04.05.2025, 21:47 ✶
| Jakie by nie było Ministerstwo Magii, to przynajmniej jest, skomentował bezgłośnie Eliasz, postanawiając jednak nie wdawać się w dyskusję na ten temat z Geraldine. Nie był to ani czas, ani miejsce na to, aby spierać się na temat efektywności działań wszystkich departamentów Ministerstwa Magii. Chociaż biorąc pod uwagę, jak tragicznie wyglądała sytuacja w magicznej dzielnicy, to można było odnieść wrażenie, że co poniektóre wydziału Departamentu Przestrzegania Prawa Czarodziejów niezbyt wywiązują się ze swoich obowiązków. Gdzie były te wszystkie złote gwiazdeczki magipolicji? — Jak dla mnie mogą nawet potykać się o własne nogi, próbując tańczyć kankana, ale w międzyczasie powinni przede wszystkim zająć się swoją robotą, czyli obroną społeczności cywilnej — rzucił neutralnie do Ger, czując się jednak zobowiązany do tego, aby jakoś zareagować na krytyczne słowa koleżanki. — Już dawno powinny działać tu jakieś ekipy przeciwpożarnicze, a jak dotąd natknąłem się może na jednego Brygadzistę. I to jakiegoś świeżaka po Hogwarcie. Rozchylił w zdziwieniu usta, gdy dotarło do niego, że Prudence wcale nie spędzała wieczoru w swojej kobiecej jaskini w trzewiach Ministerstwa Magii. Powłóczył wzrokiem po całej grupy, zatrzymując się na dłużej na Benjym. Faktycznie spotkał ją w drodze tutaj? A może zanim zaczął się ten cały koszmar? Gdy mężczyzna udzielił im stosownych wydarzeń, Bletchley westchnął powoli z ulgą. — Ta. Co by nie mówić w Ministerstwie Magii jest teraz najbezpieczniej — zawtórował na słowa Benjy'ego. Cichy głosik z tyłu jego głowy próbował podsycać jego podenerwowanie, sugerując mu, że być może gmach rządowy był równie słabo zabezpieczony przed żywiołem ognia, jak magiczne dzielnice, ale przecież... To nie mogła być prawda. Przecież to było centrum władzy czarodziejów. Miejsce, które przetrwało całe dziesięciolecia najróżniejszych katastrof. Pełne wykwalifikowanych czarodziejów i czarownic. Nawet jeśli ogień szalejący na mieście miał coś wspólnego z Szatańską Pożogą, to na pewno nie byłby w stanie sforsować zabezpieczeń Ministerstwa... Prawda? — Nonsens — skomentował na teorię Yaxley. — Zawsze jest jakieś bezpieczne miejsce. Tylko dlatego, że niebo wali się nam na głowy w jednym miejscu, nie znaczy, że wszędzie tak jest. — Wzruszył lekko ramionami. — Trzeba po prostu się zdecydować, czy warto uciekać na aż tak daleki dystans, żeby całkowicie uniknąć niebezpieczeństwa i jednocześnie ryzykować brak dostępu do najnowszych informacji o rozwoju sytuacji. Eliasz poprawił zawieszoną na ramieniu torbę. — Nie możecie pokłócić się, kiedy będziemy już poza centrum pożarów? — mruknął, wodząc wzrokiem między Astarothem a Geraldine. Nie wiedział, czy ich źródłem ich teraźniejszego konfliktu była po prostu skomplikowana sytuacja między rodzeństwem, czy coś bardziej skomplikowanego, jednak przedłużenie pobytu tutaj nie wydawało się dobrym pomysłem. — Możecie sobie poskakać do gardeł, kiedy nie będzie nam grozić uduszenie się dymem i przygniecenie przez starą kamienicę. |