- Podejrzewam, że gdybym naprawdę zaczęła je oglądać, to byś mi towarzyszył. Pilnowałbyś mnie, żeby przypadkiem coś mnie nie zżarło. - Jakoś nie do końca wydawało się jej, aby Benjy zostawił ją samą w ciemności wśród drzew, miała to dziwne wrażenie, że był skłonny trwać przy niej podczas tych dziwactw, które czasem ją ogarniały. Nie zostawił jej w końcu, kiedy przepadła w otchłań przeszłości podczas jednego z ich spacerów, czuwał tam nad nią, by nie stała jej się krzywda. Opiekował się Prue, gdy tego potrzebowała, nie musiała nic mówić - po prostu był przy niej.
- Poniekąd to jest ze sobą powiązane, znasz mnie więc możesz przewidzieć mój ruch. - Nie mogła sobie odpuścić ostatniego słowa, ale zapewne i to przewidział, bo miał świadomość, w jaki sposób działała Prudence. Może i nie mieli przyjemności przebywać w swoim towarzystwie zbyt wiele w ciągu ostatnich lat, ale był taki czas, kiedy bardzo często na siebie wpadali. Wtedy nie do końca doceniała tę ich dziwną więź, teraz jednak, kiedy odpuściła i pozwoliła sobie na to, żeby przestać walczyć było zupełnie inaczej. Jak widać wystarczyło spojrzeć na obrazek nieco szerzej, a wszystko mogło być dużo prostsze i przyjemniejsze.
Nie sądziła, aby jeszcze kiedyś miała pojawić się w tym miejscu, także starała się zapamiętać, jak najwięcej szczegółów, zresztą sama i tak by tutaj nie trafiła, może gdyby pojawili się tutaj w dzień... po ciemku jednak nawet z jej doskonałą pamięcią nie była w stanie obeznać się z drogą, która prowadziła nad jezioro. Może to i lepiej, na zawsze już będzie się dla niej wiązało z tym krótkim czasem w przeszłości, kiedy połączyło ich coś więcej. Dobrze było mieć miejsca do których warto było wracać, nawet tylko we wspomnieniach, przypominały o tym, że był pewien moment w czasie i przestrzeni, kiedy wszystko wydawało się proste. Napawała się wiec widokiem i tą ciszą, która była bardzo przyjemna, przerywana jedynie przez szum wody uderzającej o brzeg i silniejsze podmuchy wiatru, które szeleściły liśćmi drzew znajdujących się wokół jeziora.
- To nie brzmi szczególnie pocieszająco, jeśli latem była zimna jak diabli, to teraz jaka jest? - Nie do końca wiedziała, czy chce znać odpowiedź na to pytanie, przynajmniej Benjy był z nią szczery i przygotowywał Prue na najgorsze. Naprawdę to ceniła, chociaż w tym wypadku, wolałaby tego nie wiedzieć, bo to skłaniało ją do zastanawiania się, czy naprawdę chce to zrobić. Czy zimna woda była w stanie ją powstrzymać przed spełnieniem swoich założeń? Jeszcze nie zadecydowała.
Dawna Prudence pewnie by skapitulowała, odpuściła, uważała, że to jest zupełnie niepotrzebne, znalazła milion powodów dla których nie warto byłoby włazić do jeziora. Ta nowa wersja Prue, która miała chęć przeżyć coś więcej chciała zobaczyć, jak to jest, nawet jeśli miałoby ją to kosztować przeziębieniem w przeciągu kilku najbliższych dni.
- Myślę, że tego chcę. - Takie mieli w końcu założenie, gdy wyruszali, nie chciała go zmieniać.
- Obawiam się, że jeśli zrobisz to pierwszy, a ja zobaczę Twoją reakcję, to nie będzie opcji, żebym zanurzyła w tej wodzie chociaż palec. No i jeśli Ty zamienisz się w sopel? Jak wtedy wrócę? - Być może i Fenwick był duży i silny, jednak nie sądziła, żeby i na nim chłodna woda nie zrobiła żadnego wrażenia.
- Już lepiej, abyśmy zamienili się w sople razem i zostali w tym jeziorze. - To brzmiało jak nie najgorszy plan, nie musieliby wracać do codzienności i mogli zostać tutaj na zawsze, nie byłoby to chyba najgorszym rozwiązaniem, miejsce było w końcu całkiem malownicze.
Confusion in her eyes that says it all
She's lost control