Znowu do jej nozdrzy dotarł ten specyficzny zapach. Ktoś musiał tutaj jarać szluga, zdecydowanie, ciekawe, nie wiedział, że na terenie szkoły to było zabronione? Właśnie dlatego próbowała fajek tylko i wyłącznie podczas wakacji, kiedy nikt nie mógł jej na tym przyłapać. W szkole starała się nie zwracać na siebie uwagi, zresztą czuła, że rodzice by ją roznieśli, gdyby ktoś z nauczycieli postanowił na nią donieść. Zdecydowanie odpowiadała jej rola tej dziewczyny, która nie sprawiała zbyt wielu problemów. Dzięki temu rodzice mieli do niej zaufanie, które okazywało się być całkiem przydatne, szczególnie podczas momentów, gdy nie znajdowała się w Hogwarcie.
Zareagowała instynktownie na to, że coś zmieniło się w otoczeniu. Była zła na siebie, że pisnęła, bo przecież powinna się była spodziewać niespodziewanego. Ci gówniarze zawsze mieli nietypowe pomysły. Jak widać - tym razem udało się ich ją zaskoczyć. Nie, żeby się tym szczególnie przejęła. Złapał swoją różdżkę pewniej, i poprawiła kołnierz swojej szaty. Musiała się skupić i jakoś wyciągnąć tego gówniarza z kibla. Tak, była pewna, że nie była to Marta. Rozpoznałaby jej głos.
Na szczęście całkiem szybko doprowadziła się do porządku. Straciła nad sobą kontrolę na krótką chwilę, zresztą zdarzało jej się to bardzo rzadko, tylko w takich sytuacjach, których nie mogła do końca przewidzieć. Przybrała na twarz kolejną maskę, sprawiała wrażenie spokojnej i opanowanej, właściwie to nie było tylko wrażenie, przecież nic jej tutaj nie groziło. Była w szkole, dzieciaki dostaną za swoje, i już ona się o to postara. Szczególnie, że doprowadzili ją do tego, że straciła kontrolę - nie znosiła tego uczucia. Nie znosiła nie panować nad swoimi emocjami.
- Chcecie mnie zabić? - Rzuciła w eter, kiedy do jej uszu dobiegły kolejne słowa padające z jednej z kabin. Póki co jeszcze nie potrafiła ustalić, z której konkretnie dochodził ten głos, ale zapewne zajmie jej tylko chwilę to, by to rozgryźć.
- To zapraszam, droga wolna. Nie wiem dlaczego mówisz w liczbie mnogiej, skoro najwyraźniej jesteś tutaj sam. - Być może było to śmiałym założeniem, bo przecież mogli tylko odwracać jej uwagę, jednak nawet jeśli, to jakoś nieszczególnie się tym przejmowała.
- Wolałabym jednak nie spędzić wieczności w damskiej łazience, miejcie litość i jak coś zakończcie mój żywot na błoniach, tam powinno być ciekawiej. - Ruszyła się z miejsca, podeszła do pierwszej kabiny, nacisnęła powoli na klamkę, aby ją otworzyć. Robiła to bardzo cicho, jednak na pewno mógł usłyszeć to, że zmieniło się jej położnie. Cóż, nie miała szczęścia - kabina była pusta. Musiała szukać dalej. W końcu skończą się kryjówki, zresztą, czy można było w ogóle mówić o kryjówce, skoro wiedziała, że jest w którejś z kabin? Nie, to nie była kryjówka... Znowu zamyśliła się na moment rozważając znaczenie słowa kryjówka. Mrugnęła dwa razy, aby powrócić do rzeczywistości.
- Jestem tu dlatego, że to jest damska łazienka. - Nie wierzyła, że musi to powiedzieć na głos, przecież to była najbardziej oczywista z oczywistości. Znajdowali się w pierdolonym kiblu, czy to naprawdę potrzebowało wyjaśnień?
Mogli wylosować inny zestaw pytań. - Co Ty właściwie wiesz o wspomnieniach... - Powinna się była powstrzymać przed komentarzem, jednak tego nie zrobiła. Nadal bała się dotykać przypadkowych przedmiotów, niby była spokojna, ale miała wrażenie, że atmosfera, jaka aktualnie tutaj panowała nie była szczególnie wspierająca, jeśli przypadkiem wpadnie w trans... wolała o tym nie myśleć. Nie chciała odpływać przy kimś obcym, nie szczyciła się swoją umiejętnością, nie uważała, żeby to był szczególny powód do dumy.
- i wiem, co się tutaj wydarzyło, chociaż właściwie słyszałam tylko plotki. - W sumie to miała chęć podpytać Martę o to, jak właściwie umarła, ale nigdy nie znalazła w sobie odwagi. Głupio było pytać ducha o jego śmierć, może nie powinno? Na pewno często były im zadawane podobne pytania.
Ruszyła ponownie, tym razem w stronę kolejnej kabiny, znowu otworzyła drzwi, ale teraz nieco gwałtowniej, kolejna okazała się być pusta - nie miała dzisiaj szczęścia, ale to nic, jeszcze chwila i przejrzy je wszystkie, a wtedy uda jej się zobaczyć kto postanowił sobie urządzić ten teatrzyk.
Confusion in her eyes that says it all
She's lost control