[8.09.1972] Meltdown | Dora, Faye

Gdyby Dora nie była sobą, pewnie zaśmiałaby się nerwowo, czując jak magia szwankuje. Może rzuciła jakimś ostrym słowem, albo pogroziła różdżce, ale zamiast tego wzięła bardzo głęboki oddech, próbując zebrać myśli. Nie mogła się poddawać - miała gdzieś w pamięci słowa Thomasa z momentu kiedy trenowali w Księżycowym Stawie. Musiała próbować, próbować i próbować, tym bardziej że zachłyśnięcie się smakiem porażki wcale nie leżało w jej naturze. Dlatego zebrała się w sobie ponownie, nadgarstkiem wykonując odpowiedni gest, żeby przywołać strumień wody, który skierowałaby na płomienie.

kształtowanie na strumień wody ◉◉◉○○

Rzut Z 1d100 - 41
Slaby sukces...

Nie mogła przecież zostawić kobiety samej z ogniem, kiedy próbowała wyciągnąć z budynku panią Poppy - kimkolwiek ona nie była. Crawley podzielała przekonania czarownicy; nie było ważne czy chodziło o mugola, charłaka czy czarodzieja, w aktualnej sytuacji wszyscy potrzebowali pomocy tak samo.

Kiedy usłyszała, co krzyczy Faye, mimowolnie odetchnęła. Może jeszcze nie z pełną ulgą, ale wieść że Travers znalazła staruszkę, nieco podniósł zielarkę na duchu. Chcąc też im ułatwić wyjście, jeszcze raz skierowała strumień wody na wejście, chcąc odgonić od niego płomienie.

kształtowanie na strumień wody ◉◉◉○○

Rzut Z 1d100 - 89
Sukces!