[20/11/1970] Nastał czas ciemności || Elias & Prudence

— I tak nie mam żadnego wpływu na te znaki, prawda? — skontrował słowa siostry z nutką chłodu w głosie. — Jeśli jakiś anonimowy gość twierdzi, że jest w stanie obalić Ministerstwo Magii i dokonać czystki społecznej, to jakim cudem ktoś taki jak ja ma go niby powstrzymać albo pokrzyżować mu plany? Nie zacznę przecież w niego ciskać talerzami. Od tego jest rząd. Siły bezpieczeństwa. Milicja. — Wypuścił powoli powietrze z ust, przymykając na chwilę oczy, żeby się za daleko nie zapędzić. — Mogę narzekać, mogę prawić morały, ale nie zmienia to faktu, że nie mam nic do powiedzenia w tej sprawie. Jeśli coś ma się wydarzyć, to się wydarzy i trzeba będzie sobie radzić z konsekwencjami. A dopóki niebezpieczeństwo jest względnie daleko, można dalej trzymać się ułudy spokojnego życia, dokończył bezgłośnie, modląc się w duchu, aby któreś z nich zebrało się na odwagę i przeniosło rozmowę na inne tory. Ta wymiana zdań do niczego nie prowadziła. Prudence chciała być na wszystko gotowa zawczasu; mieć odpowiedzi na niezadane jeszcze pytania, plan A, B, C i D na wypadek, gdyby coś poszło nie tak. Jakby nie chciała być zaskakiwana. Może zawsze taka była, choć w mniejszym stopniu, a może żałoba po Liamie wyniosła tę cechę jej charakteru na piedestał. A może perspektywa prześladowań naprawdę nią tak mocno wstrząsnęła. Eliasz uciekł spojrzeniem w bok ku barowej ladzie. — Może jemu zależy tylko na przejęciu władzy, ale o ile nie jest kompletnym wariatem, to musi mieć świadomość tego, że po zajęciu przysłowiowego tronu Ministerstwa Magii, zacznie się prawdziwa praca. Jeśli ma jakichś sojuszników, to oni mają w tym jakiś interes. A interesy to pieniądze, nawet jeśli niepewne, biorąc pod uwagę, jak szalone mają plany. Politycy zdobywali sojuszników, szafując wpływami na prawo i lewo. Może tutaj sytuacja była podobna, a niektórzy zobowiązali się do wsparcia Czarnego Pana swoimi środkami, tak długo, jak pomoże im osiągnąć bardzo konkretne cele? Elias wzdrygnął się na tę myśl. Gdyby wyszło na jaw, że zaledwie parę osób w kraju dysponowało wystarczającym zapleczem, aby zlecić komuś pozbycie się całej grupy społecznej, byłoby to wyjątkowo przerażająca. Może nawet bardziej od tego, gdy ktoś decydował się na taką ''misję'' z osobistych pobudek. Świadome działanie w ten sposób wydawało się wyrachowane w naprawdę przerażający sposób. Wykalkulowane na chłodno. — Miałaś lepsze stopnie z Historii Magii ode mnie — napomknął Eliasz, wykrzywiając usta, wodząc wzrokiem za papierosem Prue. — Na pewno orientujesz się w tej całej sytuacji społeczno-politycznej lepiej niż ja. Wszyscy wiedza, że uprzedzenia w naszej społeczności to poniekąd chleb powszedni. Na mugolaków często były nagonki, nawet wśród dzieci. Że złe towarzystwo, czy jakieś chore teorie spiskowe, że dotknięcie mugolaka może sprawić, że czarodzieje stracą swoje zdolności. Wzniósł wymownie oczy w górę. Czego to nie wymyślą dzieci napędzane uprzedzeniami rodziców. — Jednym zdaniem: najlepiej będzie przeczekać ten spór, dopóki najrówniejsi nie zwrócą się przeciwko równym i cała nasza droga elita nie wykończy siebie nawzajem, próbując udowodnić, które z nich lepiej uprawia czystokrwistość — Uniósł minimalnie kącik ust. Doskonały temat do żartów.