Oczywiście, że Prue była już na nogach. Miała w zwyczaju budzić się bardzo wcześnie, by mieć czas na to, aby przewidzieć wszystko, co może wydarzyć się danego dnia. Dzisiaj nie myślała zbyt wiele, bo w Exmoor nieco zmieniła swoje zwyczaje. Pozwoliła sobie żyć, nie przejmować się niczym. Może więc wstała wcześnie, jak zawsze, jednak wyjątkowo spędziła ten czas po prostu leżąc i wpatrując się w widok za oknem. To miał być naprawdę wspaniały dzień, dawno nie towarzyszył jej taki wyśmienity humor. Tym bardziej, że w przeciwieństwie do wczoraj nieco przygotowała się do tej wycieczki, która ją czekała, nie mogła sobie pozwolić na takie drobne błędy, jak te które pojawiły się poprzedniego dnia. Jasne, mogła pozwolić sobie na nieco spontaniczności, ale bez przesady.
Wszystko zapowiadało się naprawdę pięknie, miała tylko dopić kawę i wyruszyć w drogę, bo mieli zaliczyć kolejną schadzkę, było w tym coś ekscytującego - ukrywanie się przed wszystkimi i spędzanie wspólne czasu. Zapewne nikt by się nie domyślił tego, że zmienili do siebie swoje nastawienie, nikt nie powinien tego zauważyć, Bletchley lubiła tajemnice, zresztą miała ich całkiem sporo, więc dołożyła po prostu kolejną do swojego całego pakietu.
Pokusiła się jednak po sięgnięcie po tę nieszczęsną gazetę, nie mogła pozwolić na to, aby Romulus popsuł jej kolejny poranek wpisywaniem losowych liczb w sudoku, zdawał sobie sprawę, jak ją to irytowało, a i tak to robił. Wiedziała, że chciał po prostu, żeby się wkurzała, więc zamierzała uniemożliwić mu tę czynność. Okazało się to być jej niedolą, bo nie przewidziała tego, co wydarzyło się później. Pewnie nikt o zdrowym rozsądku nie wpadłby na to, że tak może się zakończyć ta drobna bitwa o Proroka Codziennego.
Zupełnie niespodziewanie wyjebało ich tak właściwie nie wiadomo gdzie. Nie miała pojęcia, co się wydarzyło, dlaczego się wydarzyło i po co się wydarzyło, jednak znaleźli się razem, w lesie. Zdecydowanie nie chciała tutaj teraz być, z nim teraz być. Nie zamierzała ukrywać swojego niezadowolenia, dlatego też na jej twarzy malowało się czyste wkurwienie. Robił sobie z niej żarty, na pewno o to chodziło, to był jakiś kolejny jego durny pomysł, aby doprowadzić ją na skraj. Właściwie to mu się udało, bo zupełnie nad sobą nie panowała. Miała to w nosie, skoro tego chciał, to zamierzała mu pokazać tę wspaniałą stronę swojej osobowości.
- Ja? Nas? Teleportowałam? - No na pewno, nie miała co robić, więc stwierdziła, że wspaniałym pomysłem będzie teleportacja łączona na jakieś zadupie, to na pewno byłby jej pierwszy wybór - dobre sobie.
- Merlin Cię opuścił, po co to zrobiłeś, co? - Tak, ciągle wydawało jej się, że miał w tym jakiś większy cel, na pewno tak musiało być, to nie mógł być przypadek.
- Nie rób ze mnie idiotki, nie mam pojęcia, co to za miejsce, po co nas tu zabrałeś? - Nie tutaj miała spędzić ten poranek, wiedziała, że było dość wcześniej, więc powinna wrócić do Exmoor i znaleźć się w miejscu spotkania z Benjym, no, tylko musieli się stąd jak najszybciej zwinąć. Nie chciała, żeby na nią czekał, nie należała do osób, które się spóźniały, to nie było w jej stylu, a teraz wszystko mógł trafić szlag.
- Zabierz nas do domu!!! - Może i to nie był ich dom, tymczasowo się nim stał. Mniejsza o to, Romulus na pewno doskonale wiedział, gdzie miał ich zabrać.
Nie zamierzała być skazana na jego łaskę. Umiała się przecież teleportować, pamiętała współrzędne, w których wczoraj znaleźli się z Ambroisem i Corneliusem. Skupiła się, pomyślała o tym miejscu, przymknęła nawet oczy... i nic. NIC. Nadal stała w miejscu. Teleportowała się niemalże codziennie, więc to była dla niej nowość, nie miała pojęcia, dlaczego teraz jej nie wyszło. Powinna bez problemu sobie z tym poradzić, ale chyba coś poszło nie tak. Robiła się coraz bardziej wkurzona, bo zdecydowanie nie tutaj miała teraz być, nie z nim. Była skłonna krzyczeć, ale póki co trzymała jeszcze na wodzy resztki swoich zapędów.
Confusion in her eyes that says it all
She's lost control