28.10.2025, 18:23 ✶
Wampiry i ludzkość. Ludzkość i wampiry. Było zabawne obserwować te bardzo buńczuczne mróweczki, było zabawne widzieć ich wolę walki i przetrwania jako grupy, jako potężnej zbiorowości gdy samemu było się jednostką. Cyfry, zmieniające się jak w kalejdoskopie twarze. Dlatego lubił długowieczne krzewy i drzewa. One wbrew pozorom nie zmieniały się aż tak szybko. Mimo wszystko słuchał jej z uwagą. Może nie we Francji, ale tu w Anglii ród Lestrangów zdawał się być istotną gałęzią, a on musiał - aby być cennym nabytkiem w agencji detektywistycznej panny Rosewood) nabywać nowe kontakty i znajomości. Gdyby miał pewność, że Jonathan nie osiwieje gdy ponownie zobaczy go na jakimś wydarzeniu society, to pewnie też zacząłby się rozglądać za potencjalnymi zaproszeniami. Ich rozejm był na to jednak zbyt kruchy. Przynajmniej na razie.
- Badaczka. To brzmi fascynująco co opowiadasz mi o tych kwiatach. Nie wyglądają na zabójcze, ale oboje wiemy, że śmierć wśród roślin potrafi być mniej widowiskowa choć absolutnie nie mniej skuteczna. - Zastanawiał się, czy dałby radę zdobyć zadzonkę. Potrzebował ogrodu, potrzebował go niemalże rozpaczliwie, a nezręcznym byłoby zagrzebywać się w cudzych ziemiach.
- Tak właśnie zdało mi się, że posługiwała się tym nazwiskiem gdy poznałem ją pierwszy raz. Proszę sprawdzić w kronikach i nie mieć jej za złe tej tajemniczości. Ja przez moment tylko śledziłem losy swoich krewnych, gdy umarli moi ulubieni, było mi zbyt przykro by kontynuować tę obserwację. - skłamał, choć czy było to kłamstwem, jeśli zwyczajnie zabił ich dość szybko goniony klątwą, jeszcze nieokrzesany w nowej formie? No potem, jak się opanował tę dekadę później to było mu przykro. Tak to z tymi ludźmi bywało...
- O! I jeszcze William. - przypomniał sobie nieoczekiwanie. - William Lestrange, z nim też miałem przyjemność zamienić słowo czy dwa. To Pani brat? Kuzyn? Czy też bada te kwiaty?
- Badaczka. To brzmi fascynująco co opowiadasz mi o tych kwiatach. Nie wyglądają na zabójcze, ale oboje wiemy, że śmierć wśród roślin potrafi być mniej widowiskowa choć absolutnie nie mniej skuteczna. - Zastanawiał się, czy dałby radę zdobyć zadzonkę. Potrzebował ogrodu, potrzebował go niemalże rozpaczliwie, a nezręcznym byłoby zagrzebywać się w cudzych ziemiach.
- Tak właśnie zdało mi się, że posługiwała się tym nazwiskiem gdy poznałem ją pierwszy raz. Proszę sprawdzić w kronikach i nie mieć jej za złe tej tajemniczości. Ja przez moment tylko śledziłem losy swoich krewnych, gdy umarli moi ulubieni, było mi zbyt przykro by kontynuować tę obserwację. - skłamał, choć czy było to kłamstwem, jeśli zwyczajnie zabił ich dość szybko goniony klątwą, jeszcze nieokrzesany w nowej formie? No potem, jak się opanował tę dekadę później to było mu przykro. Tak to z tymi ludźmi bywało...
- O! I jeszcze William. - przypomniał sobie nieoczekiwanie. - William Lestrange, z nim też miałem przyjemność zamienić słowo czy dwa. To Pani brat? Kuzyn? Czy też bada te kwiaty?