06.07.2025, 17:40 ✶
I wtedy ręka jej zadrżała. I nie wiedziała czy było to chwilowe zwątpienie, złośliwość losu czy nagłe rozproszenie.
Ale ta krótka chwila grała melodie końca, a błąd mógł kosztować ją własne życie.
-Helvete - zdążyła szepnąć, niemal bezdźwięcznie, gdy niebo się naelektryzowało. Błękitne tęczówki zadrżały na widok błyskawicy. Wyładowanie nastąpiło tuż przed jej stopami, a ta nie zdążyła nawet osłonić się dłońmi. Jedynie co zdążyła to odchylić się do tyłu, zaraz lądując na ziemi zepchnięta siłą własnego zaklęcia.
Nie czuła bólu, mimo że jej nos doznał oparzeń, gdyż wyrzut adrenaliny stłamsił zarówno to jak i dyskomfort spowodowany upadkiem. Zastygła w bezruchu, a jej spłoszone spojrzenie wpatrywało się ślepo w miejsce uderzenia. Jej oddech był nierówny, a serce waliło tak głośno, że nie słyszała niczego innego.
Dopiero dotyk Helloise sprowadził Mulciber na ziemię, wzrok spochmurniał, a mimo to grzecznie odwróciła twarz w kierunku towarzyszki, zaciskając usta, gdy frustracja o sobie przypomniała.
Jasnowłosa wróciła do ofiary, a Mulciber czuła jak narasta w niej złość.
Nie wyszło. Nie udało się - zaczęło kuć i palić, a ta w akcie frustracji, jak zwykła robić, zaczęła skubać, paznokciem palca wskazującego, opuszek kciuka. Jednak tym razem mocniej, aż do krwi, a ból temu towarzyszący koił narastający gniew, pozwalał się temu rozlać.
Nie czuła przerażenia przez to, że prawie utraciła życie, to uczucie uciekło bokiem zastąpione przez smak porażki. Scarlett nie potrafiła przegrywać i mimo, że wygrały starcie, to czuła się okropnie, bo zawiodła.
W akcie frustracji pochwyciła garść piasku, rzucając go przed siebie, a ten rozprysł się, osiadając na ziemi.
Powoli zaczęła czuć pieczenie. Jej nos palił żywym ogniem, nakazując jej zmrużyć ślepia. Skrzywiła się, powoli zbierając się z ziemi, aby podejść do miejsca w którym chwilę wcześniej prawie straciła życie. Ukucnęła, przejeżdżając dłonią po osmolonym, popękanym bruku, po piasku między płytami. Wzięła głębszy wdech, podnosząc kamyk o nieregularnym kształcie, o długości połowy palca wskazującego i piaskowym kolorze. Trzymała go w dwóch palcach, po czym zamknęła w dłoni. Fulguryt, przykra pamiątka po porażce.
Wstała, przenosząc wzrok na ofiarę, którą zajęła się Helloise, a która trzęsła się jak osika. Mulciber skrzywiła się po raz kolejny. Żałosne - a jednak to nie była wina kobiety, po prostu współczucie Mulciber zniknęło wraz z poczuciem przegranej.
-Lyn... - mruknęła pod nosem, zaciskając kamień, przełykając po raz kolejny gorycz własnego jadu.
Nonszalancki wzrok powoli przesunął się w kierunku osypanego gruzu.
-Kojarzę ich - mruknęła nagle, przenosząc wzrok na towarzyszkę w boju - Mieszkają tu w okolicy - skinęła głową w kierunku budynku przed którym rozegrało się całe widowisko - nie raz ich mijałam... - powoli ruszyła w kierunku kobiet, zatrzymując się tuż przy nich
-Co z nią zrobimy? - zagaiła beznamiętnie. Upierdliwe - ej... masz gdzie pójść? jakąś rodzinę?
Kobieta chlipała, krztusząc się powietrzem za każdym razem, gdy starała się otworzyć usta aby odpowiedzieć. A nawet gdy się nie krztusiła to zlepek sylab przypominał bardziej skowyt bezpańskiego psa, aniżeli ludzką mowę. Odpowiedź nie nadeszła toteż spojrzała na jasnowłosą.
//Zawada - wysoka stawka (nie wiem czy się zalicza, Scar nie radzi sobie najlepiej z porażkami)
Ale ta krótka chwila grała melodie końca, a błąd mógł kosztować ją własne życie.
-Helvete - zdążyła szepnąć, niemal bezdźwięcznie, gdy niebo się naelektryzowało. Błękitne tęczówki zadrżały na widok błyskawicy. Wyładowanie nastąpiło tuż przed jej stopami, a ta nie zdążyła nawet osłonić się dłońmi. Jedynie co zdążyła to odchylić się do tyłu, zaraz lądując na ziemi zepchnięta siłą własnego zaklęcia.
Nie czuła bólu, mimo że jej nos doznał oparzeń, gdyż wyrzut adrenaliny stłamsił zarówno to jak i dyskomfort spowodowany upadkiem. Zastygła w bezruchu, a jej spłoszone spojrzenie wpatrywało się ślepo w miejsce uderzenia. Jej oddech był nierówny, a serce waliło tak głośno, że nie słyszała niczego innego.
Dopiero dotyk Helloise sprowadził Mulciber na ziemię, wzrok spochmurniał, a mimo to grzecznie odwróciła twarz w kierunku towarzyszki, zaciskając usta, gdy frustracja o sobie przypomniała.
Jasnowłosa wróciła do ofiary, a Mulciber czuła jak narasta w niej złość.
Nie wyszło. Nie udało się - zaczęło kuć i palić, a ta w akcie frustracji, jak zwykła robić, zaczęła skubać, paznokciem palca wskazującego, opuszek kciuka. Jednak tym razem mocniej, aż do krwi, a ból temu towarzyszący koił narastający gniew, pozwalał się temu rozlać.
Nie czuła przerażenia przez to, że prawie utraciła życie, to uczucie uciekło bokiem zastąpione przez smak porażki. Scarlett nie potrafiła przegrywać i mimo, że wygrały starcie, to czuła się okropnie, bo zawiodła.
W akcie frustracji pochwyciła garść piasku, rzucając go przed siebie, a ten rozprysł się, osiadając na ziemi.
Powoli zaczęła czuć pieczenie. Jej nos palił żywym ogniem, nakazując jej zmrużyć ślepia. Skrzywiła się, powoli zbierając się z ziemi, aby podejść do miejsca w którym chwilę wcześniej prawie straciła życie. Ukucnęła, przejeżdżając dłonią po osmolonym, popękanym bruku, po piasku między płytami. Wzięła głębszy wdech, podnosząc kamyk o nieregularnym kształcie, o długości połowy palca wskazującego i piaskowym kolorze. Trzymała go w dwóch palcach, po czym zamknęła w dłoni. Fulguryt, przykra pamiątka po porażce.
Wstała, przenosząc wzrok na ofiarę, którą zajęła się Helloise, a która trzęsła się jak osika. Mulciber skrzywiła się po raz kolejny. Żałosne - a jednak to nie była wina kobiety, po prostu współczucie Mulciber zniknęło wraz z poczuciem przegranej.
-Lyn... - mruknęła pod nosem, zaciskając kamień, przełykając po raz kolejny gorycz własnego jadu.
Nonszalancki wzrok powoli przesunął się w kierunku osypanego gruzu.
-Kojarzę ich - mruknęła nagle, przenosząc wzrok na towarzyszkę w boju - Mieszkają tu w okolicy - skinęła głową w kierunku budynku przed którym rozegrało się całe widowisko - nie raz ich mijałam... - powoli ruszyła w kierunku kobiet, zatrzymując się tuż przy nich
-Co z nią zrobimy? - zagaiła beznamiętnie. Upierdliwe - ej... masz gdzie pójść? jakąś rodzinę?
Kobieta chlipała, krztusząc się powietrzem za każdym razem, gdy starała się otworzyć usta aby odpowiedzieć. A nawet gdy się nie krztusiła to zlepek sylab przypominał bardziej skowyt bezpańskiego psa, aniżeli ludzką mowę. Odpowiedź nie nadeszła toteż spojrzała na jasnowłosą.
//Zawada - wysoka stawka (nie wiem czy się zalicza, Scar nie radzi sobie najlepiej z porażkami)