Biblioteka Maeve, kwiecień 1972 || Telepatyczne męczenie czas zacząć. ||

Przywykła do tego, że Cody pojawiał się w bibliotece tuż przed świtem, albo kiedy zmierzchało. Nie zastała go z samego rana, zanim słońce wyszło zza horyzontu, więc uznała, że nie planował dzisiaj spędzić dnia między regałami. Zajęła się własnymi sprawami, prowadząc dziwną, acz całkiem interesującą korespondencję z urzędniczką Brygady Uderzeniowej, Brenną Longbottom. Śledztwo, które prowadziła, całkiem ją zaintrygowała, chociaż nie słyszała jeszcze o przypadku anomalii teleportacyjnych występujących na terenie Wielkiej Brytanii. Nic więc dziwnego, że sięgnęła po coś, na co brytyjscy czarodzieje nie zwróciliby nawet uwagi, wędrując między regałami: dzieło włoskiej specjalistki od meteorologii, Chiary d’Urso. Przeglądała książkę, zaznaczając sobie co ważniejsze fragmenty, które zamierzała dla panny Longbottom przetłumaczyć, gdy nagle ktoś złapał ją za ramiona. Wzdrygnęła się, przygotowana na atak obcego człowieka i instynktownie sięgnęła po różdżkę, dźgając nią w ramię intruza, nim zorientowała się, że to tylko Cody. Wywróciła oczami, nie odkładając jednak magicznego patyka. Wskazała palcem na jego ociekający wodą płaszcz, robiąc przy tym minę mówiącą: „wypad mi z tym” i przekserowała dłoń w kierunku wieszaka na ubrania. Zaraz rzuciła też niewerbalne zaklęcie, mające wyczyścić plamy błota.
- Wampir zaraz zniszczy mi moją pracę – fuknęła w myślach, jak zawsze modląc się w duchu, by w pobliżu nie było nikogo innego posługującego się falami. Nie lubiła, gdy ktokolwiek podsłuchiwał jej rozmowy, nawet gdy dotyczyły wyłącznie pogody. Czuła się przy tym dość niezręcznie – jak gdyby obca osoba wchodziła do jej umysłu, szperając w nim. Uczucie podobne do legilimencji, której uczyła się kiedyś z Rogerem i do której nie przyznała się nawet przyjaciołom.
- Jeśli nie pojawisz się u mnie przez kolejny tydzień, mam rozumieć, że postanowiłeś się opalać? – zapytała, znów wywracając przy tym oczami i odłożyła różdżkę na bok, ponownie sięgając po pióro. Potrafiła skupić się na pracy nawet przy Codym, a na tym tekście zależało jej wyjątkowo mocno. Lubiła być przydatna, zwłaszcza gdy dotyczyło to tłumaczeń. Tęskniła za dawną pracą w Ministerstwie Magii.
- Przekładam tekst z włoskiego dla Brenny Longbottom. Chyba badają jakieś anomalia teleportacyjne, nie do końca rozumiem, co się dzieje. Możliwe, że coś nastąpiło w Little Hangleton, bo poprosiła mnie również o książki historyczne na temat tego miejsca – ciągnęła i zerknęła do książki d’Urso, szukając fragmentu, na którym przerwała. Odczytywanie takich tomiszczy wydawało się banalnie proste, gdy znało się tak wiele języków. Niekiedy musiała upewniać się kilkukrotnie, jak został spisany taki tekst, nim komukolwiek go pokazała. Zdarzyło się jej już na początku kariery w Ministerstwie podsyłać kolegom pisma z uwagami w mandaryńskim, bo nie zorientowała się, że nie są po angielsku.