[Jesień 72, 09.09 Księżycowy Staw | Basilius, Millie & Thomas] Let's play

09.09 wieczór

Księżycowy Staw - pokój Miles i nie tylko

– Dobra kocie jesteśmy! Już doniosłam naszemu nadwornemu lekarzowi jaki byłeś niegrzeczny, więc mam nadzieję, że teraz nie będzie więcej powodów, żeby na Ciebie frąchać! – powitała go od progu, przynosząc ze sobą swój zwyczajowy, lekko zjebany blask, zapach świeżego jedzenia, ciepłej herbaty, oraz bardzo zmęczonego lekarza.

– Pod drodze załatwialiśmy jeszcze kilka formalności, mam nadzieję, że nie umarłeś z nudów Tomuś? W ogóle Liszek narzeka, że nie chce się przebierać w spandeks, weź mu coś powiedz! – dodała odstawiając tacę na czysty stolik w bardzo czystym pokoju.

To miejsce wyglądało obecnie zupełnie inaczej, lekko przeorganizowane, znajdowało się w nim zdecydowanie mniej ubrań. Właściwie wcale ubrań. Pomieszczenie podzielone zostało na trzy strefy: pracowo artystyczną w miejscu w którym wcześniej tez były płótna, ale leżały tak zwaną kupą wszystkie na jednoosobowym łóżku, ot zwykła rama z materacem. Teraz ładnie ułożone obrazy stały w kąciku. Jeden niewysoki regalik miał poupychane na sobie wszelkie farby i inne artystyczne szpargały. Na podłodze był nawet dywan, którego wcześniej żaden z nich nie widział z powodu ubrań.

Druga część to taka garderobiana, duża szafa z lustrem spoglądająca na nich gdy oni spoglądali na nią. Na niej powciskane były miotły i płótna również ale zwinięte. Komoda miała odgruzowany blat, na którym obecnie stał bukiet calkiem świeżo ciętych kwiatów od Tomcia (gdy jeszcze go ciął to wszystko było zarówno z jego oczami jak i Londynem) oraz kilka książek. No i był stolik z lekami, opatrunkami w pudełku, a teraz również z tacą.

Okno było wciąż otworzone, w środku było rześko i przyjemnie. Brakujące łóżko przystawione było do drugiego, pościel pokołtuniona gdzieś przy oknie poddasza.

I Thomas. Gdzieś w tym całym widoku, w tym nienaturalnym wręcz dla Miles porządku był jeszcze Thomas, czyż nie?

!Strach przed imieniem