08.05.2025, 16:29 ✶
Ostatni rok. Przytłoczona nauką do egzaminów, które chciała zdać, jak najlepiej tylko mogła, ledwie zauważała upływ czasu oraz prawie w ogóle nie uświadamiała sobie, że to ostatnie dni, które mogła spędzić ze swoimi znajomymi w tych właśnie murach. Czasami jednak coś do niej docierało, jak dzisiaj i dlatego właśnie wybrała się na błonia, by jeszcze raz spojrzeć na zamek z góry. Przywiązała się do tego miejsca, a chociaż nie zawsze było łatwo i przyjemnie, to nauka tutaj była najlepszymi latami w jej życiu. Wiedziała, że teraz wszystko przed nią i dorosłe życie będzie całkowicie inne od szkolnego. Póki więc mogła, chciała także nacieszyć się tymi ostatnimi chwilami beztroski.
Dzisiaj wyjątkowo już potrzebowała przerwy od nauki. Gdy przez sen zaczęła recytować zaklęcia transmutacji, z głową opartą o podręcznik do obrony przed czarną magią, a obudzona przez koleżankę z roku wykrzyknęła, że jednorożce ją prześladują, to nawet prefekt wysłał ją na zewnątrz, z dala od książek. I tak oto znalazła się na terenach zielonych, ze swoim poczciwym Zmiataczem. Była to całkiem przeciętna miotła, ale jej własna i to jej wystarczało. W końcu nie była graczem Quidditcha, latała tylko dla przyjemności, to i zwyczajny sprzęt był dla niej dobrym wyborem.
Przerzuciła nogę przez miotłę, ale jeszcze nie wystartowała. Musiała poprawić włosy, które uparcie wymykały się z warkocza i wciskały jej do oczu. Zdecydowanie było to nieco upierdliwe. I właśnie w tym momencie podleciała druga osoba, wywołując u niej mikrozawał.
– Millie... – Westchnęła, kręcąc lekko głową. Przyzwyczaiła się do szorstkiego sposobu bycia dziewczyny, dlatego niespecjalnie na to reagowała. – Idę. Na pewno bardzo się z tego powodu cieszysz. – Odbiła się od ziemi, ale delikatnie, wzlatując tak, by zrównać się ze swoją kuzynką. Z ich obydwu to nie ona lepiej latała. Chociaż dała się ponieść chwili i zatoczyła małe kółko, wracając do Millie akurat wtedy, gdy ta wspomniała o wyścigu.
– Tylko, jak dasz mi fory. – Uśmiechnęła się, wisząc w powietrzu, na przeciwko kuzynki. – Przecież wiesz, że do twojego wypasionego sprzętu, to mój się całkowicie nie umywa. Ale mogę spróbować. – Nie lubiła sprawiać zawodu innym, a podejrzewała, że gracze quidditcha nie przepadali za wolnym lataniem. Spojrzała pytająco na kuzynkę, czekając na jej decyzję.
Dzisiaj wyjątkowo już potrzebowała przerwy od nauki. Gdy przez sen zaczęła recytować zaklęcia transmutacji, z głową opartą o podręcznik do obrony przed czarną magią, a obudzona przez koleżankę z roku wykrzyknęła, że jednorożce ją prześladują, to nawet prefekt wysłał ją na zewnątrz, z dala od książek. I tak oto znalazła się na terenach zielonych, ze swoim poczciwym Zmiataczem. Była to całkiem przeciętna miotła, ale jej własna i to jej wystarczało. W końcu nie była graczem Quidditcha, latała tylko dla przyjemności, to i zwyczajny sprzęt był dla niej dobrym wyborem.
Przerzuciła nogę przez miotłę, ale jeszcze nie wystartowała. Musiała poprawić włosy, które uparcie wymykały się z warkocza i wciskały jej do oczu. Zdecydowanie było to nieco upierdliwe. I właśnie w tym momencie podleciała druga osoba, wywołując u niej mikrozawał.
– Millie... – Westchnęła, kręcąc lekko głową. Przyzwyczaiła się do szorstkiego sposobu bycia dziewczyny, dlatego niespecjalnie na to reagowała. – Idę. Na pewno bardzo się z tego powodu cieszysz. – Odbiła się od ziemi, ale delikatnie, wzlatując tak, by zrównać się ze swoją kuzynką. Z ich obydwu to nie ona lepiej latała. Chociaż dała się ponieść chwili i zatoczyła małe kółko, wracając do Millie akurat wtedy, gdy ta wspomniała o wyścigu.
– Tylko, jak dasz mi fory. – Uśmiechnęła się, wisząc w powietrzu, na przeciwko kuzynki. – Przecież wiesz, że do twojego wypasionego sprzętu, to mój się całkowicie nie umywa. Ale mogę spróbować. – Nie lubiła sprawiać zawodu innym, a podejrzewała, że gracze quidditcha nie przepadali za wolnym lataniem. Spojrzała pytająco na kuzynkę, czekając na jej decyzję.