03.03.2025, 20:15 ✶
Błękitne tęczówki podążyły w kierunku dziewczyny, przyglądając jej się z widoczną ciekawością.
Czy powinna się dziwić, że Faye zna jej wuja? Raczej nie. Wydawało jej się, że Anthony był dość popularny, chociaż ta dwójka wyglądała nieco egzotycznie, gdy w myślach stawała ich przy sobie.
Na komentarz dziewczyny apropo wuja, Scarlett prychnęła śmiechem
-A wiesz, że coś w tym jest - przyznała z głupim uśmiechem - Gdyby chociaż lubował się w czerni. W jego mieszkaniu mój mózg dostaje ataku paniki na widok bieli i beżu - wyznała z rozbawieniem. Na jej wyznanie krótki śmiech wyrwał się z jej ust.
-Na pewno mu przejdzie - podjęła z rozbawieniem - Jest czasem trochę.... no wiesz... niestandardowy - pokręciła głową widocznie wciąż ubawiona przedstawioną wizją -ale... przez całe moje życie był jednym z tych nielicznych osób, które... hmm... - urwana myśl, spuentowana delikatnym uśmiechem. Od kiedy sięgała pamięcią zawsze mogła na niego liczyć, to jego sylwetki wyczekiwała z utęsknieniem w oknie, będąc jeszcze małą dziewczynką. Dawał jej to czego nie dane jej było uświadczyć zbyt wiele w swoim życiu - ciepło, troskę, poczucie bycia kochaną. Wiedziała, że mimo upływu lat mogła na niego liczyć, była mu wdzięczna, że w jej świecie pełnym chłodu, dyscypliny, nienawiści i beznamiętności pojawiał się od czasu do czasu, wnosząc do jej życia nieco światła. Światła, którego potrzebowała, światła które uchroniło jej serce przed obumarciem.
Temat zszedł na sąsiadów. Scarlett słuchała, rozglądając po okolicy jakoby miała spotkać któregoś z tych o których mówiła Faye - ku ich szczęściu jej jasne spojrzenie nie napotkało żywej duszy. Zerknęła na nią, uśmiechając się pod nosem
-Własny szpieg zwiadowca, imponujesz - zaśmiała się cicho - spoko, jak odlecisz to cię jakoś zatacham na ziemię.
Zwijamy się - skinęła głową, rozkładając dłonie, a zaraz zeskakując zgrabnie z wozu. Nie było co kusić losu.
- tylko ostrożnie, tej - rzuciła, chwytając za jedną z drewnianych desek, symulując ciągnięcie. Wszystko szło zgodnie z planem, a nawet lepiej - Stara, tyle tego, że jeśli nie wygramy to znaczy, że to ustawione.. - stwierdziła zgodnie z myślami. Wątpiła by ktokolwiek zdołał uzbierać więcej tej jebanej wody. Dociągnęły wóz do określonego punktu, beczułki wesoło stukotały, delikatnie obijając się o siebie, gdy wóz delikatnie bujał się po wybojach. Blondwłosa zatrzymała się wraz z wozem, obchodząc go aby spojrzeć na ciemnowłosą, układając tym samym dłonie na biodrach
-No dobra... co teraz? Twoja babunia zwoła jakąś deszczówkową komisje? - miały wodę, nawet bardzo dużo wody.
Czy powinna się dziwić, że Faye zna jej wuja? Raczej nie. Wydawało jej się, że Anthony był dość popularny, chociaż ta dwójka wyglądała nieco egzotycznie, gdy w myślach stawała ich przy sobie.
Na komentarz dziewczyny apropo wuja, Scarlett prychnęła śmiechem
-A wiesz, że coś w tym jest - przyznała z głupim uśmiechem - Gdyby chociaż lubował się w czerni. W jego mieszkaniu mój mózg dostaje ataku paniki na widok bieli i beżu - wyznała z rozbawieniem. Na jej wyznanie krótki śmiech wyrwał się z jej ust.
-Na pewno mu przejdzie - podjęła z rozbawieniem - Jest czasem trochę.... no wiesz... niestandardowy - pokręciła głową widocznie wciąż ubawiona przedstawioną wizją -ale... przez całe moje życie był jednym z tych nielicznych osób, które... hmm... - urwana myśl, spuentowana delikatnym uśmiechem. Od kiedy sięgała pamięcią zawsze mogła na niego liczyć, to jego sylwetki wyczekiwała z utęsknieniem w oknie, będąc jeszcze małą dziewczynką. Dawał jej to czego nie dane jej było uświadczyć zbyt wiele w swoim życiu - ciepło, troskę, poczucie bycia kochaną. Wiedziała, że mimo upływu lat mogła na niego liczyć, była mu wdzięczna, że w jej świecie pełnym chłodu, dyscypliny, nienawiści i beznamiętności pojawiał się od czasu do czasu, wnosząc do jej życia nieco światła. Światła, którego potrzebowała, światła które uchroniło jej serce przed obumarciem.
Temat zszedł na sąsiadów. Scarlett słuchała, rozglądając po okolicy jakoby miała spotkać któregoś z tych o których mówiła Faye - ku ich szczęściu jej jasne spojrzenie nie napotkało żywej duszy. Zerknęła na nią, uśmiechając się pod nosem
-Własny szpieg zwiadowca, imponujesz - zaśmiała się cicho - spoko, jak odlecisz to cię jakoś zatacham na ziemię.
Zwijamy się - skinęła głową, rozkładając dłonie, a zaraz zeskakując zgrabnie z wozu. Nie było co kusić losu.
- tylko ostrożnie, tej - rzuciła, chwytając za jedną z drewnianych desek, symulując ciągnięcie. Wszystko szło zgodnie z planem, a nawet lepiej - Stara, tyle tego, że jeśli nie wygramy to znaczy, że to ustawione.. - stwierdziła zgodnie z myślami. Wątpiła by ktokolwiek zdołał uzbierać więcej tej jebanej wody. Dociągnęły wóz do określonego punktu, beczułki wesoło stukotały, delikatnie obijając się o siebie, gdy wóz delikatnie bujał się po wybojach. Blondwłosa zatrzymała się wraz z wozem, obchodząc go aby spojrzeć na ciemnowłosą, układając tym samym dłonie na biodrach
-No dobra... co teraz? Twoja babunia zwoła jakąś deszczówkową komisje? - miały wodę, nawet bardzo dużo wody.