26.02.2023, 13:07 ✶
- Myślisz, że jakakolwiek taktyka podziała na Atreusa? – spytała Florence, wyraźnie tą sugestią lekko zaskoczona. Jeżeli szło o nią, po prostu z pewnymi rzeczami się pogodziła. Na przykład z tym, że jej brat był hazardzistą. Pewnie przyszło jej to łatwiej, bo hazardzistami była połowa rodziny. Poza tym była odrobinę zaślepiona, jak czasem zdarza się starszym siostrom. Co oczywiście nie przeszkadzało osiemnastoletniej Florence na siódmym roku w Hogwarcie czekać w fotelu w Pokoju Wspólnym o północy, bo jasnowidzenie pokazało jej dwunastoletniego brata, który spróbuje w środku nocy wymknąć się na jakiś pojedynek.
- Podejrzewam, że wszelkie nielegalne rzeczy chowałby raczej pod podłogą u Prewettów – wymruczała Florence. Tak, dom dziadków świetnie nadawałby się na taki schowek. Ewentualnie można by poprosić o przysługę kuzynkę Seraphinę. Było coś ironicznego w tym, że z trójki dzieci Prewettówny dwoje zostało aurorami, a jedno uzdrowicielką. – Ach, czyli duże ognisko za miastem. Możemy wybrać się do Doliny Godryka albo Little Hangleton. Jeśli podpalimy go z paru stron, ale tylko odrobiną ognia, powinieneś móc widzieć dokładnie, jak znika każdy kawałek… Chociaż cięcie na fragmenty też mogłoby być całkiem satysfakcjonujące.
Umilkła, kiedy czar rzucony przez brata wykazał, że za ścianą coś jest. I że chyba da się to otworzyć bez rozwalania ściany.
- Co za ulga. Nie mogę znieść myśli o tym, ile byłoby tu pyłu, gdybyśmy musieli robić dziurę – powiedziała szczerze. Naprawdę dostawała skrętów wnętrzności, wyobrażając sobie, jak wyglądałby przedpokój i klatka schodowa, gdyby to rozwalali. I owszem, miała do dyspozycji magię, ale nawet najsilniejsze „chłoszczyć” nie pozbyłoby się całego pyłu. Trzeba by najpierw usuwać go magią, potem ciskać chłoszczyć, a na końcu jeszcze myć to wszystko ręcznie. Inaczej mógłby zostać jakiś pyłek, a dusza Florence by tego nie zniosła. Bulstrode wprawdzie bardzo pilnowała, aby nie naruszać prywatności braci i nie wchodzić do ich mieszkań, ale części wspólne kamienicy takie jak schody, przedpokój i kuchnia szorowała przynajmniej trzy razy w tygodniu.
- Hm… nie, większość domowych archiwów jest w ukrytej sali w rodzinnym domu, przynajmniej z tego, co mi wiadomo. Te musiały należeć bezpośrednio do pierwszych właścicieli tego domu – odparła Florence. Podejrzliwie przyjrzała się najpierw podłodze, potem ścianom, w poszukiwaniu jakichś pułapek, a potem zmarszczyła nos z niezadowoleniem.
Kolejne słowa były łatwe do przewidzenia przez każdego, kto ją znał.
- Muszę tu posprzątać i to uporządkować – stwierdziła. – Chcesz je przejrzeć, czy mam się tym zająć?
Oczywiście, zacznie od usunięcia kurzu, pajęczyn i reszty świństw, a potem zabierze się za posegregowanie dokumentów, by wreszcie zabrać się i za piękne przerobienie tej wnęki w miejsce na szafę albo regał ścienny.
- Podejrzewam, że wszelkie nielegalne rzeczy chowałby raczej pod podłogą u Prewettów – wymruczała Florence. Tak, dom dziadków świetnie nadawałby się na taki schowek. Ewentualnie można by poprosić o przysługę kuzynkę Seraphinę. Było coś ironicznego w tym, że z trójki dzieci Prewettówny dwoje zostało aurorami, a jedno uzdrowicielką. – Ach, czyli duże ognisko za miastem. Możemy wybrać się do Doliny Godryka albo Little Hangleton. Jeśli podpalimy go z paru stron, ale tylko odrobiną ognia, powinieneś móc widzieć dokładnie, jak znika każdy kawałek… Chociaż cięcie na fragmenty też mogłoby być całkiem satysfakcjonujące.
Umilkła, kiedy czar rzucony przez brata wykazał, że za ścianą coś jest. I że chyba da się to otworzyć bez rozwalania ściany.
- Co za ulga. Nie mogę znieść myśli o tym, ile byłoby tu pyłu, gdybyśmy musieli robić dziurę – powiedziała szczerze. Naprawdę dostawała skrętów wnętrzności, wyobrażając sobie, jak wyglądałby przedpokój i klatka schodowa, gdyby to rozwalali. I owszem, miała do dyspozycji magię, ale nawet najsilniejsze „chłoszczyć” nie pozbyłoby się całego pyłu. Trzeba by najpierw usuwać go magią, potem ciskać chłoszczyć, a na końcu jeszcze myć to wszystko ręcznie. Inaczej mógłby zostać jakiś pyłek, a dusza Florence by tego nie zniosła. Bulstrode wprawdzie bardzo pilnowała, aby nie naruszać prywatności braci i nie wchodzić do ich mieszkań, ale części wspólne kamienicy takie jak schody, przedpokój i kuchnia szorowała przynajmniej trzy razy w tygodniu.
- Hm… nie, większość domowych archiwów jest w ukrytej sali w rodzinnym domu, przynajmniej z tego, co mi wiadomo. Te musiały należeć bezpośrednio do pierwszych właścicieli tego domu – odparła Florence. Podejrzliwie przyjrzała się najpierw podłodze, potem ścianom, w poszukiwaniu jakichś pułapek, a potem zmarszczyła nos z niezadowoleniem.
Kolejne słowa były łatwe do przewidzenia przez każdego, kto ją znał.
- Muszę tu posprzątać i to uporządkować – stwierdziła. – Chcesz je przejrzeć, czy mam się tym zająć?
Oczywiście, zacznie od usunięcia kurzu, pajęczyn i reszty świństw, a potem zabierze się za posegregowanie dokumentów, by wreszcie zabrać się i za piękne przerobienie tej wnęki w miejsce na szafę albo regał ścienny.