotkaniu poprosiłaś o czas, który moglibyśmy spędzić razem, ale to od ciebie będzie zależało, czy jako przyjaciele, czy może coś więcej? - Pozycja nie sprzyjała głębokim rozmowom, bo Charles nie widział oczu swojej towarzyszki. Dał sobie ostatnią sekundę bliskości, czerpiąc z niej tyle, ile tylko mógł, po czym odsunął się, przesuwając rękoma po ramionach Scylli, w zamyśle chcąc ostatecznie ponownie złapać ją za dłonie, jeśli tylko na to pozwoliła. Westchnął lekko, nie tracąc nastroju mimo trudnych rozmów. - Jeśli pozwolisz, chciałbym... Chciałbym wiele. Trzymać cię za ręce, obsypywać kwiatami, nauczyć się dla ciebie gotować - zerknął przelotnie na produkty, które czekały na blacie, - zabierać na wycieczki, spędzać z tobą czas i... Och, Scyllo. Teraz chciałbym cię pocałować, jeśli mi pozwolisz.
Nachylił się tylko odrobinę, ku jej policzkowi, spodziewając się, że dla Greybackówny może być za wcześnie na coś więcej. Skoro dotąd nie rzuciła się na niego sama, to musiał być o wiele bardziej ostrożny, by nie zadeptać tego, co zdążyło wykielkować.
- Dla mnie, zawsze będziesz wszędzie pasować. - Zapewnił szybko, nie dając sobie nawet czasu, by zastanowić się nad swoimi słowami. - Nie chcę, żebyś kiedykolwiek myślała inaczej.
Tak było dobrze. Charlie był w miejscu, w którym być chciał, wtulał twarz we włosy dziewczęcia, czerpiąc z tej czułości więcej dla siebie niż być może spodziewał się dać jej. Chciał wierzyć, że blisko niego była bezpieczna, akceptowana, jak również szczęśliwa. Słodka panienka Greyback rodziła w nim uczucia takie, jak wywoływałby mały, słodki szczeniaczek, którego należało głaskać, chronić i kochać.
Pytania Scylli dowodziły, że jej spojrzenie na sprawę było jednak nieco inne, a świat nie był jedynie czarny i biały, bo pojawiła się szarość wątpliwości. Tym razem Mulciber musiał zastanowić się nad odpowiedzią, by nie palnąć czegoś, co mogłoby wystraszyć panienkę.
- Chcę, żebyś dała mi szansę. - Powiedział ostrożnie, równie cicho, nieco zgaszony przez jej pytania, ale też brak odpowiedzi na objęcie. - Ale jeśli nie chcesz, też będzie w porządku. Przy naszym pierwszym spotkaniu poprosiłaś o czas, który moglibyśmy spędzić razem, ale to od ciebie będzie zależało, czy jako przyjaciele, czy może coś więcej? - Pozycja nie sprzyjała głębokim rozmowom, bo Charles nie widział oczu swojej towarzyszki. Dał sobie ostatnią sekundę bliskości, czerpiąc z niej tyle, ile tylko mógł, po czym odsunął się, przesuwając rękoma po ramionach Scylli, w zamyśle chcąc ostatecznie ponownie złapać ją za dłonie, jeśli tylko na to pozwoliła. Westchnął lekko, nie tracąc nastroju mimo trudnych rozmów. - Jeśli pozwolisz, chciałbym... Chciałbym wiele. Trzymać cię za ręce, obsypywać kwiatami, nauczyć się dla ciebie gotować - zerknął przelotnie na produkty, które czekały na blacie, - zabierać na wycieczki, spędzać z tobą czas i... Och, Scyllo. Teraz chciałbym cię pocałować, jeśli mi pozwolisz.
Nachylił się tylko odrobinę, ku jej policzkowi, spodziewając się, że dla Greybackówny może być za wcześnie na coś więcej. Skoro dotąd nie rzuciła się na niego sama, to musiał być o wiele bardziej ostrożny, by nie zadeptać tego, co zdążyło wykielkować.