- Gdyby dało się zrobić więcej, to na pewno byśmy to zrobili. - Figgówna wydawała się być bardzo pewna w tych słowach. Nie wątpiła w to, że każde z nich robiło, co w ich mocy aby ograniczyć działania Voldemorta. Dawali z siebie wszystko, nie byli bierni, próbowali jakoś sobie radzić ze zdecydowanie trudniejszym przeciwnikiem, do tego działali po omacku. Jej zdaniem może nie osięgnęli jakiegos spektakularnego sukcesu, bo nie była ślepo patrzącą na świat optymistką, jednak naprawdę zaangażowali się w to, aby pomóc niewinnym. Zresztą jak zawsze, starali się jak tylko mogli uratować jak najwięcej osób, przeszkadzać w działaniach poplecznikó Voldemorta. Co innego mogli robić? Nie mieli zbyt wielu opcji.
Czy faktycznie powinni ściągać do organizacji jak najwięcej osób, nawet tych, których nie byli do końca pewni? Nie wiedziała do końca co o tym myśleć, im więcej osób, tym więcej możliwości na to, że ktoś pęknie i przekaże informacje komuś, kto nie powinien czegoś wiedzieć. Nie znała się zresztą na planowaniu takich działań, nie była specjalistką od tego, jak powinni sobie radzić podczas wojny. Mogła tylko i wyłącznie gdybać co było dla nich lepsze, a i tak nie miała pewności, że te rozważania miały jakikolwiek sens.
- Tak, zdaje sobie sprawę, po dwóch stronach jest wiele niewiadomych. - Nie mogli być pewni kto faktycznie angażował się mocniej w działania którejś ze stron. Skąd mogła mieć świadomość, czy aby któryś z jej stałych klientów nie jest jedną z osób, która zabijała mugolaków? Aktualnie nic nie było pewne, mogli tylko i wyłącznie gdybać. Szczególnie, że świat kręcił się ciągle, jakby nic takiego się nie działo. Oni i ich przeciwnicy wiedli normalne życia, mieszali się ze sobą podczas każdego dnia. Niczego nie mogli być pewni.
- Myślę, że skoro te wypadki dzieja się coraz częściej, z coraz większą intensywnością, to nawet jeśli nie byłaby tutaj z wami to bym je zauważała. - Akurat Nora nigdy nie była obojętna na krzywdę innych, na pewnmo by to zauważyła i przeżywała. - To był jeden taki przypadek Erik. - Do tego Figgówna nie była jakoś szczególnie wierząca, nie interesowała się tym, co się dzieje w Kowenie. Dużo bardziej odczuwała to, co działo się ze zwyczajnymi ludźmi.
- Śmierciożercy atakują co chwilę, już się nawet nie rozdrabniają, obojętne im jest, czy sięgają po swoich, czy tych, których uznają za brudnych. - Miała tu na myśli to, że uderzyli w miejsce, gdzie odbywał się sabat, gdzie życia straciło naprawdę wielu ludzi. Kto wie, czy nie zamierzali tego powtórzyć? Wydawało się, że przestali mieć jakiekolwiek granice, martwiło ją to strasznie, bo tak naprawde aktualnie mogli zakładać tylko i wyłącznie najgorsze. Skoro taz to zrobili, to dlaczego mieliby tego nie powtórzyć.