28.02.2023, 18:42 ✶
Instynktownie powiodła wzrokiem za jego spojrzeniem, które skierował wprost na jej stopy. Sama niemalże zapomniała, że pod swoimi stopami wyczarowała sobie niewielką połać trawy, która miała jej pomóc ukoić nerwy i spokojnie pracować. Zaśmiała się dźwięcznie na jego słowa uznania, bo jednak zawsze miło było, gdy ktoś doceniał twoje pomysły mimo tego, że dla niektórych mogły one wydawać się irracjonalne.
Założyła nogę na nogę i kiwnęła lekko głową w ramach podziękowania za słowa uznania skierowane w jej stronę. Mimo, że zdawała sobie sprawę z jakości napisanego artykułu, to i tak zawsze
- Cieszę się, że Ci się podobał. Szczerze mówiąc to nie byłam go taka pewna, gdy oddawałam go do redaktora - powiedziała Alice. I nie bawiła się w tym momencie w jakąś udawaną skromność, tylko mówiła tak, jak fatycznie było. Nauczona doświadczeniem wiedziała, że nawet jeśli coś było jej zdaniem bardzo dobre, to mimo wszystko mogło znaleźć się przynajmniej kilka osób, których zdanie będzie zgoła odmiennym od jej własnego.
Wgryzła się znów łapczywie w pączka i od razu poczuła się z tego powodu głupio, gdy Cody zaczął wyjaśniać, jak wiele zostało mu odebrane wraz ze śmiertelnością. Alice nie zastanawiała się nad tym nigdy wcześniej, jednak wydawało się to być całkiem oczywiste.
- Um... Przepraszam. Teraz mi głupio, że tak się opycham w twoim towarzystwie - powiedziała w końcu, mocno skruszonym tonem. Odłożyła pączka na bok, gotowa całkowicie skupić się na rozmowie, którą dotychczas prowadzili.
Cody zmieniał tematy tak szybko, że sama Alice nie była w stanie za nim nadążyć. Nim zdążyła cokolwiek powiedzieć, to już demonstrował jej, że jego skóra faktycznie pod względem temperatury mocno przypominała skórę normalnego człowieka. Zaskoczona półwila nawet uniosła brwi ku górze.
- To jest naprawdę ciekawe - przyznała w końcu, z uznaniem kiwając głową. Dotychczas nie zdawała sobie sprawy z tego jak wielkie znacznie dla wampira może mieć ludzka krew. Tutaj miała żywy dowód na to, że dzięki temu był w stanie przetrwać.
Czekała na to, jak w końcu dobrnie do tematu, który faktycznie chciał poruszyć. Na szczęście, nie musiała na to czekać długo. Jęknęła głośno słysząc, że Cody znów coś przegrał. Pokręciła z dezaprobatą głową i demonstracyjnie ponownie chwyciła w dłoń pióro, gotowa kontynuować przerwaną pracę. Udawała, że nie słucha jego kolejnych słów, choć słyszała je bardzo dobrze.
Co za kretyn oznajmiła w myślach, doskonale wiedząc, że i tak ją usłyszy.
- A mnie to ma ruszać, ponieważ...? - zerknęła na niego kątem oka, ciekawa jakie tym razem cudowne wytłumaczenie uda jej się usłyszeć. To nie tak, że nie przejmowała się tym, iż jej przyjaciel stracił pracę. To było dla niej bardzo istotne! Tylko że nawet gdy ją miał, to cały czas popadał w długi przez swój nałóg. Odłożyła pióro z powrotem na blat i wlepiła w niego swoje mocne spojrzenie. - Merlinie drogi, Cody... Jesteś gorszy niż małe dziecko. Owszem, krew kosztuje, ale twoje długi to zdecydowanie większy problem jak dla mnie.
Założyła nogę na nogę i kiwnęła lekko głową w ramach podziękowania za słowa uznania skierowane w jej stronę. Mimo, że zdawała sobie sprawę z jakości napisanego artykułu, to i tak zawsze
- Cieszę się, że Ci się podobał. Szczerze mówiąc to nie byłam go taka pewna, gdy oddawałam go do redaktora - powiedziała Alice. I nie bawiła się w tym momencie w jakąś udawaną skromność, tylko mówiła tak, jak fatycznie było. Nauczona doświadczeniem wiedziała, że nawet jeśli coś było jej zdaniem bardzo dobre, to mimo wszystko mogło znaleźć się przynajmniej kilka osób, których zdanie będzie zgoła odmiennym od jej własnego.
Wgryzła się znów łapczywie w pączka i od razu poczuła się z tego powodu głupio, gdy Cody zaczął wyjaśniać, jak wiele zostało mu odebrane wraz ze śmiertelnością. Alice nie zastanawiała się nad tym nigdy wcześniej, jednak wydawało się to być całkiem oczywiste.
- Um... Przepraszam. Teraz mi głupio, że tak się opycham w twoim towarzystwie - powiedziała w końcu, mocno skruszonym tonem. Odłożyła pączka na bok, gotowa całkowicie skupić się na rozmowie, którą dotychczas prowadzili.
Cody zmieniał tematy tak szybko, że sama Alice nie była w stanie za nim nadążyć. Nim zdążyła cokolwiek powiedzieć, to już demonstrował jej, że jego skóra faktycznie pod względem temperatury mocno przypominała skórę normalnego człowieka. Zaskoczona półwila nawet uniosła brwi ku górze.
- To jest naprawdę ciekawe - przyznała w końcu, z uznaniem kiwając głową. Dotychczas nie zdawała sobie sprawy z tego jak wielkie znacznie dla wampira może mieć ludzka krew. Tutaj miała żywy dowód na to, że dzięki temu był w stanie przetrwać.
Czekała na to, jak w końcu dobrnie do tematu, który faktycznie chciał poruszyć. Na szczęście, nie musiała na to czekać długo. Jęknęła głośno słysząc, że Cody znów coś przegrał. Pokręciła z dezaprobatą głową i demonstracyjnie ponownie chwyciła w dłoń pióro, gotowa kontynuować przerwaną pracę. Udawała, że nie słucha jego kolejnych słów, choć słyszała je bardzo dobrze.
Co za kretyn oznajmiła w myślach, doskonale wiedząc, że i tak ją usłyszy.
- A mnie to ma ruszać, ponieważ...? - zerknęła na niego kątem oka, ciekawa jakie tym razem cudowne wytłumaczenie uda jej się usłyszeć. To nie tak, że nie przejmowała się tym, iż jej przyjaciel stracił pracę. To było dla niej bardzo istotne! Tylko że nawet gdy ją miał, to cały czas popadał w długi przez swój nałóg. Odłożyła pióro z powrotem na blat i wlepiła w niego swoje mocne spojrzenie. - Merlinie drogi, Cody... Jesteś gorszy niż małe dziecko. Owszem, krew kosztuje, ale twoje długi to zdecydowanie większy problem jak dla mnie.