22.10.2022, 22:12 ✶
Świat czarodziejski, czy tego się chciało czy nie, często-gęsto przenikał się ze światem mugoli. Istniały jednak miejsca, do których niewładający mocą nie mieli wstępu - i nie da się ukryć, iż czuło się w nich o wiele swobodniej. Nic dziwnego - w końcu było się wtedy między swoimi i wyciągnięcie różdżki nie groziło gigantycznym "aj-waj!" a w konsekwencji ujawnienia istnienia magicznego świata, co mogłoby prowadzić do powtórki z rozrywki z zamierzchłych czasów, czyli pozwolenia na czarownice. Oczywiście każdy rozsądnie myślący i szanujący się czarodziej brał te kwestie pod uwagę, przez co ostrożność zwykle była zachowywana.
Zwykle - bo gdyby było tak zawsze, to niepotrzebne by były oddziały, które wymazywały pamięć mugolom przy sprzątaniu mniejszych lub większych "wypadków".
Bonesówna bez oporów dawała się holować, być może po części podzielając obawy kuzynki co do zgubienia się w tłumie. Swoją drogą, tłum to zawsze było cholerstwo - trudne do opanowania, gotowe eskalować w ułamkach wręcz sekundy. Wystarczyła dosłownie najmniejsza choćby iskra, by zbiorowo zaczęto tracić jakikolwiek rozsądek.
- Nie martwię się - zapewniła Brennę, co bynajmniej nie spowodowało, że przestała dyskretnie obserwować otoczenie. Podobnie jak Longbottomówna, miała schowaną za pazuchę różdżkę; kłopotów należało spodziewać się zawsze i wszędzie. I trzeba było mieć jak się przed nimi bronić; w najgorszym razie trzeba będzie wdrożyć procedury sprzątające - ale wolała już to niż podłożenie własnej głowy. - A o czym to? To coś podobnego do Władcy Pierścieni? - zainteresowała się, zerkając na Longbottomównę i kiwając głową. Tak, zgadzała się z tą teorią. - Ma ona wiele sensu - przyznała - Nasze smoki są prawdziwe, ich zdecydowanie nie. To, co my możemy zrobić machnięciem różdżki, oni muszą nadrabiać technologią. A że to z pewnością wymaga napocenia się... tak, zdecydowanie, mają więcej główkowania i więcej wyobraźni. Choć to nawet trochę zabawne, że nie zdają sobie sprawy z tego, iż istoty, o jakich czytają w książkach naprawdę istnieją!
Zwykle - bo gdyby było tak zawsze, to niepotrzebne by były oddziały, które wymazywały pamięć mugolom przy sprzątaniu mniejszych lub większych "wypadków".
Bonesówna bez oporów dawała się holować, być może po części podzielając obawy kuzynki co do zgubienia się w tłumie. Swoją drogą, tłum to zawsze było cholerstwo - trudne do opanowania, gotowe eskalować w ułamkach wręcz sekundy. Wystarczyła dosłownie najmniejsza choćby iskra, by zbiorowo zaczęto tracić jakikolwiek rozsądek.
- Nie martwię się - zapewniła Brennę, co bynajmniej nie spowodowało, że przestała dyskretnie obserwować otoczenie. Podobnie jak Longbottomówna, miała schowaną za pazuchę różdżkę; kłopotów należało spodziewać się zawsze i wszędzie. I trzeba było mieć jak się przed nimi bronić; w najgorszym razie trzeba będzie wdrożyć procedury sprzątające - ale wolała już to niż podłożenie własnej głowy. - A o czym to? To coś podobnego do Władcy Pierścieni? - zainteresowała się, zerkając na Longbottomównę i kiwając głową. Tak, zgadzała się z tą teorią. - Ma ona wiele sensu - przyznała - Nasze smoki są prawdziwe, ich zdecydowanie nie. To, co my możemy zrobić machnięciem różdżki, oni muszą nadrabiać technologią. A że to z pewnością wymaga napocenia się... tak, zdecydowanie, mają więcej główkowania i więcej wyobraźni. Choć to nawet trochę zabawne, że nie zdają sobie sprawy z tego, iż istoty, o jakich czytają w książkach naprawdę istnieją!