Stanley miał to do siebie, że w swojej formie bez maski potrafił być miłym i czarującym mężczyzną, więc de facto nie miał zamiaru jakoś specjalnie krzywdzić innych, a tym bardziej bez żadnej potrzeby czy konieczności. Charlotte nie musiała się obawiać, chociaż chodziła po bardzo cienkiej linii.
- No prawda. Jak na ciebie patrzę to same kłopoty. Wyjęłaś mi to prosto z ust - zgodził się z nią - Ale mimo wszystko zostawię facetów dla ciebie. Może będziesz miała wtedy jakieś szanse
Czy myślenie stereotypami było nieeleganckie? Może ale byli na Nokturnie, a tutaj panowały inne zasady. Nie było wytwornych kawiarni i restauracji. Nie było wielkich dam i księżniczek. To był raj dla złoczyńców, ludzi wyjętych spod prawa i szemranych typków. Czego się spodziewała Mulciberówna? Stereotypy były tuta najmniejszym problemem.
- Wyjebane mam w jakieś groźby. Jakbym chciał ci zrobić krzywdę, to bym to po prostu zrobił. Informuję po prostu jak wspólnik wspólnika - przedstawił sprawę jasno, aby wiedzieli na czym stoją. Pierwsze wrażenie może nie było piorunujące ale nie znaczyło, że mieli sobie od razu skakać do gardeł.
Borgin nie skomentował jej przypadłości, chociaż dostrzegł pewne zmiany na jej skórze. Była to kwestia do odnotowania i zapamiętania, wszak mogła się przydać w przyszłości.
- Charlotte Mulciber. Bardzo mi miło - odparł równie miło co ona, niemalże się rozczulając na taką piekną reakcję z jej strony - Czy dużo się nie panoszy? Zależy kogo weźmiesz pod uwagę. Powiedzmy, że masz rację. Nie ma co się kłócić o takie błahostki jak ilość Mulciberów na Nokturnie. Wszyscy wiemy, że jest to liczba skończona
- Nie wypada to się kurwić za pieniądze, a nie prowadzić uczciwy interes na Nokturnie - stwierdził, odnosząc się do słów Alexandra, które wypowiedziała Mulciberówna - Ale nie wchodzę w szczegóły między tobą, a nim. Bawcie się sami w te wojenkę, których i tak jest za dużo w tej rodzinie - zauważył, chociaż nie był pewien czy Charlotte wiedziały o tym wszystkim, co miało miejsce za kulisami.
- Kartka? Dla Alexandra? A co, urodziny miał? - zapytał retorycznie - Ale może być. Daj jakieś nożyczki to powycinam jakieś elementy. Mam w tym wprawę, a i klejenie mi idzie całkiem nieźle - przedstawił swój pakiet umiejętności - Tylko weź mi załatw jakiś stołek czy inny zydelek, bo ile można stać - zastukał ponownie w blat.
- Jakiś konkretny koncept na tę kartę? Jakieś wielkie życzenia chcesz, a może jakąś zagadkę dla niego? Wiesz, tak żeby mu główka pracowała, a nie tylko myśli o tych bzdetach - produkował się, próbując ustalić najlepsze rozwiązanie w zaistniałej sytuacji.
"Riddikulus!"
- Danielle Longbottom na widok Stanleya Bo[r]gina
"Jestem dumna, że pomagałeś podczas zamachu."
- Stella Avery na wieści o udziale Stanley w walkach podczas Beltane 1972