13.02.2023, 21:26 ✶
Kompletnie nie przejmowała się Jęczącą Martą i jej obecnością w tym miejscu. Zamiast tego, jej uwaga wciąż pozostawała skupiona na chłopaku, który nie powinien znajdować się w damskiej toalecie. A przynajmniej do momentu, kiedy Marta nie wzięła sobie za cel obrazić ją, w zasadzie nie wiadomo za co. Wtedy to młoda Krukonka zapałała naprawdę nienawiścią względem ducha dziewczyny, tyle że jej głos ugrzązł w gardle, zduszony przez szloch, który Alice kontrolowała resztkami swoich sił. Nie chciała znów się rozpłakać. Naprawdę się starała, ale mimo to łzy popłynęły po jej policzkach. Starła je niedbałym ruchem nadgarstka, ale w ich miejsce zaraz pojawiły się nowe.
Nie spodziewała się, że chłopak stanie w jej obronie, tym bardziej, że w zasadzie nie miał ku temu żadnych podstaw. Jeszcze chwilę temu Alice rugała go za to, że się znalazł w tym miejscu, a teraz on wziął sobie za cel obronić ją przed tym wstrętnym duchem. Poczuła, jak robi jej się cieplej na sercu, choć ciężko było to przyznać głośno. I musiała otwarcie przyznać, że widok Marty wpadającej w szał i nurkującej nagle w odpływie sprawił jej niemałą satysfakcję. Uśmiechnęła się nawet pod nosem, co mogło wyglądać kuriozalnie w połączeniu z łzami na jej policzkach, ale Alice nie przejmowała się tym w tamtym momencie.
- Ty za to jesteś nie miłą, pryszczatą brzydulką, która wyżywa się na wszystkich! - krzyknęła za nią Alice, napawając się każdym, wypowiadanym przez nią słowem. Miała nadzieję, że urazi Martę równie mocno, jak ona uraziła ją. Kto mieczem wojuje, ten od miecza ginie.
Alice obróciła się w stronę chłopaka, ścierając resztki łez, które popłynęły po jej policzkach. Wciąż daleko było jej do swojego najlepszego wydania, ale i tak, musiała podziękować mu.
- Dziękuję. Nie musiałeś tego robić. Szczególnie, że jeszcze chwilę temu byłam dla Ciebie nie miła - powiedziała cicho, starając się utrzymać kontakt wzrokowy, ale nie szło jej to nader dobrze. Wciąż czuła się dziwnie ze świadomością, że tak go potraktowała.
Nie spodziewała się, że chłopak stanie w jej obronie, tym bardziej, że w zasadzie nie miał ku temu żadnych podstaw. Jeszcze chwilę temu Alice rugała go za to, że się znalazł w tym miejscu, a teraz on wziął sobie za cel obronić ją przed tym wstrętnym duchem. Poczuła, jak robi jej się cieplej na sercu, choć ciężko było to przyznać głośno. I musiała otwarcie przyznać, że widok Marty wpadającej w szał i nurkującej nagle w odpływie sprawił jej niemałą satysfakcję. Uśmiechnęła się nawet pod nosem, co mogło wyglądać kuriozalnie w połączeniu z łzami na jej policzkach, ale Alice nie przejmowała się tym w tamtym momencie.
- Ty za to jesteś nie miłą, pryszczatą brzydulką, która wyżywa się na wszystkich! - krzyknęła za nią Alice, napawając się każdym, wypowiadanym przez nią słowem. Miała nadzieję, że urazi Martę równie mocno, jak ona uraziła ją. Kto mieczem wojuje, ten od miecza ginie.
Alice obróciła się w stronę chłopaka, ścierając resztki łez, które popłynęły po jej policzkach. Wciąż daleko było jej do swojego najlepszego wydania, ale i tak, musiała podziękować mu.
- Dziękuję. Nie musiałeś tego robić. Szczególnie, że jeszcze chwilę temu byłam dla Ciebie nie miła - powiedziała cicho, starając się utrzymać kontakt wzrokowy, ale nie szło jej to nader dobrze. Wciąż czuła się dziwnie ze świadomością, że tak go potraktowała.