28.09.2025, 20:04 ✶
(Ten post był ostatnio modyfikowany: 04.10.2025, 22:15 przez Urd Nordgesim.)
– By zamykać się kajucie z personelem... – powtórzyła za nią leniwie, odchylając głowę w tył, jakby próbowała się rozsmakować w tych słowach. Chwilę potem przekrzywiła swoje oblicze niewinnie i kokieteryjnie, ześlizgując się po sylwetce rozmówcy z nową wiedzą, jaką była jego płeć. – To brzmi jak doskonała wymówka by tu być. Czyż nie na tym polegają takie podróże? Na przygodach? Na doświadczaniu tego, czego na lądzie nie wypada zbyt ostentacyjnie doświadczać? – To zdecydowanie nie był zwykły kelner. Oczywiście Urd nie przypuszczała jeszcze, że ma do czynienia z magiem, a panujący wkoło półmrok skutecznie tonował jej zapędy by orientować się jakkolwiek w tym, że jest to również mag jej w jakimś stopniu znajomy. O nie... Na razie biała marynareczka była dla niej wyzwaniem wartym podjęcia. Rozrywką przed rutyną kolejnej trzymiesięcznej eskapady.
– A ja... ja zawsz mogłam się pomylić. Jako przyjaciółka jubilata, lekko przecież już wstawiona... to normalne, że czasem drzwi mieszają się ze sobą. – Spomiędzy warg wypływały kolejne słowa ociekające jadowitą słodyczą, niewinnością szytą zdecydowanie zbyt grubymi nićmi. Ton, gest, wystarczyło tego aż tak nie przerysować, a można było się pomylić. Czemu to robiła? Nie była pewna. Czasem może tak jak złodziej lubił gdy ktoś chociaż próbował złapać go za rękę, tak ona chciała być złapana za... Cokolwiek związanego z jej profesją. Język?
Być może też przyczyna była o wiele bardziej prozaiczna. Alkohol pozostawiony w żołądku coraz skuteczniej infekował ciało i myśl, a Urd nagle przypomniała sobie po co tu przyszła. To była bardzo potrzebna wizyta wymagająca zajrzenia do małej ciasnej łazieneczki.
Vad fan!
Jakby pozwoliła swojej rozmówczyni tu zostać, wina z pewnością spadnie na nią za cokolwiek w tej chwili robiła po kelnerską przykrywką ta dusza w nieswoim pokoju. Nordgesim mruknęła w niezadowoleniu.
– Lady's agreement? Ja dokończę swoje, a potem zapewnię alibi nam obu. Moja przygoda z tymi ludźmi dopiero się zaczęła i nie chcę, bardzo nie chcę, żeby skończyła się zbyt szybko... – Zawsze pozostawało zaklęcie wymazania pamięci, ale było to takie... nieeleganckie.
– A ja... ja zawsz mogłam się pomylić. Jako przyjaciółka jubilata, lekko przecież już wstawiona... to normalne, że czasem drzwi mieszają się ze sobą. – Spomiędzy warg wypływały kolejne słowa ociekające jadowitą słodyczą, niewinnością szytą zdecydowanie zbyt grubymi nićmi. Ton, gest, wystarczyło tego aż tak nie przerysować, a można było się pomylić. Czemu to robiła? Nie była pewna. Czasem może tak jak złodziej lubił gdy ktoś chociaż próbował złapać go za rękę, tak ona chciała być złapana za... Cokolwiek związanego z jej profesją. Język?
Być może też przyczyna była o wiele bardziej prozaiczna. Alkohol pozostawiony w żołądku coraz skuteczniej infekował ciało i myśl, a Urd nagle przypomniała sobie po co tu przyszła. To była bardzo potrzebna wizyta wymagająca zajrzenia do małej ciasnej łazieneczki.
Vad fan!
Jakby pozwoliła swojej rozmówczyni tu zostać, wina z pewnością spadnie na nią za cokolwiek w tej chwili robiła po kelnerską przykrywką ta dusza w nieswoim pokoju. Nordgesim mruknęła w niezadowoleniu.
– Lady's agreement? Ja dokończę swoje, a potem zapewnię alibi nam obu. Moja przygoda z tymi ludźmi dopiero się zaczęła i nie chcę, bardzo nie chcę, żeby skończyła się zbyt szybko... – Zawsze pozostawało zaklęcie wymazania pamięci, ale było to takie... nieeleganckie.