27.02.2025, 12:42 ✶
- Tak, pobudza - pokiwała głową, robiąc mądrą (może nieco przemądrzałą) minę. Olivia przestąpiła z nogi na nogę, zastanawiając się jak to dokładnie Laurentowi wyjaśnić. - W tym artykule było bardzo dużo trudnych słów, ale po prostu chodzi o to, że nikotyna, którą mamy w papierosach, nie tylko uzależnia, ale pobudza. Wydaje nam się, że palenie papierosów uspokaja, ale to nieprawda. Wmówili nam to, a na dodatek wiesz... Ten ruch i przyzwyczajenie.
Wykonała gest, jakby się zaciągała, by zaraz potem rozłożyć ramiona w nieco bezradnym geście.
- Mogę ci go potem podesłać, pewnie zrozumiesz z niego więcej niż ja - powiedziała z lekkim uśmiechem. A potem, gdy tak zaczęła piszczeć i skakać, te fajki zupełnie wyleciały jej z głowy. Bo nagle zadziało się tak dużo - Tristan też jej mówił, że kiedyś zakochał się w mężczyźnie, a i ona darzyła silnymi uczuciami kobiety. Uważała jednak, że to nie o płeć chodziło, a o połączenie dusz, o romantyzm i wzajemne uzupełnianie się. Takie myślenie przychodziło jej całkowicie naturalnie, chociaż nigdy przenigdy nie wypowiedziała swoich rozważań na głos. Być może uważała, że każdy myślał tak jak ona? Albo po prostu chciała w to wierzyć - wtedy świat był piękniejszy.
- Oooo - nie było to rozczarowane ooo. Raczej pełne zrozumienia, a potem zachichotała cicho. - Mamy ze sobą więcej wspólnego, niż możesz przypuszczać, Laurent. Tristan też pochodzi z mugolskiej rodziny.
Dopiero potem zmarszczyła brwi, bo dotarło do niej, z jakim ostracyzmem może spotkać się Laurent. Nie tylko wybrał mężczyznę na swojego partnera, ale jeszcze mugolaka. W tych czasach... Cóż, to było trudne i wielu czarodziejów zupełnie tego nie rozumiało. Odchrząknęła, nie bardzo wiedząc, jak mu na to odpowiedzieć. Na szczęście nie musiała - bo sam wepchnął jej zmianę tematu w usta. - Nie gadaj!
Olivia otworzyła szeroko usta, a jej źrenice lekko się rozszerzyły. Miała okazję go poznać! Aż klasnęła w dłonie, bo poznała go nawet osobiście, a nie podczas samego Lammas, gdy patrzyła na występ.
- Widziałam go nie tylko na scenie, wiesz? Rozmawiałam z nim przez chwilę w Dziurawym Kotle, wydaje się być... Twoim uzupełnieniem - być może jej słowa były nieco niezgrabne, ale szczere. Byli swoimi przeciwieństwami, Laurent elegancki, a Flynn w tych swoich skórach. - Aczkolwiek nie chciał wziąć ode mnie frytek a sam wiesz, jak rzadko dzielę się jedzeniem.
Nie byłaby sobą, gdyby mu się nie poskarżyła na ten afront, który w jej kierunku uczynił Bell. Ale nie miała mu tego za złe - w sumie zdążyła o tym zapomnieć i dopiero Laurent jej to przypomniał. Olivia chwyciła mężczyznę pod ramię, miękko acz stanowczo.
- Laurent! Nie mów o takich rzeczach, bo się zarumienię - parsknęła śmiechem, ciągnąć go w stronę metra. Musieli jeszcze kupić bilety w budce, ale mieli do niej kawałek. - Bardzo się cieszę, że ci się układa. A... Jak z twoją macochą? Nie wpada już z niezapowiedzianymi wizytami?