27.04.2025, 15:22 ✶
Przypatrywał się uważnie Edge'owi, z zaciekawieniem a trochę z niepewnością czego może się po nim spodziewać. Czy tamten całus był wyrachowanym czynem, czy może przypadkiem z powodu różnicy wzrostu? Nie miał za grosz pojęcia co teraz zrobić, czy powinien coś... Stop, to nie przyniesie nic dobrego, nie było się co zastanawiać, nigdy dobrze się dla niego nie kończyło jak próbował rozgryźć czyjeś zachowanie i dopasować się do niego. Pokręcił więc głową pozbywając się natrętnych myśli, zamiast to rozgryzać, będzie po prostu sobą - nie żeby na tym zawsze najlepiej wychodził ,ale co innego mu pozostało.
Jednosłowne podsumowania wypowiedziane w jego kierunku przez Corw'a skwitował jedynie delikatnymi uniesieniami kącików warg, tylko w półmroku panującym tutaj nie było to aż tak widoczne. Rozmawianie, tak w tym Thomas był całkiem dobry. Na chwilę jego czoło pokryły zmarszczki, kiedy usłyszał opowieść o Thoranie i jak rozluźniły się tak cała twarz Thomasa skrzywiła się na opowieść o tym co zrobił Ambroise. Poczuł dziwne ukłucie, mimo, że zawsze spodziewał się odrzucenia od najbliższych i przyjaciół, to jednak kiedy ono nadeszło to wcale nie czuł się przygotowany na nie - a tak właśnie odbierał jego zachowanie.
- Nie no, że nie jesteś w moim typie, ale ja bym przynajmniej zabrał cię na kolację zanim do ciebie bym się zaczął dobierać - rzucił żartobliwie, bo wyznanie jakie teraz usłyszał trochę nim wstrząsnęło. Jasne, wiedział, że to demon, że pozbycie się go było istotne. Ale do tej pory miał mgliste pojęcie jak bardzo zatruł on życie innym. Znał tylko historię Nory bo brał w niej udział i opowieść Brenny o Thoranie, reszta była raczej mglista. Chociaż może nie powinien, to czuł się usprawiedliwiony za swoje czyny w podziemiach i czuł się, że były jak najbardziej usprawiedliwione, nie ważne jak bardzo samolubne by wtedy nie były to przecież zrobił to dla nich wszystkich też, w ogólnym rozrachunku.
- Bros before the hoes, życie weryfikuje - nic więcej nie miał do dodania, nie miał pojęcia czym kierował się Ambroise decydując się na porzucenie go, ale tak po prawdzie nie wiedział czy go to obchodzi w tym momencie, może Thomas z przyszłości będzie to zainteresowany choć w to wątpił więzy przyjaźni poluźniły się już dawno, może to było ostateczne ich ucięcie zanim się wzmocnią? Któż wie...
Zaniósł się nagle intensywnym kaszle, jakby dostał jakiegoś ataku, cholerne wspomnienie jaskini nie dawało o sobie zapomnieć. Próbował opanować kaszel, ale skończył się tylko na tym, że zgiął się w pół próbując nie wypluć sobie płuc. Wreszcie wszystko ustąpiło i mógł się wyprostować, ocierając oczy i uśmiechając się do złej gry.
- Nie ma co gdybać, ludzie bardziej obeznani w demonach wiedzą już o tej sytuacji, więc czy rozprawiliśmy się z nim ostatecznie czy nie, to już raczej nie leży na naszych barkach. My możemy się rozluźnić i zająć własnym życiem, zamiast ganiania po jaskiniach za jakimś popierdolonym demonem - zakończył, czy to nie rozwiązywało tematu? Jakoś w to wątpił, fragment naczynia spoczywał gdzieś w Księżycowym Stawie, ale teraz nie miał absolutnie głowy nad badaniem tamtego ustrojstwa.
Jednosłowne podsumowania wypowiedziane w jego kierunku przez Corw'a skwitował jedynie delikatnymi uniesieniami kącików warg, tylko w półmroku panującym tutaj nie było to aż tak widoczne. Rozmawianie, tak w tym Thomas był całkiem dobry. Na chwilę jego czoło pokryły zmarszczki, kiedy usłyszał opowieść o Thoranie i jak rozluźniły się tak cała twarz Thomasa skrzywiła się na opowieść o tym co zrobił Ambroise. Poczuł dziwne ukłucie, mimo, że zawsze spodziewał się odrzucenia od najbliższych i przyjaciół, to jednak kiedy ono nadeszło to wcale nie czuł się przygotowany na nie - a tak właśnie odbierał jego zachowanie.
- Nie no, że nie jesteś w moim typie, ale ja bym przynajmniej zabrał cię na kolację zanim do ciebie bym się zaczął dobierać - rzucił żartobliwie, bo wyznanie jakie teraz usłyszał trochę nim wstrząsnęło. Jasne, wiedział, że to demon, że pozbycie się go było istotne. Ale do tej pory miał mgliste pojęcie jak bardzo zatruł on życie innym. Znał tylko historię Nory bo brał w niej udział i opowieść Brenny o Thoranie, reszta była raczej mglista. Chociaż może nie powinien, to czuł się usprawiedliwiony za swoje czyny w podziemiach i czuł się, że były jak najbardziej usprawiedliwione, nie ważne jak bardzo samolubne by wtedy nie były to przecież zrobił to dla nich wszystkich też, w ogólnym rozrachunku.
- Bros before the hoes, życie weryfikuje - nic więcej nie miał do dodania, nie miał pojęcia czym kierował się Ambroise decydując się na porzucenie go, ale tak po prawdzie nie wiedział czy go to obchodzi w tym momencie, może Thomas z przyszłości będzie to zainteresowany choć w to wątpił więzy przyjaźni poluźniły się już dawno, może to było ostateczne ich ucięcie zanim się wzmocnią? Któż wie...
Zaniósł się nagle intensywnym kaszle, jakby dostał jakiegoś ataku, cholerne wspomnienie jaskini nie dawało o sobie zapomnieć. Próbował opanować kaszel, ale skończył się tylko na tym, że zgiął się w pół próbując nie wypluć sobie płuc. Wreszcie wszystko ustąpiło i mógł się wyprostować, ocierając oczy i uśmiechając się do złej gry.
- Nie ma co gdybać, ludzie bardziej obeznani w demonach wiedzą już o tej sytuacji, więc czy rozprawiliśmy się z nim ostatecznie czy nie, to już raczej nie leży na naszych barkach. My możemy się rozluźnić i zająć własnym życiem, zamiast ganiania po jaskiniach za jakimś popierdolonym demonem - zakończył, czy to nie rozwiązywało tematu? Jakoś w to wątpił, fragment naczynia spoczywał gdzieś w Księżycowym Stawie, ale teraz nie miał absolutnie głowy nad badaniem tamtego ustrojstwa.