[12.1970] Nastał czas ciemności | Electra & Heather

Na tekst Heather o tym, że matka miałaby ją spłodzić po to, by mieć następcę, Electra trochę spochmurniała. Niestety, znała ten motyw także ze swojego życia. Dedalus Prewett zdradził żonę właśnie po to, by mieć zdrowego potomka, a następnie starał się wychować Icarusa na kopię samego siebie. I niezbyt obchodziło go, że w ten sposób zniszczył życie pozostałym członkom rodziny. Cel podobno uświęcał środki, a zwłaszcza tak "szczytny" jak stworzenie idealnego następcy. Problem w tym, że Dedalus zmarł przedwcześnie, a jego dziedzic kompletnie się po tym załamał. Stan Ariego był tak zły, że zachowywał się, jakby miał zupełnie porzucić bycie historykiem. Wyglądało więc na to, że jedynym dziedzictwem Dedalusa Prewetta będzie rodzina w rozsypce.
– Wiem, wiem, ale i tak egzaminy są stresujące. Zresztą, ja wciąż nie mam pojęcia co chcę robić po Hogwarcie. Wiem tylko tyle, za nic w świecie nie wyląduję za biurkiem. – największym koszmarem Electry byłoby zostać skazaną na jakąś nudną, nietwórczą robotę w Ministerstwie.
– Nie da się przejść korytarzem bez usłyszenia szeptów o manifeście. Wszyscy zdają się mieć jakąś opinię na ten temat, a ja... Robi mi się niedobrze, jak myślę o pomysłach tego zjeba. – mówiła cicho, ale nie szczędziła gorzkich słów. – Jeśli chodzi o niedogodności to, jak się pewnie domyślasz, zależy od statusu krwi. Ewidentnie większość osób półkrwi jest bardzo zaniepokojona. A osoby, które mają tendencje do dręczenia ich, czują się śmielej. – Prewettówna spojrzała na koleżankę ze zmartwieniem. Ze względu na status swojej rodziny, mogła czuć się względnie bezpiecznie, ale bardzo przejmowała się stanem swoich przyjaciół półkrwi. – A ty, co sądzisz o tej całej sytuacji? Myślisz, że ktoś faktycznie spróbuje wprowadzić manifest w życie?