Rozumiał, albo chciał zrozumieć. Rozłąka a utrata rodziców, odbierane są inaczej. Jemu brakowało matki i ojca, z którymi mógłby porozmawiać o swoich problemach, czy dzielić się sukcesami. Olivia to miała. Przedstawiła mu sytuację ze swoją siostrą, która mieszka we Francji. Czy Olivia nie obawiała się odległości z tego względu, że gdyby coś się miało wydarzyć, nie zdąży im pomóc? Tak jak było w jego przypadku?
Nie drążył tematu. Ale przystał na kompromis, żeby pozostać w Anglii. Wiedział też, że czeka go spotkanie z jej rodzicami. Przyjdzie ten moment, że powinni go poznać. Może i Olivia zapewniała go, że zostanie zaakceptowany, że go polubią jaki jest i status krwi, oraz pochodzenia nie ma u nich znaczenia. To jednak, gdzieś z tyłu głowy, miał ten lekki stres.
Pozwolił jej na dotyk swojego policzka, uśmiechając się na jej widok. Ale kiedy postanowiła sięgnąć po paczkę papierosów, którą za chwilę zobaczył w jej dłoniach, spojrzał na nią nieco karcąco, ale też znacząco, że przecież i tak nic nie może powiedzieć. Ale to co usłyszał jako następne, ukazało na jego twarzy miłe zaskoczenie. W nagrodę przysunął swoją twarz do jej i dał buziaka w policzek za dzielność i wytrwałość. Nawet pięć dni bez palenia papierosa, uważał w jej przypadku za sukces. Stresowała się, było to zrozumiałe. Słowa tutaj nie były potrzebne. Wiedziała doskonale, że chciał dla niej dobrze i jedno jego spojrzenie na jej paczkę papierosów mogło mówić wiele.
Tristan zacząłby się zastanawiać, czy zasugerowanie jej innego zamiennika pod nałóg, który będzie mniej szkodliwy dla jej zdrowia, sprawi że rzuci dosłownie palenie, zda egzamin, to jednak rozmowa o wymarzonej wspólnie przyszłości szybko sprawiła, że Olivia zgasiła swojego papierosa. Gdy tak wymieniała elementy natury, miasteczka, obrzeża i wzmiankę o kulturze, kiwał głową potwierdzająco, znów stopniowo zbliżając się do jej twarzy, aby tym razem dać jej pocałunek prostu w usta. Jakby to był pakt umowny na wspólną przyszłość, z domkiem jednorodzinnym na łonie natury. Gdzie mogliby wychowywać dzieci w obu ich kulturach. Mieć także zwierzęta i samodzielnie rozwijać się zawodowo.
Ward nie przejmował się faktem, że ktoś ich mógłby zobaczyć. Z Olivią nie byli jedyną parą w tym parku, która okazywała sobie miłość. Jednakże ten spokojny i uroczy moment został im jednak przerwany, kiedy niespodziewanie podleciała piłka w ich kierunku, odbijając się od nogi Olivii. Wypłoszyło to tymczasowo wiewiórki. Niedaleko ich stanął chłopiec w wieku przedszkolnym, którego to piłka poleciała w ich kierunku. Zaś nieopodal, na trawniku pokrytemu niewielką ilością liści, stała trójka innych dzieci, która widocznie bawiła się tą piłką. Ale w pewnym momencie, uciekła im.