Być może Nicholas liczył na odpowiedź w stylu, zwiększy się dawki eliksiru i wtedy zadziała jak trzeba. Odkąd dołączył do organizacji śmierciożerców i otrzymał mroczny znak, ograniczał swoje kontrolne wizyty u uzdrowiciela. Jakby w obawie, że podczas badań, zaklęcie maskujące może odkryć jego tajemnicę w postaci mrocznej pieczęci.
Rodolphus swoimi słowami tylko utwierdził fakt, że wizyta u uzdrowiciela i tak go nie ominie. Nie tylko kaszel jest męczący, ale obecnie stosowane eliksiry na serce, przestały działać tak jak kiedyś i potrzebuje czegoś nowego, mocniejszego. Jakby ostatnie wydarzenia w Mauzoleum jak i w pogrążaniu Londynu w ogniu, bardziej pogorszyły jego stan zdrowia. To było w końcu widać.
- Wiem, że tego nie uniknę.Przyznał rację. Przyznał, że był tego świadom, że ucieknie przed tym. Bo kto wie, czy nie złapał czegoś gorszego. A może potrzebuje na swój organizm innej mieszkali ziołowej i leczniczej? Niż tradycyjna, stosowana dla innych czarodziei?
Miniaturka Dementowa sprezentowana przez kogoś. Wyraz raczej śmiertelnej sympatii. Czy powinien być o to zazdrosny?
- A nie w obecnym?
Rzucił ironicznie, choć kto inny by wiedział, jakich grzechów dopuścił się Rodolphus, aby tak zostać za nie nagrodzonym. Nicholas by to tak odebrał. Taką śmierć przygarnąłby do siebie. Takiego Dementora, który nim na pewno się nie pożywi. Nicholas nie miał w sobie nic, czym miałby nakarmić taką istotę. Ale inne dusze, chętnie by sprezentował.
Motylarnia. Tutaj spojrzenie przeniósł na Rodolphusa, kierując się w stronę stolika, gdzie pozostawione zostały eliksiry.
- Miałem zapytać.Rzucił jeszcze okiem na zamkniętego dementora, po czym znów na Lestrange’a.
- Sprezentowałeś mi to jako wyraz sympatii, czy próbujesz mnie za coś ukarać?
Odbił tekstową piłeczkę unosząc brew ku górze, jakby powiązywał wysyłanie prezentów między śmierciożercami. Nie mając jednak pojęcia, od kogo Rodolphus otrzymał swoje czarne stworzenie. Które według Nicholasa, było wspaniałe. Nawiązał także to tego, gdyż pamiętał jak przebiegła ich rozmowa przed masowym atakiem na Londyn. W jego mieszkaniu, które teraz cuchnie zaciekami klątwy. Choć motyle nie były przejawem niczego złego, sama ich hodowla była jednak wyzwaniem i patrzenie na ich krótki żywot, mogło mieć jakieś przesłanie.