[18.09, Horyzontalna] Smutna historia braci Bumfuzzle

– To chyba trochę nam ułatwia – powiedziała Brenna z pewną ulgą, wcześniej upewniając się, że przypadkiem obok ktoś nie usłyszy ich rozmowy. Mogli zrezygnować chwilowo z wypytywania sąsiadów i ograniczyć się do obserwacji, sprawdzenia aur, przyjrzenia się budynkowi, czy nosił ślady zniszczeń po Spalonej Nocy i próby zorientowania się, gdzie teraz pracują czy regularnie chodzą bracia. Jakoś wątpiła, aby napastnik był najlepszym przyjacielem ze szkoły mugolaków, z dużym prawdopodobieństwem więc albo niczego nie wiedzieli, albo zostali zastraszeni. Zwrócenie się do Selwyna było najlepszym pomysłem, na jaki wpadła w ciągu ostatniego miesiąca. – Być może najrozsądniejsze będzie rozejrzenie się, a jeżeli nie zaobserwujemy niczego podejrzanego, po prostu możemy iść wprost, przedstawić się jako przyjaciele Raphaeli i zaoferować im pieniądze na kursy i zakwaterowanie w zamian za informacje.
Spełnienie marzeń, realizacja zawodowa, przy okazji ucieczka z kraju, w którym już nie tylko polowano na takich, jak oni, ale także z nieba spadał ogień, ścigający tych o „niewłaściwej krwi”. Fałszywe twarze i umiejętności aktorskie Selwyna powinny ułatwić zachowanie anonimowości, a tajemnicze zniknięcie panny Avery utrudniało weryfikację historii o przyjaciołach.
Plan obejmował więc chwilowo obserwowanie, sprawdzenie aur, jeśli zobaczą ich z kimś, to i nici, a potem zaczepienie nieszczęsnych braci, wciągniętych w tę wojnę przy okazji koncertu, z pewną ofertą.