28 marca 1972 | Cody & Brenna | Departament Przestrzegania Prawa

Na samą myśl o dekapitacji uniósł rękę do gardła i je rozmasował. Nie zorientował się, że mogło to wyglądać jakby chciało mu się pić. Stres z niego powoli ulatywał, ustępując miejsca zaintrygowaniu faktem, że został potraktowany… normalnie, poważnie. To było dosyć pocieszające.
Wykrzywił usta w grymasie gdy wspomniała o wydaniu danych tego, który go stworzył. Podwinął rękaw prawej ręki i odsłonił przedramię, na którym widniał lekki ślad przypominający wstęgę.
- Tego nie powiem, związany jestem obietnicą tajemnicy.- a podchodził do tego spokojnie wszak składał Wieczystą Przysięgę dobrowolnie. Uznał to za uczciwą "zapłatę" za połowiczne ożywienie. Dzięki temu mógł jeszcze poznać trochę świata i życia a nie gnić pod ziemią mając dwadzieścia dwa lata. Nie rozwijał tego tematu bowiem gdyby powiedział na głos, że i on nie zna żadnego wampira to dałoby jej do zrozumienia, że został stworzony za pomocą nekromancji. Ot, cienki grunt. Zakrył przedramię i rozmasował chłodną dłoń.
- Czytałem książkę o wampirach. Wie pani, żeby cokolwiek wiedzieć o tym co się dzieje z moim ciałem więc wiem już czego nie robić. - dodał, doceniając gdy dzieliła się z nim wiedzą prawną. To było miłe ale też niekomfortowe dla niego bo dotychczas uważał, że wampiry to raczej są bliskie potworom niż czemukolwiek ciekawemu. Splótł palce ze sobą i opierał je nad brzuchem, gotów powiedzieć wszystko, co mogłoby się jej przydać.
- Tylko ojciec. Mama była charłakiem.- sprostował bo nie miał co ukrywać swojego pochodzenia. Nigdy tego nie robił dlatego łatwo było odkryć czy pochodzi z rodu czarodziejów czy od mugoli.
- Pani też uważa, że mógł to być Śmierciożerca? To mi przyszło pierwsze na myśl. - to go poniekąd przerażało bo znaczy, że ktoś go "zauważył", ktoś z tej złej strony. Pochylił się by wziąć od niej kartkę i pióro.
- Dzięki ale wątpię by Lecznica Dusz była dobrym miejscem dla kogoś, kto teoretycznie nie żyje. Ja sobie jakoś z tym poradzę; chcę po prostu aby ta szuja za to zapłaciła.- zapisał na kartce adres i nawet dołączył mały szkic uliczek, zaznaczając miejsce dużym znakiem X. Nie był typem człowieka, który płakał w poduszkę nas swoim losem. Była to sytuacja słaba bo bezpowrotnie stracił żywe ciało jednak skoro mógł mimo wszystko jakoś egzystować i przeżywać to zamierzał z tego skorzystać. Wolał szukać plusów sytuacji a wszystkie minusy zminimalizować jak na przykład mordowanie dla krwi.
- Tamtego dnia byłem na urodzinach kolegi w gospodzie "Pod świńskim łbem". Wracałem normalną trasą do domu.- podsunął w jej stronę kartkę ale nie było na niej żadnych nazwisk. Nie uwierzy, że ktoś ze znajomych miałby go wydać na śmierć.
- Jeszcze mam trochę czasu i sił. Zastanawiam się czy ten ktoś, kto mi to zrobił nie będzie chciał "poprawić" zabójstwa jeśli odkryje, że jednak tak jakby żyję i mogę mieszać.- to też wcześniej przyszło mu na myśl. To chyba oznacza, że powinien podszkolić się w samoobronie.
- Spróbuję narysować tę maskę. Może nie teraz bo ręce mi się trzęsą ale może jutro bym to przyniósł albo wysłał? - zasugerował bo chciał pomóc we wszystkich czynnościach, jeśli dzięki temu szybciej go dorwą. Nie życzył takich przeżyć nikomu. Umieranie jest do bani. Męczył się długo zanim umarł. Mówił do świata, że sobie z tym poradzi ale kiedyś wyjdzie z niego ta drzazga, ten cień i coś brutalnie zmieni się w układzie jego świata.
- Pomogę w każdy możliwy sposób, nie ważne ile przyjdzie za to zapłacić. Nie odpuszczę mu. Chcę żeby żałował tego, co mi zafundował. - patrzył w oczy aurorce - bo w jego oczach nią była - a jego zielone tęczówki lśniły z determinacji.