Ptasia poczta Lorien

4 września

Droga Lorien,
A może powinienem napisać przyjaciółko z Ministerstwa czy współuczestniczko tragedii końca sierpnia? Opiekunko?
Nie ma to jednak większego znaczenia w tej chwili, więc pozwolę sobie przejść do konkretów.

Jak pewnie wiesz, nasze święta dzieli tydzień i gdyby sytuacja potoczyłaby się inaczej, a ja dalej piastowałbym swoje stanowisko w Ministerstwie, poszlibyśmy pewnie teraz na lurę do kantyny. Tę samą lurę, którą niektórzy zwykli nazywać kawą, a nasi przełożeni z wielką chęcią dbali o to, aby tej było pod dostatkiem. Nie zabrakłoby akompaniamentu jakiegoś ciasta czy innej słodkiej bułki, wszak wypada tak piękny dzień uczcić czymś więcej, niż tylko krótkim "sto lat". Zapewne dostałabyś, a może i dostaniesz całe biuro kwiatów od swoich współpracowników, którzy cenią sobie kooperację z Twoją osobą. Część pewnie z czystej uprzejmości i szacunku, inne zaś jako forma ugrania czegoś, co mogło pomóc w sprawach innych osób. To jednak jest domysłem, być może życzeniem, aby spotkało Ciebie wszystko co najlepsze w dniu dzisiejszym, wszak na to właśnie zasługujesz.

Niestety albo stety, życie ma to do siebie, że bywa przewrotne i nie zawsze toczy się tak, jak moglibyśmy chcieć. Ze względu na to, nie będziemy w stanie spełnić części rzeczy, które zostały wymienione w powyższym akapicie, a szkoda. Naprawdę.

Nie mniej jednak, jestem dłużny Ci życzenia, ponieważ odpowiedzi na ewentualne pytania, muszą poczekać. Przyjmij więc proszę moje serdeczne życzenia - sto lat.

Z wyrazami szacunku,

S.

PS.
Ze względu na Twoje bezpieczeństwo, list ulegnie samospaleniu w chwilę po przeczytaniu. Nie chciałbym sprowadzać wzroku wielkiego brata w Twoim kierunku, ponieważ postanowiłem złożyć Ci życzenia urodzinowe.

List dotarł do Lorien w dniu jej urodziny - 4 września. Po otworzeniu listu, wypadła z niego mała karteczka, a sama wiadomość - zgodnie z zapowiedzią nadawcy - spłonęła po przeczytaniu.

Spoiler

Wszyscy wiedzą - to Twój dzień,
Więc się w ciągu niego śmiej,

Miej uśmiechu co nie miara,
Bo to sprawa doskonała,

Zdrowia, szczęścia i słodyczy,
To rzecz pewna jak się liczy,

Marzeń garstkę, ich spełnienia,
Baw się dobrze, powodzenia.

Sto lat, Lorien!

Po otworzeniu małej kartki, dało się dostrzec życzenia. Te nie spłonęły, aczkolwiek nie było to takie samo pismo, które dało się dostrzec w głównej wiadomości. Może chodziło o pewne kwestie bezpieczeństwa?