[przedpołudnie, 08/09/1972] I want a boy that tastes like whiskey and cigarettes

– Twojej mamy? – wbrew założeniom Jessiego, ta odpowiedź ją zaskoczyła. Co też pani Kelly mogła mieć na myśli? Jakiekolwiek nie byłyby motywy Charlotte, przynajmniej oznaczało to, że mama przyjaciela nie gniewała się na nią za wpadkę z torebką. – Dobrze, obiecuję, że strzelę ci z laczka. Ale wpierw musiałabym poznać twojego chrzestnego, bo jeszcze nie miałam okazji. – ze wszystkich wujków chłopaka, do tej pory spotkała tylko Anthony'ego. – Nie przejmuj się Benji, nie ustalaliśmy dress code'u. Cerber po prostu lubi się ubrać elegancko. – żartobliwie zwróciła się w stronę psa.
Kiedy już dotarli do kawiarni, Electra wysłuchała reszty opowieści Jessiego, przeglądając jednocześnie kartę. Miała ochotę na coś bardzo słodkiego, ale niestety nie serwowano tu banana split. Gdy chłopak wspomniał o tym, że dzisiejsze spotkanie miało być swego rodzaju randką w ciemno, jej brew poszybowała w górę.
– Okejjj… Po pierwsze, na pewno nie spędzasz aż tyle czasu z goblinami. Po drugie, w jaki sposób ma działać ta randka w ciemno, skoro już się znamy? – nie wspominając o tym, że przyjaźnili się od lat. Czy dziewczyna i chłopak nie mogli się po prostu kolegować? – Zresztą, randki w ciemno nie zawsze kończą się dobrze. Chyba nie opowiadałam ci jeszcze, co się dokładnie wydarzyło podczas wieczorku singli? – parę ostatnich tygodni w rodzinie Prewettów przypominało jakąś telenowelę. – O racja, miodownik wygląda super!