Dostając prezent w postaci miniaturowego dementora i to jeszcze od Sędziny Wizengamotu, można odebrać to w różny sposób. Jako ostrzeżenie, albo wyraz wdzięczności. W zależności od tego, po czyjej stronie opowiadała się czarownica. Czymś mógł Lestrange jej podpaść albo przypodobać się, że ów taki prezent otrzymał. Nicholas osobiście nie miał styczności z tą kobietą, rejestrując jedynie fakt, że ktoś taki pracuje w Ministerstwie Magii i był żoną jego mentora.
Gdyby jednak Rodolphus mu powiedział, pochwalił się kto mu ten prezent wręczył, wysłał, Nicholas nie uwierzyłby. Bądź zaczął zastanawiać, co odwalił? Być może rozwodzenie się nad tematem Sędziny byłby łatwiejszy, niż mówienie o ich relacji.
Błogosławiony przez ciemne mugolskie moce, które stworzyły urządzenie gwiżdżące podczas zagotowania wody, zostało potępieńczo magią odsunięte od pieca gazowego przez właściciela tego domostwa. Travers liczył widocznie na to, że Lestrange postanowi od razu przygotować im coś do picie i wróci, zapominając o rozpoczętym temacie. To jednak Traversowi nie było dane "uciec" od tego wątku. Nie powinno być trudne wyrażenie słów dla kogoś, kto nie kocha, nie umie okazywać miłości, a tylko spełnianie potrzeb.
Odczekawszy chwilę, nie spoglądając na to, co czynił gospodarz, Nicholas cierpliwie poczekał aż ten znów będzie miał jego uwagę. A ich oczy znów się ze sobą spotkają. Te szare tęczówki Rodolphusa. Tak dobrze znane, a jednak inne. Mauzoleum zmieniło jakby ich oboje. Śmierć Roberta zwiększyła między nimi dystans. Ostatnie ataki, skierowały ich do ponownej, wspólnej współpracy. Czy powinien go wciąż mieć przy sobie, mieć na oku?
- Ostatnie wydarzenia, zwiększyły dystans między nami… Jak to dalej widzisz?Inaczej Nicholas nie umiał się wysłowić, ani używać sformułowań dotyczące związku, bo przecież takowego między nimi nie było. Relacja skomplikowana, ale odpowiadająca im obojgu. Nawet jak mieszkali razem u Traversa, żaden nie wchodził w drogę drugiemu. Umieli się dogadać, nawet milczeniem. Dwóch niewymownych. Bez słów się rozumiejących. Nie musieli znów mieszkać razem, jeżeli mieliby relację utrzymywać taką, jaka miała miejsce przed zejściem do Mauzoleum.