05.11.2025, 00:15 ✶
Urd lubiła wygrywać. Ale też nie wygrywałaby, gdyby nie była choć trochę podejrzliwa. Pójście do łazienki było oczywistym celem jej wycieczki tutaj, ale... co było celem szczuplutkiej blondyneczki, która może uległa zbyt łatwo? Co to Agreement z samym pewnym Ladies, bo w sumie nie mogła być pewna, że jej partnerka w zbrodni nie czmyhnie, nie wystawi jej, nie zwędzi czegoś, a potem będzie na nią... O nie nie, sukces przyszedł zbyt łatwo, więc podeszła doń z pełnią foczej nieufności.
Mimo wszystko uśmiechała się dalej, bardzo powoli zbliżając się do swojego pierwotnego planu, dając sobie moment w zawianej główce na uformowanie nowego. A może jej się wcale nie podobało, że ktoś chce okradać jej jeleni. Postępując bliżej, postępując krok za krokiem, przechylała głowę z zastanowieniem, czasem teatralnie potykajac się o własne nogi by móc zanieść się stłumionym chichotem i w końcu w tym pięknym i zgrabnym slalomiku nie trafić w drzwi, a wprost w drobne ciało kelnereczki. Przyjemnie było przypłaszczyć ją do cienkiej ścianki jachtu. Przyjemnie było otoczyć słodką wonią perfum doprawioną goryczą aperoll spritza. Ich twarze dzieliło kilka cali, Urd wspierała się o ścianę dłońmi tuż nad barkami nieznajomej, na jej twarzy wciąż tańczył rozbawiony uśmiech oceniający rysy. Ładne rysy. Przyjemne w obiorze.
Gdzieś w którymś kościele zadzwonił dzwon, ale tyleż tych dzwonów biło od rana, każdy zdawało się, że każdy kwadrans wybijany był na tym piekielnym białym stateczku.
- A może nowy plan. Na co nam polowanie na fanty, skoro mogłybyśmy inaczej skorzystać z chwili prywatności? - Ryzykowna karta, ale dlaczego miałaby z niej nie skorzystać. Głód w oczach, czasem rozpoznawała go u innych. Ciężko było jej nie przypuszczać, że włamywaczka nie stroni od przyjemności. Wino, kobiety, śpiew... szybkie miotły, brwurowe teleportacje. Czy mogła ją mierzyć swoją miarą? Czy mogła szukać tego właściwego obojgu uzależnienia od adrenaliny? Być może chybiła, ale nie mogła się powstrzymać, by nie podbić stawki. Kto pierwszy zmieni tor lotu... ciekawe. Bardzo ciekawe, zwłaszcza teraz, gdy wciąż pozostawały na kollizyjnej linii. Nagle panna Nordgesim zdała sobie sprawę, że może wcale nie chce wytrzeźwieć. Może o wiele lepiej byłoby upić się bardziej chłodem angielki. Oczy mimowolnie ześlizgnęły się na usta, zęby łagodnie nadgryzły wargę. Pokusa była silna, a ona och, tak kiepska była w odwracaniu od nich głowy. Zwłaszcza teraz. Zwłaszcza dziś.
Mimo wszystko uśmiechała się dalej, bardzo powoli zbliżając się do swojego pierwotnego planu, dając sobie moment w zawianej główce na uformowanie nowego. A może jej się wcale nie podobało, że ktoś chce okradać jej jeleni. Postępując bliżej, postępując krok za krokiem, przechylała głowę z zastanowieniem, czasem teatralnie potykajac się o własne nogi by móc zanieść się stłumionym chichotem i w końcu w tym pięknym i zgrabnym slalomiku nie trafić w drzwi, a wprost w drobne ciało kelnereczki. Przyjemnie było przypłaszczyć ją do cienkiej ścianki jachtu. Przyjemnie było otoczyć słodką wonią perfum doprawioną goryczą aperoll spritza. Ich twarze dzieliło kilka cali, Urd wspierała się o ścianę dłońmi tuż nad barkami nieznajomej, na jej twarzy wciąż tańczył rozbawiony uśmiech oceniający rysy. Ładne rysy. Przyjemne w obiorze.
Gdzieś w którymś kościele zadzwonił dzwon, ale tyleż tych dzwonów biło od rana, każdy zdawało się, że każdy kwadrans wybijany był na tym piekielnym białym stateczku.
- A może nowy plan. Na co nam polowanie na fanty, skoro mogłybyśmy inaczej skorzystać z chwili prywatności? - Ryzykowna karta, ale dlaczego miałaby z niej nie skorzystać. Głód w oczach, czasem rozpoznawała go u innych. Ciężko było jej nie przypuszczać, że włamywaczka nie stroni od przyjemności. Wino, kobiety, śpiew... szybkie miotły, brwurowe teleportacje. Czy mogła ją mierzyć swoją miarą? Czy mogła szukać tego właściwego obojgu uzależnienia od adrenaliny? Być może chybiła, ale nie mogła się powstrzymać, by nie podbić stawki. Kto pierwszy zmieni tor lotu... ciekawe. Bardzo ciekawe, zwłaszcza teraz, gdy wciąż pozostawały na kollizyjnej linii. Nagle panna Nordgesim zdała sobie sprawę, że może wcale nie chce wytrzeźwieć. Może o wiele lepiej byłoby upić się bardziej chłodem angielki. Oczy mimowolnie ześlizgnęły się na usta, zęby łagodnie nadgryzły wargę. Pokusa była silna, a ona och, tak kiepska była w odwracaniu od nich głowy. Zwłaszcza teraz. Zwłaszcza dziś.