06.10.2025, 22:13 ✶
Juliett kiwnęła głową, powoli i z namysłem, jakby wciąż zastanawiała się czy w ogóle było to prawdą. Otrzymywane przez nią komunikaty najwyraźniej były niepełne lub zwyczajnie sprzeczne, co w sumie mogło mieć miejsce jeśli napływały z różnych stron i ludzie łapali się teraz fal jak deski ratunku.
- Ciężko powiedzieć co. Pojawia się w niektórych zgłoszeniach, w innych jest pomijany. Ktoś sugerował śnieg, ale śnieg na początku września? Niby nie takie rzeczy się zdarzały, ale... ale to Anglia? - mimo tego, że pytanie Victorii wydawało się retoryczne i tak zdecydowała się odpowiedzieć, może wykorzystując tę okazję by jakoś samej sobie ułożyć informacje, do których miała dostęp. Może też powinna wrócić do pracy, zamiast stać obok Lestrange, ale chwilowo zamknięte drzwi do biura Harper zdawały się sprawiać, że Everlight jakby z niecierpliwością czekała aż wreszcie się otworzą, a Moody wyda jakieś własne polecenia. Protokoły, wprawiane w ruch podczas kryzysów to jedno, ale zdanie zwierzchnika miało jednak o wiele większą siłę przebicia, szczególnie kiedy była to szefowa Biura Aurorów.
- Dostajemy zgłoszenia z różnych miejsc z Londynie, magicznym czy niemagicznym. Więc może dojść do tego, że zaistnieją jakieś kryzysy związane z mugolami - a wtedy amnezjatorzy będą mieli pełne ręce roboty. Było to więc cholernie problematyczne i niewygodne, dokładające stosy papierkowej roboty, nawet jeśli ten moment nie był chyba najwłaściwszym by się tym przejmować. - Nie wiem. Może to inne miasto, a może ktoś coś pomylił albo to niezwiązany incydent. Jest na to odrobinę za wcześnie. My, jako biuro aurorów, mamy polecenie oddelegowywać ludzi do incydentów dziejących się u nas, w Londynie. Z resztą, przy punktach teleportacyjnych powinni się znaleźć osoby, które będą was nakierowywać. Wiesz, żeby nie teleportować się na ślepo - wyjaśniła.
W międzyczasie biuro w większości opustoszało - pracujący w nim aurorzy, przynajmniej ci, którzy mieli pod ręką swoich partnerów, udali się wskazanego punktu teleportacyjnego i całość pomieszczenia wyglądała, jakby zostało zawieszone w czasie. Na wpół dopite kubki z kawą, niedojedzone pączki, częściowo tylko wypisane raporty - dokładnie tak jak zostały porzucone i przez moment można by aż pomyśleć, ze to faktycznie był jakiś koniec świata.
- Pozostaje tylko mieć nadzieje, że uda się to szybko opanować - westchnęła, uśmiechając się niemrawo, jakby na moment chcąc nieco rozluźnić napiętą atmosferę, albo chociaż samej sobie dodać otuchy.
Harper wreszcie otworzyła drzwi biura, klnąc przy tym pod nosem, kiedy kierowała się do drzwi prowadzących do biura brygady uderzeniowej. Przynajmniej w tym momencie plusem był fakt, że znajdowali się po sąsiedzku. Natknęła się tam jednak na Bonesa i paru Brygadzistów, którzy najwyraźniej byli tymi, którzy nie posiadali partnerów.
- Ciężko powiedzieć co. Pojawia się w niektórych zgłoszeniach, w innych jest pomijany. Ktoś sugerował śnieg, ale śnieg na początku września? Niby nie takie rzeczy się zdarzały, ale... ale to Anglia? - mimo tego, że pytanie Victorii wydawało się retoryczne i tak zdecydowała się odpowiedzieć, może wykorzystując tę okazję by jakoś samej sobie ułożyć informacje, do których miała dostęp. Może też powinna wrócić do pracy, zamiast stać obok Lestrange, ale chwilowo zamknięte drzwi do biura Harper zdawały się sprawiać, że Everlight jakby z niecierpliwością czekała aż wreszcie się otworzą, a Moody wyda jakieś własne polecenia. Protokoły, wprawiane w ruch podczas kryzysów to jedno, ale zdanie zwierzchnika miało jednak o wiele większą siłę przebicia, szczególnie kiedy była to szefowa Biura Aurorów.
- Dostajemy zgłoszenia z różnych miejsc z Londynie, magicznym czy niemagicznym. Więc może dojść do tego, że zaistnieją jakieś kryzysy związane z mugolami - a wtedy amnezjatorzy będą mieli pełne ręce roboty. Było to więc cholernie problematyczne i niewygodne, dokładające stosy papierkowej roboty, nawet jeśli ten moment nie był chyba najwłaściwszym by się tym przejmować. - Nie wiem. Może to inne miasto, a może ktoś coś pomylił albo to niezwiązany incydent. Jest na to odrobinę za wcześnie. My, jako biuro aurorów, mamy polecenie oddelegowywać ludzi do incydentów dziejących się u nas, w Londynie. Z resztą, przy punktach teleportacyjnych powinni się znaleźć osoby, które będą was nakierowywać. Wiesz, żeby nie teleportować się na ślepo - wyjaśniła.
W międzyczasie biuro w większości opustoszało - pracujący w nim aurorzy, przynajmniej ci, którzy mieli pod ręką swoich partnerów, udali się wskazanego punktu teleportacyjnego i całość pomieszczenia wyglądała, jakby zostało zawieszone w czasie. Na wpół dopite kubki z kawą, niedojedzone pączki, częściowo tylko wypisane raporty - dokładnie tak jak zostały porzucone i przez moment można by aż pomyśleć, ze to faktycznie był jakiś koniec świata.
- Pozostaje tylko mieć nadzieje, że uda się to szybko opanować - westchnęła, uśmiechając się niemrawo, jakby na moment chcąc nieco rozluźnić napiętą atmosferę, albo chociaż samej sobie dodać otuchy.
Harper wreszcie otworzyła drzwi biura, klnąc przy tym pod nosem, kiedy kierowała się do drzwi prowadzących do biura brygady uderzeniowej. Przynajmniej w tym momencie plusem był fakt, że znajdowali się po sąsiedzku. Natknęła się tam jednak na Bonesa i paru Brygadzistów, którzy najwyraźniej byli tymi, którzy nie posiadali partnerów.